آمرزش گناه دوست و مخالف

نوع اصطلاح :
عنوان :
آمرزش گناه دوست و مخالف
مرحوم راوندي در کتاب خرايج و جرائح خود آورده است:
امام محمد باقر به همراه فرزندش امام جعفر صادق عليهما السلام جهت انجام مراسم حج وارد مکه مکرمه شدند.
در مسجدالحرام نزديک کعبه الهي نشسته بودند، که شخصي وارد شد و اظهار داشت: سؤالي دارم؟
امام باقر عليه السلام فرمود: از فرزندم، جعفر سوال کن.
آن مرد خطاب به حضرت صادق عليه السلام کرد و گفت: سؤالي دارم؟
حضرت فرمود: آنچه مي خواهي سوال کن.
آن مرد گفت: تکليف کسي که گناهي بزرگ مرتکب شده است، چيست؟
حضرت فرمود: آيا در ماه مبارک رمضان از روي عمد و بدون عذر روزه خواري نموده است؟
گفت: گناهي بزرگ تر انجام داده است.
حضرت فرمود: آيا در ماه مبارک رمضان زنا کرده است؟
آن مرد اظهار داشت: ياابن رسول اللّه! گناهي بزرگ تر از آن را مرتکب شده است.
حضرت فرمود: آيا شخص بي گناهي را کشته است؟
گفت: از آن هم بزرگ تر.
پس از آن صادق آل محمد عليهم السلام فرمود: چنانچه آن از شيعيان و دوستداران اميرالمؤمنين امام علي عليه السلام باشد، بايد به زيارت کعبه الهي برود و توبه نمايد؛ و سپس قسم ياد کند که ديگر مرتکب چنان گناهي نشود؛ ولي اگر از مخالفين و معاندين باشد راه پذيرش توبه براي او نيست.
آن مرد گفت: خداوند، شما فرزندان فاطمه زهراء عليها السلام را مورد رحمت خويش قرار دهد، من اين چنين جوابي را از رسول خدا صلي الله عليه و آله نيز شنيده ام.
بعد از آن، از محضر مقدس آن بزرگواران خداحافظي کرد و رفت.
امام محمد باقر عليه السلام به فرزندش فرمود: همانا اين شخص، حضرت خضر عليه السلام بود، که خواست تو را به مردم معرفي نمايد. [1] .

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار: ج 47، ص 21، ح 20.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir