جابر بن حيان

نوع اصطلاح :
عنوان :
جابر بن حيان
پدرش حيان خراساني بود. وي در شهر توس، داروخانه‏يي داشت و به کار داروگري سرگرم بود؛ اما در عين حال مرد سياست هم بود؛ چون با ابومسلم خراساني همکاري محرمانه‏يي داشت.
کارگزاران بني‏اميه، حيان را مي‏شناختند و مي‏دانستند که وي عقيده‏ي شيعي دارد و از پيروان خاندان نبوت عليه‏السلام است، ولي به خاطر تخصصي که داشت، کم‏تر مزاحمش مي‏شدند. البته زماني که روابط محرمانه‏ي او را با ابومسلم خراساني دريافتند، وي را کشتند. حيان در خراسان به شهادت رسيد و پسرش «جابر» از خراسان به عربستان آمد و در مدينه به خدمت امام باقر عليه‏السلام شرفياب شد. اما اين شرفيابي چندان طول نکشيد که حضرت باقر عليه‏السلام از اين جهان به ملکوت اعلي رحلت فرمود و مسند امامت را به پسر بزرگوارش حضرت جعفر بن محمد امام صادق عليه‏السلام سپرد. جابر بن حيان در رديف شاگردان امام صادق عليه‏السلام قرار گرفت و چون هويت اين جوان براي حضرت صادق عليه‏السلام به خاطر رفت و آمدش در خانه‏ي امام باقر عليه‏السلام به خوبي روشن بود، لطف و مرحمت آن حضرت عليه‏السلام را بيش از ديگران به خود معطوف ساخت، تا آن جا که مانند يک خانه‏زاد در سراي حضرتش به سر مي‏برد.
دايرة المعارف بريتانيا درباره‏ي جابر بن حيان چنين مي‏نويسد: مشهورترين دانشمندان طبيعي در قرن دوم هجرت، جابر بن حيان است. وي علوم خفيه را از جعفر بن محمد عليه‏السلام فرا گرفت، ولي بعيد نيست که علوم شيمي را از آن محضر نياموخته باشد. اما خود جابر بن حيان اعتراف مي‏کند که هر چه ياد دارد از امام صادق عليه‏السلام آموخته و استادي جز ابوعبدالله جعفر بن محمد عليه‏السلام نداشته است. جابر بن حيان در سال نود و دو هجري به دنيا آمد و به سال صد و نود و هفت هجري زندگي را ترک گفت و با اين حساب، علامه‏ي شيمي در قرن دوم هجري بيش از صد سال زندگي کرده بود. [1] .
پروفسور «هولميادر» نويسنده‏ي انگليسي درباره‏ي جابر بن حيان مي‏نويسد:
«وي شاگرد و يار (امام) جعفر صادق عليه‏السلام بود. جابر در شخصيت پيشواي ارجمندش تکيه گاه، ياور، رهبر، امين و فرد موجهي را مي‏ديد که هيچ‏گاه نمي‏توانست از او بي‏نياز شود. جابر بن حيان با راهنمايي استادش (امام صادق عليه‏السلام) کوشيد تا علم شيمي را از خرافاتي که از (فرهنگ شهر) اسکندريه گريبان‏گير آن شده بود، پيراسته و رها سازد و البته در اين راه نيز تا حد فراواني کامياب شد. بدين سبب بايد نام جابر بن حيان را در کنار نام‏آوران ديگر اين دانش از قبيل «بويله» و «لاوازيه» و... قرار داد.» [2] .


پی نوشت ها:
[1] برگرفته از: معصوم هفتم و ششم، به قلم استاد جواد فاضل.
[2] به نقل از: الامام الصادق، نوشته‏ي استاد الدخيل.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir