ضرورت تداوم مبارزه با شرک و ستم‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
ضرورت تداوم مبارزه با شرک و ستم‏
لزوم مبارزه علیه کفر، شرک و ستم، از جمله محورهای مهم بینش سیاسی قرآن است که بر اساس آن، خط مشی‏ها و مواضع عملی در میدان مسایل سیاسی جامعه، اتخاذ می‏شود، و امام باقر (ع) بر این محورها تکیه داشت. مردی از شیعیان، در مورد جنگ‏های علی بن ابی‏طالب (ع) از امام باقر سؤال‏هایی مطرح کرد (و چنان که از پاسخ بر می‏آید، آن مرد در صدد شناخت فلسفه‏ی آن جنگ‏ها و دلیل ضرورت و مشروعیت آن بود). امام باقر (ع) در پاسخ وی فرمود: خداوند، پیامبرش محمد (ص) را همراه با پنج شمشیر مبعوث کرد. (به تعبیر دیگر خداوند زمانی که پیام رسالت را به پیامبر اکرم (ص) داد و وی را مسؤول رساندن ارزش‏های الهی به خلق فرمود، برای هموار ساختن راه و از میان برداشتن موانع این ارزش‏ها، پنج فرمان مبارزه به او داد). سه شمشیر از آن پنج شمشیر، هماره کشیده و در اهتزاز است و هرگز نباید در نیام رود، مگر آن که دشمن دست از ستیز با اسلام و ارزش‏های اسلامی بردارد و شعله‏های این نبرد فروکش کند و جنگ، بار بر زمین نهد. التبه جنگ میان ارزش‏ها و ضد ارزش‏ها (جنگ میان خط انبیا و جبهه‏ی کفر و شرک و ستم) فروکش نخواهد کرد، مگر آن روز که خورشید از نهانگاه مغرب طلوع کند (و قائم آل محمد (ص) ظاهر گردد) تنها در آن روز، بشریت روی صلاح و امنیت را خواهد دید. و تنها کسانی سود خواهند برد که دارای پیشینه‏ی ایمانی و ارزش‏های عملی‏اند. شمشیر چهارم، هماره مترصد فرصت است تا به گام لزوم به اهتزاز در آید. شمشیر پنجم در نیام است. کشیدنش با دیگران و فرمانش با ما است. اما آن سه شمشیر آخته، عبارتند از:
1- شمشیر علیه مشرکان عرب (آنان که ظالمانه‏ترین روش‏ها را علیه دین و مؤمنان به کار گرفتند، و هرگز دست از ستیز و توطئه برنداشتند و جایی برای صلح و مسالمت باقی نگذاشته‏اند، تا آن جا که) خداوند درباره‏ی آنان فرمود: «فاقتلوا المشرکین حیث وجدتموهم و خذوهم و احصروهم و اقعدوالهم کل مرصد»... [1] . دومین شمشیر آخته بر کافرانی است که به یکی از کتب آسمانی ایمان دارند، ولی ارزش‏های الهی را حرمت نمی‏نهند و به دین حق نمی‏گروند. خداوند درباره‏ی آنان فرموده است: «قاتلوا الذین لا یؤمنون بالله و لا بالیوم الآخر و لا یحرمون ما حرم الله و رسوله»... [2] اینان اگر در سرزمین مسلمانان ساکن باشند، یا باید ایمان بیاورند، یا جزیه بدهند وگرنه محکوم به مرگند... (این حکم به معنای واداشتن کافران به ایمان جبری نیست، بلکه راه دوم؛ یعنی دریافت جزیه و مالیات از ایشان ایمان جبری را نفی می‏کند و اصل این حکم، حکمی است رایج و معقول که تمامی حکومت‏ها درباره‏ی شهروندان خود معمول می‏دارند و در قابل آن، خدمات رفاهی اجتماعی را به ایشان عرضه می‏کنند. و چون کافران این گونه مالیات‏ها را از طریق زکات یا خمس نمی‏پردازند، تحت عنوان جزیه این مهم را ایفا می‏نمایند. و تن ندادن به این حکم در حقیقت اعلام ناهمسازی و جنگ با حکومت می‏باشند.) سومین شمشیر متوجه مشرکان غیر عرب است... شمشیر چهارم که باید هماره آماده و مترصد نگه داشته شود، شمشیر علیه ستمکاران، متجاوزان، فسادانگیزان و نیز اهل تأویل است. (اهل تأویل آنانند که با توجیه آیات و احکام الهی، حقایق دین را تحریف می‏کنند.) اما شمشیر در نیام، شمشیر قصاص است که خداوند می‏فرماید: «النفس بالنفس والعین بالعین» تقاضای قصاص با بازماندگان مقتول و حکمش با ما است. [3] .

پی نوشت ها:
[1] توبه / 5.
[2] توبه / 29.
[3] تحف العقول، من کلام الباقر (ع) فی احکام السیوف. فروع کافی، کتاب الجهاد 5 / 10.

منبع: امام باقر جلوه امامت در افق دانش؛ گروه تاریخ اسلام؛ آستان قدس رضوی چاپ دوم 1375.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir