دو آيه از قرآن در مورد دعا و انفاق

نوع اصطلاح :
عنوان :
دو آيه از قرآن در مورد دعا و انفاق
عثمان بن عيسي از کسي که براي او حديث کرده نقل مي کند که به حضرت صادق - عليه‏السلام - عرض کردم: دو آيه در کتاب خدا (قرآن) است که آن دو را مي‏جويم و نمي‏يابم (يعني معني آن دو را نمي‏دانم).
حضرت فرمود: آن دو آيه کدامند؟
عرض کردم: گفتار خداوند متعال: (أدعوني استجب لکم) [1] «مرا بخوانيد تا اجابت کنم (دعاي) شما را» و ما او را مي‏خوانيم و اجابتي نمي‏بينيم؟
فرمود: آيا گمان مي‏کني که خداوند خلاف وعده‏ي خود کرده است؟
عرض کردم: نه.
فرمود: پس اين (عدم اجابت) از چيست؟
عرض کردم: نمي‏دانم.
فرمود: ولي من تو را آگاه کنم، هر کس خداي عزوجل را در آنچه به او فرمان داده اطاعت کند سپس او را از جهت دعا بخواند، او را اجابت کند.
عرض کردم: جهت دعا چيست؟
فرمود: شروع مي‏کني پس خدا را حمد و ستايش مي‏کني، و نعمتهائي که به تو داده است را بر زبان مي‏آوري، سپس بر محمد - صلي الله عليه و آله و سلم - صلوات مي‏فرستي، و سپس گناهان خود را يادآور مي‏شوي و به آنها اعتراف مي‏کني، و از آنها به خدا پناه مي‏بري، پس اين جهت و راه دعا است.
سپس فرمود: آيه‏ي ديگر کدام است؟
عرض کردم: گفتار خداي عزوجل (و ما أنفقتم من شي‏ء فهو يخلفه و هو خير الرازقين) [2] «و هر چيزي را (در راه او) انفاق کنيد عوض آن را مي‏دهد(و جاي آن را پر مي‏کند)؛ و او است بهترين روزي دهندگان».
فرمود: آيا چنين مي‏پنداري که خداي عزوجل خلاف وعده خود کرده؟
عرض کردم: نه.
فرمود: پس اين (پندار) از چيست؟
عرض کردم: نمي‏دانم.
فرمود: هر آينه اگر يکي از شماها مالي از راه حلالش به دست آورد، و آن را در راه حلالش انفاق کند هيچ درهمي از آن را انفاق نکند جز اينکه بر آن عوض داده مي‏شود. [3] .

پی نوشت ها:
[1] سوره‏ي مؤمن آيه‏ي 60.
[2] سوره‏ي سباء آيه‏ي 39.
[3] اصول کافي: ج 4 ص 240 ح 8.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir