یزید بن عبدالملک‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
یزید بن عبدالملک‏
دوران حکومت عمر بن عبدالعزیز با مرگ مشکوک [1] وی در سال 101 ه به پایان رسید. [2] و در ماه رجب همان سال، یزید بن عبدالملک جوانی که حدود 25 سال از عمرش می‏گذشت بر مرکب خلافت سوار شد و تا سال 105 به حکومت ادامه داد [3] و در سن 29 سالگی [4] در حالی که چهار سال و یک ماه پادشاهی کرده بود در گذشت. [5] .
یزید شیوه‏ی عمر بن عبدالعزیز را کنار نهاد و به رسم دیگر امویان، راه عیش و نوش در پیش گرفت. داستان دلباختگی این جوان بی‏کفایت و خوشگذران به معشوقه‏اش (حبابه) مایه‏ی خفت برای نظام حکومت در جوامع اسلامی و نشانگر عمق فاجعه‏ی حاکمیت ناصالحان و سبکسران بر سرنوشت توده‏های مسلمان است! او پس از مرگ معشوقه‏اش بدن وی را چندان نگاه داشت که بوی گند و تعفن از آن ظاهر شد و پس از دفن او با فاصله‏ای کوتاه مرگ یزید بن عبدالملگ فرا رسید. [6] . چنین فرمانروای هوسباز و عیش طلبی، خود فرصت رسیدگی به امور را ندارد، بنابراین در پرتو حاکمیت چنین عناصر فاسدی، فرصت طلبان و مفسدان کارها را در دست می‏گیرند و امور کشور را به دلخواه خود می‏چرخانند. چنین است که در دوران حکومت یزید بن عبدالملک، دوباره عناصر فاسد بنی‏امیه کارگردان خلافت شدند و شدیدترین روش‏ها را علیه شیعه به کار گرفتند و کینه‏های کهنه‏ی خود را با خاندان علی (ع) دوباره آغاز کردند. گذشته از بنی‏امیه، شخص یزید بن عبدالملک که پرورده‏ی دامان عناد خیز اموی‏ها بود، عداوت و دشمنی عمیقی نسبت به امام باقر (ع) و خاندان او داشت. [7] . خدا، قرآن، پیامبر، اسلام و جامعه‏ی اسلامی چیزهایی بود که در قلب و روح یزید بن عبدالملک و همانندهای او هرگز جایی نداشت. او شیفته‏ی آواز و آوازه خوان‏ها بود. مبالغ زیادی را صرف می‏کرد تا آوازخوانی از شهرهای دیگر نزد او آمده و برایش ترانه بخواند. [8] .

پی نوشت ها:
[1] برخی مورخان مرگ عمر بن عبدالعزیز را در نتیجه‏ی توطئه‏ی بنی‏امیه علیه او دانسته‏اند و معتقدند که به او سم خورانیده شد بر اثر مسمومیت جان سپرد؛ زیرا روش او منافع بنی‏امیه را تأمین و تضمین نمی‏کرد. تاریخ الخلفاء 246.
[2] حیاة الحیوان 1 / 100.
[3] تاریخ یعقوبی 314؛ حیاة الحیوان 1 / 102؛ تاریخ الخلفاء 247.
[4] برخی گفته‏اند در سن 37 سالگی مرگ او فرا رسیده است، توجه به سن این خلفا از آن جهت اهمیت دارد که سستی پایه‏های حکومت و تدبیر ایشان و خامی و بی‏کفایتی آنان را تا اندازه‏ای حکایت می‏کند.
[5] مروج الذهب 3 / 195.
[6] همان، 3 / 199.
[7] اثبات الوصیة 154.
[8] مروج الذهب 3 / 197.

منبع: امام باقر جلوه امامت در افق دانش؛ گروه تاریخ اسلام؛ آستان قدس رضوی چاپ دوم 1375.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir