آثار ذکر

نوع اصطلاح :
عنوان :
آثار ذکر
يکي از آثار ذکر دائم، انقطاع و انفصال روح انسان از دنيا است. انسان‏ها به دنيا تعلق خاطر دارند، اما اگر هميشه به ياد خدا و قيامت باشند، به اين درک مي‏رسند که نعمت‏هاي اين دنيا دائم و ماندني نيست و اين دنيا امتحاني بيش نيست. در قرآن آمده است: «يومئذ يتفرقون [1] ؛ آن روز [مردم] پراکنده مي‏شوند» روز قيامت بين پدر و فرزند، برادر و برادر جدايي مي‏افتد و هيچ کس به فکر ديگري نيست.
جمله «لا اله الا الله» به طرق و اشکال گوناگون معنا شده و در روايات هم معناي يکساني از آن نيامده است، چرا که اين کلمه داراي ابعاد مختلف معنايي است. خود لفظ «اله» نيز معناي متعددي دارد و به معناي معبود، پناه، و اميد آمده است. خداوند پناهگاه همگان، تنها ملجا و پناهگاه، و اساس تمام علت‏ها است. اما انسان‏ها از اين معنا غفلت مي‏کنند. مرحوم شيخ عبدالزهرا کعبي شبي در مورد کلمه لا اله الا الله سخن مي‏گفت. مي‏فرمود: «آدم با زبان مي‏گويد لا اله الا الله، اما به هنگام گرفتاري، به سراغ همه مي‏رود مگر خدا. آدم مقروض وقتي مي‏خواهد قرضش را ادا کند، از همه کمک مي‏خواهد مگر خداي متعال. چنين کسي مؤمن است و به خداوند ايمان دارد، اما هنگامي که به او مي‏گويند: آيا در خانه‏ي خدا هم رفتي يا نه، مي‏گويد: يادم نبود. چرا به ياد خدا نبوده است؟ از ياد بردن خدا نه تنها بهانه و حجت مناسبي نيست بلکه دست کم شخص را سزاوار عتاب مي‏سازد. شخصي از دوستش گله کرد که فلاني، چرا سراغي از ما نمي‏گيري؟ گفت: يادم نبود. گفت: اگر اين را بر زبان نمي‏آوردي بهتر بود؛ چرا که معلوم مي‏شود من در دل تو جايي ندارم، و الا يادت نمي‏رفت.
حتي آنهايي که دائم الذکرند گاهي اوقات زبانشان ذکر مي‏گويد، اما دل جاي ديگري سير مي‏کند، و از صد ذکر که مي‏گويد، نود و نه تاي آن با دلي مشغول گفته مي‏شود.
نقل شده که عالمي مشکلي داشت که براي حل آن به اميرمؤمنان علي عليه‏السلام متوسل شد. چهل روز به حرم آن حضرت رفت و متوسل شد، اما حاجتش برآورده نشد، روز چهلم در حرم نشسته بود که ناگاه شخصي از عامه مردم آمد و از حضرت امير عليه‏السلام حاجتي خواست، فورا حاجتش برآورده شد. آن عالم ناراحت شد، اما گله نکرد و به خانه رفت. شب اميرمؤمنان را در خواب [2] ديد. حضرت از او پرسيدند: چه مي‏خواهي؟ گفت يا اميرمؤمنان، چهل روز است که در پي حاجتي به حرم شما مي‏آيم. حضرت فرمود: من از بين اين چهل روز، فقط امروز تو را ديدم. از خواب بيدار شد و فهميد حضور قلب نداشته است.

پی نوشت ها:
[1] روم، آيه 14.
[2] خواب به خودي خود حجت نيست، اما در روايت آمده است که اگر خواب منطبق با خارج باشد درست است، و در کل دو نوع خواب صحيح است: خوابي که با خارج انطباق دارد و ديگري خوابي که با ادله و روايات، موافق باشد. (شيرازي).
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir