معني پيوستگي و شکافتن آسمان و زمين چيست؟

نوع اصطلاح :
عنوان :
معني پيوستگي و شکافتن آسمان و زمين چيست؟
ابوبکر حضرمي گويد: هشام بن عبدالملک (اموي) در حالي که همراه با ابرش کلبي بود به حج رفت، در راه به امام صادق - عليه‏السلام - برخورد نمودند. هشام به ابرش گفت: آيا اين را مي‏شناسي؟
گفت: نه.
هشام گفت: اين همان است که شيعيان او را به خاطر زيادي دانشش پيامبر مي‏دانند!!
ابرش گويد: از او سؤالي [سؤالاتي] خواهم نمود که پاسخ آن را نتواند دهد مگر پيامبر يا وصي و جانشين پيامبر.
هشام به ابرش گفت: من نيز دوست دارم چنين کني.
ابرش با امام صادق - عليه‏السلام - ملاقات کرد و گفت: اي اباعبدالله؛ خبر ده مرا از فرمايش خداي عزوجل: (أولم يرالذين کفروا أن السماوات و الأرض کانتا رتقا ففتقناهما) [1] «آيا کافران نديدند که آسمانها و زمين به هم پيوسته بودند، و ما آنها را از يکديگر بازکرديم». پس آن پيوستگي و آن از هم جدا شدن چه بود؟
حضرت صادق - عليه‏السلام - فرمودند: اي ابرش؛ خدا همان طور است که خود را توصيف نموده است: (کان عرشه علي الماء) [2] «و عرش (حکومت) او، بر آب قرار داشت» و آب روي هوا بود، و هوا محدود نيست، و آن روز مخلوقي غير از آنها نبود، و آب - آن روز - گوارا و صاف بود.
و هنگامي که خواست زمين را بيافريند دستور داد به بادها که آب را به هم بزنند تا موج شود، و سپس کف کرد، و کف يک توده شد، سپس خدا آن را در يک جا جمع نمود، سپس آن را کوهي از کف قرار داد، سپس زمين را از زير آن پهن نمود و گسترانيد، و خدا مي‏فرمايد: (إن أول بيت وضع للناس للذي ببکة مبارکا) [3] «همانا نخستين خانه‏اي که براي مردم (و نيايش خداوند) قرار داده شد، همان است که در سرزمين مکه است؛ که پربرکت است».
سپس خداي تبارک و تعالي مدتي که اراده فرموده بود مکث نمود، و هنگامي که خواست آسمان را بيافريند دستور داد به بادها که درياها را به هم بزند، تا اينکه کف کرد و از ميان آن موج و کف دودي بدون آتش برخاست، و از آن آسمان را آفريد و در آن برجها، و ستاره‏ها، و منازل، آفتاب و ماه قرار داد، و آن‏ها را در (مدارها) به جريان انداخت، و آسمان سبز بود به رنگ آب صاف سبزگون، و زمين سبز بود به رنگ آب.
و هر دوي آن با هم پيوسته و چسبيده بودند، که هيچ منفذي در آن نبود، و در زمين هيچ منفذي و راهي نبود که همان رويش گياه باشد (يعني هيچ گياهي در زمين نبود) و آسمان بر زمين نمي‏باريد تا گياه برويد.
پس آسمان از هم جدا شد به وسيله‏ي باريدن باران، و زمين به وسيله‏ي روييدن گياه شکافته شد، و اين است معني فرمايش خداي عزوجل: (أولم ير الذين کفروا أن السماوات و الأرض کانتا رتقا ففتقناهما) «آيا کافران نديدند که آسمانها و زمين به هم پيوسته بودند، و ما آنها را از يکديگر باز کرديم».
ابرش که ملحد بود گويد: [به خدا قسم]؛ از هيچ کس چنين حديثي را که شما به من فرموديد، هرگز نشنيده‏ام، لطفا اين حديث را براي من تکرار کن، حضرت دوباره تکرار فرمود.
سپس گفت: من شهادت مي‏دهم که تو فرزند پيامبري، اين را سه بار تکرار کرد. [4] .

پی نوشت ها:
[1] سوره‏ي أنبياء آيه‏ي 30.
[2] سوره‏ي هود آيه‏ي 7.
[3] سوره‏ي آل عمران آيه‏ي 96.
[4] تفسير القمي: ص 427؛ بحارالأنوار: ج 54 ص 72 ح 47.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir