حکايت عياشي

نوع اصطلاح :
عنوان :
حکايت عياشي
يکي ديگر از کساني که به جرگه دوستداران اهل‏بيت پيوست عياشي [1] است. عياشي عالمي سني و اهل قلم و بسيار خوش استعداد بود که سه کتاب در باب فضايل خلفا (ابوبکر، عمر، عثمان) و حقانيت آنان نوشت، اما پس از مدتي شيعه شد و در بغداد مدرسه‏اي بنا نهاد و شاگردان مبرز بسياري پرورش داد. از شاگردان عياشي، کشي [2] .
نجاشي [3] ، دو رجالي معروف را مي‏توان نام برد که کتاب‏هاي آنان در رجال باعث توثيق و تحکيم روايات شيعيان شده است و اگر رجال‏کشي و رجال نجاشي نبود، هزاران روايت از روايات شيعه بي‏اعتبار مي‏شد؛ زيرا از راويان اين روايات در جاي ديگر ياد نشده و تنها منبع توثيق آنان رجال‏کشي و نجاشي است.

پی نوشت ها:
[1] ابوالنضر محمد بن مسعود بن محمد بن عياش، معروف به عياشي؛ فاضل، اديب، مفسر، محدث، و از اعيان شيعه در عهد محمد بن يعقوب کليني است. در فهرست ابن نديم 157 کتاب به وي نسبت داده شده است که مهم‏ترين آنها تفسير عياشي است. (ريحانة الادب، ج 4، ص 220 و 221).
[2] ابوعمرو محمد بن عمر بن عبدالعزيز (م: حدود 340 ق) از ثقات علما و محدثين اماميه است. از شاگردان محمد بن مسعود عياشي بوده و از وي روايت نموده است. وي در علم رجال تبحر داشت و کتاب رجال او معروف است، نام اصلي اين کتاب معرفة اخبار الرجال يا معرفة الناقلين عن الأئمة الصادقين است. رجال کشي به دست شيخ طوسي تلخيص شده و اختيار الرجال يا اختيار الکشي ناميده شده است آنچه امروز در دسترش است همين خلاصه است و اصل کتاب وي بنابر قولي موجود نيست. (ريحانة الادب ج 5، ص 63 - 62.).
[3] ابوالخير ابوالحسن (ابوالعباس) احمد بن علي بن احمد نجاشي اسدي کوفي، صاحب رجال مشهور، از علماي اماميه در قرن پنجم، از شاگردان سيد مرتضي است و از شيخ مفيد، هارون بن موسي تلعکبري، احمد بن نوح سيرافي و احمد بن حسين ابن الغضائري روايت کرده است از آثار وي مي‏توان رجال وي را نام برد. (ريحانة الادب، ج 6، ص 134 و 135.).
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir