نقش محبت

نوع اصطلاح :
عنوان :
نقش محبت
محبت گرایش و عشق محب به محبوب و معشوق است. انگیزه محبت زیبایی‏های معشوق است که به عاشق جلوه‏گر می‏شود. اگر عاشق زیبایی در معشوق خویش نبیند، هیچ گاه نسبت به وی محبت نخواهد داشت.
زیبایی‏ها مراحل دارد. هر مقدار زیبایی برتر جلوه‏گر شود، جاذبه محبوب بیشتر می شود. و اگر در راه محبوب زیبایی‏ها شکوفا شدند، محب را آن مقدار مجذوب خود می‏سازد که زشتی‏ها را نیز زیبا می‏بیند، حب الشی یعمی و یصم، «محبت به چیزی، کور و کر می‏کند.» پی‏آمد محبت، پیروی محب از محبوب است. آن کسی که از محبوب خود پیروی نکند در تحقق عشق باید تردید نماید. زیرا عاشق دلباخته معشوق بوده و ممکن نیست از فرمان معشوق سرپیچی کند، ان کنتم تحبون الله فاتبعونی یحببکم الله. [1] «اگر خدا را دوست می‏دارید مرا (پیامبر) پیروی کنید، آنگاه خدا شما را دوست خواهد داشت.» محبت دو جانبه است. هم خدا محبوب شماست، و هم شما محبوب خدا هستید. نقش محبت پیروی از محبوب و معشوق تا رسیدن به وصال معشوق است. عاشق آن کسی است که در پی معشوق حرکت کند تا به وصال خویش برسد و از معشوق خویش کامیاب شود. بدین خاطر محبت همانند موتور پر توان است که عاشق را به سوی معشوق سوق می‏دهد. هر مقدار محبت بیشتر، سرعت حرکت بیشتر خواهد بود.
بر این اساس آنچه انسان را وادار به پیروی از حق می‏کند که در اندیشه، حق بیاندیشد و در رفتار، رفتار همگون با حق داشته باشد، محبت است. انسان دین باور عاشق و محب حق می‏باشد. محبت است که محب را وادار به پیروی از محبوب می‏کند. از این حقیقت باقر العلوم علیه‏السلام این گونه پرده برداشته است: هل الایمان الا الحب. [2] «ایمان جز محبت چیز دیگری نیست». این حقیقت فراگیر است و محبت در دل ذرات هستی جای گرفته است. هر موجودی به سوی محبوب خویش در حرکت است، الی الله تصیر الامور. [3] «بازگشت امور به جانب خداست.» همه موجودات سرود عشق می‏سرایند، ان من شیء الا یسبح بحمده. [4] هر انسان حتی هر جمادی در نهایت به وصال محبوب خویش می‏رسد. باقر العلوم علیه‏السلام این حقیقت را چنین بیان می‏کند: برید بن معاویه می‏گوید فردی که از بلاد خراسان پیاده به زیارت حضرت آمده بود، به حضور ابوجعفر علیه‏السلام رسید. هنگامی که در محضر حضرت نشست پاهای ترک‏خورده و زخم‏دار خویش را به حضرت نشان داد و گفت: محبت شما اهل بیت مرا به اینجا کشانده است! باقر العلوم علیه‏السلام فرمود: اگر سنگی ما را دوست بدارد، خدا آن را با ما محشور خواهد نمود.
7دین جز محبت چیز دیگری نیست، و الله لو احبنا حجر حشره الله معنا و هل الدین الا الحب. [5] از گفتار عرشی این نکته مهم به کف می‏آید که عاشق و محب به وصال معشوق و محبوب خویش خواهد رسید. این گفتار آشکار می‏سازد که محبت و عشق تنها در میان انسان‏ها نیست؛ بلکه فراگیر همه موجودات است. به جریان علی علیه‏السلام با حارث همدانی در همین راستا توجه کنید.
حارث همدانی
حارث همدانی از اصحاب خاص امیرالمؤمنین علیه‏السلام می‏باشد. روزی عصا زنان به همراه عده‏ای از شیعیان به حضور حضرت می‏رسند. امام از حال وی می‏پرسد. وی اظهار می‏دارد، دوستی‏ها و دشمنی‏ها پر حرارت شده است. مردم نسبت به رهبری تو به سه گروه تقسیم شده‏اند: گروهی در دوستی افراط دارند، گروهی معتدل در دوستی می‏باشند و گروهی هم در شک و تردیدند!...
آنگاه حارث از امام درخواست می‏کند موضوع را شفاف کند. امام در پاسخ وی معیار شناخت حق از باطل را روشن می‏سازد که حق و باطل را نتوان از رفتار پیروان آن به کف آورد، بلکه باید از نشانه‏های حق شناخت. باید نخست حق را شناخت آنگاه پیروان آن را. ان دین الله لا یعرف می‏دهد که در چهار موقف مرا خوب خواهی شناخت: در هنگام مرگ، در هنگام عبور از صراط، در نزد حوض کوثر، در هنگام

پی نوشت ها:
[1] آل عمران، 31.
[2] البرهان فی تفسیر القرآن، ج 2، ص 22.
[3] شوری، 42.
[4] اسراء، 44.
[5] البرهان فی تفسیر القرآن، ج 2، ص 22.

منبع: امام باقر الگوی زندگی؛ حبیب الله احمدی؛ فاطیما چاپ دوم 1385.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir