قرائت صحیح در قرآن

نوع اصطلاح :
عنوان :
قرائت صحیح در قرآن
ان القرآن واحد نزل من عند واحد. باقر العلوم علیه‏السلام.
«قرآن یک حقیقت است که از نزد یک خدا فرود آمده است». یکی از موضوعات مورد گفتگوی مفسران و فقهای مسلمان، موضوع قرائت‏های متفاوت از قرآن کریم است. که آیا قرائت‏های گوناگون، مانند قرائت قراء سبع، [1] در قرآن جایز است یا خیر؟ این موضوع از صدر اسلام حتی پیش از رحلت رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم در میان مردم مسلمان مطرح بوده است. و در مراکز علمی یکی از موضوعات بحث‏انگیز به شمار می‏رود. در این موضوع تفاوت دیدگاه‏های فراوان میان علمای اهل سنت و نیز علمای شیعه وجود دارد. یکی از محورهای مهم علوم قرآنی بوده، به همین خاطر وارد شدن به آن، مناسب با سیره‏نگاری نمی‏باشد. لیکن نتیجه یک تحقیق علوم قرآنی را می‏توان به صورت فشرده خدمت خوانندگان محترم تقدیم نمود. آن نتیجه این است که قرائت قرآن به قرائت‏های گوناگون حتی به قرائت قراء هفت‏گانه صحیح نمی‏باشد. روایاتی که دلالت دارند قرآن بر هفت حرف نازل شده است، نه از جهت سند معتبرند؛ از لحاظ محتوا نیز هیچ گونه ارتباطی به قرائت قراء هفت‏گانه ندارند. این قرائت‏ها به هیچ وجه در زمان رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم و ائمه (ع) مطرح نبوده‏اند. چون قرآن ملفوظ و مقرو یک بار بیشتر نازل نشده است. یک بار نزول و تلفظ یک اعراب و یک نوع قرائت بیشتر متحمل نمی‏تواند باشد. به همین خاطر یک قرائت بیشتر از قرآن صحیح نیست. در مثل آیه مالک یوم الدین [2] تنها مالک یوم الدین قرائت صحیح است؛ ملک یوم الدین صحیح نیست. در مثل آیه حتی یطهُرن [3] تنها یطهُرن صحیح است؛ یطّهَرن صحیح نیست و.... قرائت‏های گوناگون نوعی تحریف به شمار می‏آیند. به همین خاطر احادیث نبوی صلی الله علیه و آله و سلم و نیز امامان معصوم (ع) در برابر این تفاوت قرائت‏ها قد برافراشته‏اند و مردم را به همان قرائت صحیح و عمومی قرآن رهنمون شده‏اند. فرمودند که قرآن را همان گونه که عموم مردم می‏خوانند قرائت کنید، اقرأ کما یقرأ الناس. [4] عموم مردم بر یک قرائت قرآن را می‏خوانند. قرائت‏های گوناگون را عموم مردم آشنایی ندارند. و اینک باقر العلوم علیه‏السلام همین نکته مهم عرشی را این گونه مطرح می‏سازد که قرآن یکی است، یک قرائت بیش ندارد که از جانب یک خدا نازل شده است، ان القرآن واحد نزل من عند واحد ولکن الاختلاف یجی‏ء من قبل الرواة. [5] «قرآن یک چیز است و از جانب یک خدا نازل شده است. تفاوت ها و اختلاف‏ها از ناحیه روات پدید آمده است.» این نوع احادیث حراست از همین حقیقت است که اختلاف‏ها را نکوهش می‏نماید و خاستگاه اختلاف‏ها را خارج از حقیقت قرآن می‏داند. و مردم را به یک قرائت که همان قرائت صحیح قرآن است فرا می‏خواند. البته این موضوع بحث‏انگیز، باید در جای خودش به صورت گسترده مورد پژوهش قرار گیرد و بر انبوه سؤال‏های پیرامون آن پاسخ صحیح فراهم شود که علاقه‏مندان می‏توانند به موضوع پژوهشی در علوم قرآن مراجعه نمایند. [6] . این موارد برخی اندک از آموزه‏های عرشی بسیار باقر العلوم علیه‏السلام بود که مطرح شدند. امید آن که مورد توجه علاقه‏مندان عترت قرار گرفته باشد.

پی نوشت ها:
[1] نام قراء هفت‏گانه عبارتند از: عبدالله بن عامر، عبدالله بن کثیر، عاصم بن بهدله، زبان بن العلاء، حمزة بن حبیب، نافع بن عبدالرحمن، علی بن حمزه کسائی.
[2] حمد، 4.
[3] بقره، 222.
[4] اصول کافی، کتاب فضل القرآن، باب النوادر، حدیث 23.
[5] همان، حدیث 12.
[6] پژوهشی در علوم قرآن، بخش قرائت متواتر در قرآن، ص 108.

منبع: امام باقر الگوی زندگی؛ حبیب الله احمدی؛ فاطیما چاپ دوم 1385.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir