زياد بن عيسي کوفي، (ابوعبيده حذاء)

نوع اصطلاح :
عنوان :
زياد بن عيسي کوفي، (ابوعبيده حذاء)
شيخ طوسي (ره) او را از اصحاب حضرت باقر [1] و حضرت صادق عليهماالسلام شمرده [2] ؛ و نجاشي او را توثيق کامل کرده و از راويان امام باقر و امام صادق عليهماالسلام دانسته است. [3] .
ابوعبيده خواهري به نام «حماده» دارد که او نيز از امام صادق (ع) روايت کرده است. [4] .
حسن بن علي بن فضال [5] گويد: ابوعبيده حذاء از اصحاب حضرت باقر (ع) مي‏باشد، و نامش «زياد» است، و در زمان امام صادق (ع) وفات يافت. او کتابي دارد که علي بن رئاب از او نقل کرده است. [6] .
عقيقي علوي گويد: ابوعبيده حذاء، در پيشگاه آل پيامبر (ص)، منزلت و مقامي نيکو داشته، و با حضرت باقر عليه‏السلام در راه مکه هم کجاوه بوده است. [7] .
مرحوم کليني (ره)، در کافي، از ابوعبيده، نقل کرده که گفت: من با حضرت باقر (ع)، از مدينه تا مکه، هم کجاوه بودم، در بين راه حضرت براي انجام کاري پياده شد، چون مراجعت نمود به من فرمود: ابا عبيده، دستت را بده. من دستم را دراز کردم. حضرت آن را به سختي فشرد، آن گاه فرمود: اي اباعبيده! هر مسلماني که در حين ملاقات برادر مسلمانش، دست او را بفشرد و انگشتان خود را با انگشتان او درهم کند، گناهان آنان مانند برگ درختان، در فصل خزان، بريزد. [8] .
شيخ کشي (ره)، از ارقط، نقل کرده که موقعي که جنازه ابوعبيده دفن شد، حضرت صادق (ع) بر سر قبر او حضور يافت، و دست به دعا برداشت و گفت: «اللهم برد علي ابي‏عبيده الله نور له قبره اللهم الحقه بنبيه». [9] .
ابن‏ادريس [10] ، در سرائر، نقل کرده که بعد از وفات ابوعبيده حذاء، زنش به محضر امام صادق (ع) آمد و گفت: من بر شوهرم مي‏گريم، زيرا که در حال غربت مرد. حضرت فرمود: ابوعبيده غريب نيست، او از ما اهل بيت پيغمبر است. [11].
در کافي، به سند محمد بن عمرو الزيات، از امام صادق (ع) روايت شده که فرمود: هر کس در مدينه بميرد، خداوند او را در قيامت با آمنين محشور خواهد کرد. سپس فرمود: يحيي بن حبيب، ابوعبيده حذاء و عبدالرحمن بن حجاج، از آن جمله‏اند. [12] .
برقي، به سند صحيح، از جميل، نقل کرده که امام صادق (ع) فرمود: هر کس بين مکه و مدينه بميرد، خداوند او را در قيامت از آمنين قرار خواهد داد. آنگاه فرمود: ابوعبيده و عبدالرحمن بن حجاج از اين دسته‏اند. [13] .

پی نوشت ها:
[1] رجال الطوسي، ص 122.
[2] رجال الطوسي، ص 198.
[3] رجال نجاشي، ص 122.
[4] رجال الطوسي، ص 342 - رجال نجاشي، ص 122.
[5] ابن‏فضال، حسن بن علي بن فضال، از اصحاب و راويان امام رضا (ع) است. او به کثرت عبادت، و ديانت، مشهور، و مصلاي او در جامع کوفه در کنار ستون هفتم که افضل مقامات آن مسجد است بوده. از فضل بن شاذان منقول است که در مسجد الربيع از جماعتي شنيده که در حق حسن بن علي بن فضال مي‏گفتند: ابن‏فضال اعبد مردم است که ما ديده يا شنيده‏ايم.
گاهي ابن‏فضال بن علي بن حسن بن علي بن فضال اطلاق مي‏شود، که فرزند حسن بن علي است. نجاشي، در رجالش، گويد: ابن‏فضال مردي فقيه و وجيه و ثقه در بين اصحاب کوفه است. او عارف به حديث بوده و از ضعفاء کمتر نقل کرده است.
(الکني و الالقاب، ج 1، ص 372).
[6] رجال نجاشي، ص 122.
[7] رجال نجاشي، ص 122.
[8] اصول کافي، ج 2، باب مصافحه، ص 144.
[9] خداوندا بر ابوعبيده آرامش بخش، قبرش را نوراني، و او را به پيامبر ملحق بگردان - رجال کشي، ص 314.
[10] محمد بن احمد بن ادريس الحلي، فخرالدين ابوعبدالله العجلي، شيخ فقهاي حله، صاحب کتاب سرائر که شامل تحرير فتاوي است و صاحب کتاب مختصرتبيان شيخ طوسي (ره)، و چند کتاب ديگر. علماي متأخرين به فضل و علم و فهم او اذعان دارند.
قاضي نورالله شهيد، در مجالس المؤمنين فرموده: شيخ عالم مدقق، فخرالدين ابوعبدالله، محمد بن ادريس حلي، در اشتعال فهم و بلند پروازي از فخرالدين رازي بيش، و در علم فقه و نکته‏پردازي از محمد بن ادريس شافعي در پيش است. او را بر تصانيف شيخ اجل ابوجعفر طوسي، ابحاث بسيار است و در اکثر مسائل فقهي او را خلافي، يا اعتراضي، و يا استدراکي هست.
در سنين عمر او اختلاف است: عده اي آن را کمتر از 25 سال و عده‏اي 35 سال و عده‏اي 55 سال مي‏دانند. کفعمي در رساله مشهوره در وفيات علماء، سال بلوغ او را 558 و سال وفاتش را 598 هجري ذکر کرده است، که تقريبا مطابق گفته صاحب «نخبة المقال» است که تولد او در سال 543 و وفات او را در سال 598 هجري مي‏داند.
صاحب لؤلؤة گويد: «مادر ابن‏ادريس، دختر شيخ طوسي است، و شيخ به مادر ابن‏ادريس اجازه روايت داده بود». گفته صاحب لؤلؤه نمي‏تواند درست باشد؛ چون وفات شيخ در سال 460 هجري بوده، پس ابن‏ادريس 83 سال بعد از شيخ به دنيا آمده است و از طرفي مي‏گويد که شيخ به مادر ابن‏ادريس اجازه روايت داده که در اين صورت مادر ابن‏ارديس در زمان شيخ بايستي به سنين فهم و کمال رسيده باشد. و بر اين اساس، شدني نيست که مادر ابن‏ادريس در سن نزدي به 100 سالگي او را به دنيا آورده باشد (فوائد الرضويه، ج 2، ص 385).
[11] السرائر، مستطرفات از کتاب ابان بن تغلب، ص 475 - بحارالانوار، ج 47، ص 345.
[12] فروع کافي، ج 5، کتاب الحج، ص 558 - وسائل الشيعه، ج 10، ص 272.
[13] محاسن برقي، ج 1، ص 70.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir