روز بيست و سوم محرم- سال يکصد و شصت و نه هجري قمري

 

مرگ مهدي عباسي در ماسبذان. [1] .

مهدي عباسي (سومين خليفه عباسيان) پس از مرگ پدرش منصور دوانقي در سال 158 قمري بنا به وصيت کتبي و شفاهي پدرش به خلافت رسيد.

گرچه ابوالعباس سفاح، نخستين خليفه عباسيان چنين بنا نهاد بود که پس از مرگش، برادرش منصور و پس از منصور پس از دست يابي به تخت خلافت و استحکام حکومت خويش، به تدريج فرزند خود مهدي را بر ديگران ترجيح داد و او را جانشين خود در مسافرت هاي مي کرد و سر آخر، وي را هم به صورت شفاهي و هم به صوت کتبي، ولي عهد و جانشين خود معرفي کرد و با اين کار، عملا پسر عموهاي خويش را از رسيدن به خلافت ناکام گذاشت. مهدي عباسي نيز پس از استقرار در منصب خلافت، با عيسي بن موسي بناي بدرفتاري در پيش گرفت و او را از طريق عاملان خويش مورد بي مهري و بي حرمتي قرار داد. تا اين که روزي وي را به اجبار و اکراه به نزد مهدي عباسي فرا خوانده و از او خواستند که خود را از ولايت عهدي مستعفي نمايد.

به هر تقدير، مهدي با نيرنگ و اجبار، عيسي بن موسي را از ولايت عهدي عزل و پسر خود «هادي» را به اين سمت منصوب کرد.

 

44.jpg

 

در زمان مهدي عباسي، بسياري از نوادگان امام حسن مجتبي عليه السلام و ياران آن ها که پيش از اين به دستور منصور دوانقي در سياه چال ها گرفتار بودند، آزاد گرديده و يا از زندان گريختند. از جمله آنها، عيسي بن زيد بن امام زين العابدين عليه السلام بود، که به کوفه متواري شد و تا آخر عمر در اين شهر به صورت ناشناس و مجهول النسب و در نهايت سختي و تنگدستي زندگي کرد، به طوري که حتي همسر و فرزندش، او را نشناخته پي به نسب شريف وي نبردند. وي با همين وضعيت زندگي کرد و سر آخر، بدرود حيات گفت. [2] .

مهدي عباسي با اين که پسر خود «هادي» را به ولايت عهدي برگزيده بود، در اواخر عمر از اين کار پشيمان شد و تصميم گرفت که پسر ديگرش ‍ «هارون» را جايگزين هادي نمايد.

به همين جهت، هادي را که در گرگان به سر مي برد فراخواند تا به بغداد برگردد و در آن جا به صورت رسمي، وي را از ولايت عهدي عزل و هارون را ولي عهد خود نمايد.

ولي هادي، اعتنايي به پيام پدرش نکرد و به بغداد برنگشت و خود را هم چنان ولي عهد مي دانست. اين عمل بر پدرش مهدي بسيار گران آمد و به ناچار به سوي گرگان حرکت کرد تا در اين جا هادي را توبيخ و وي را از ولايت عهدي عزل نمايد. ولي همين که مهدي عباسي به «ماسبذان» (از بلاد دينور و حدود کلهر) رسيد، در همان جا وفات يافت و به خواسته هاي خويش دست نيافت.

درباره مرگش گمانه هاي چندي گفته شده است. برخي گفته اند که يکي از کنيزانش وي را زهر داد و مسموم نمود. برخي گفته اند که يکي از کنيزانش ‍ يک عدد گلابي را براي کشتن کنيزي ديگر، زهر آگين ساخت و مهدي عباسي به اشتباه آن را تناول کرد و به سراي نيستي رهسپار گرديد.

ولي عده اي معتقدند که وي از پي شکار مي تاخت و شکار او به خرابه اي گريخت. مهدي از پي او، داخل خرابه شد و به شدت با در خرابه برخورد کرد و پشتش شکسته شد و با همان درد و رنج، از دنيا رفت.

پس از مرگش، فرزندش هادي از گرگان به بغداد شتافت و زمام امور را به دست گرفت.[3] .

 

 

پی نوشتها :

[1] وقايع الأيام، ص 164.

[2] وقايع الأيام، ص 164.

[3] نک: تاريخ ابن خلدون، ج 2، ص 319 و وقايع الأيام، ص 164.

 

منبع : منبع : روز شمار تاريخ اسلام (ماه محرم ) ؛ سيد تقي واردي 

اضافه کردن نظر

با عنایت به اینکه نظرات و پیشنهادات شما کاربران گرامی در بهبود خدمات رسانی پایگاه جامع عاشورا نقش کاملا موثری ایفا می کنند لذا صمیمانه از شما خواهشمندیم با عنایت به حدیث شریف نبوی که «مومن آیینه مومن است»، شما نیـز آیینه ما باشیـد و با یادآوری نقاط قوت و ضعف پایگاه جامع عاشورا، ما را از این فیض الهی محروم نفرمایید.

چند نکته:
• نظرات شما پس از بررسی و بازبینی توسط گروه مدیریت برای نمایش در سایت منتشر خواهد شد.
• نظرات تکراری و تبلیغاتی(به جز وبلاگ ها) تائید نمی شوند و امتیازی هم به آنها تعلق نخواهد گرفت.
• در صورتی که نظر شما نیاز به پاسخ دارد، پاسخ خود را در ذیل همان موضوع دنبال فرمایید.

نظرات  

 
سعید شهبازی
0 #1 سعید شهبازی 1393-03-06 13:08
لعنت خدا بر دشمنان اهل بیت و امامان
 
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir