مسئله شرعي

نوع اصطلاح :
عنوان :
مسئله شرعي
بنابر فتواي اکثر قريب به اتفاق فقها، يکي از شرايط وجوب امر به معروف و نهي از منکر، تجويز التأثير است؛ يعني آمر به معروف و ناهي از منکر بايد احتمال بدهد که مخاطب به گفته او عمل مي‏کند و گر نه اگر چنين احتمالي منتفي باشد نهي از منکر لازم نيست. اين فتوا از مقنعه‏ي شيخ مفيد [1] گرفته تا کتاب‏هاي فقهي امروز در باب امر به معروف و نهي از منکر، آمده است، درباره اين قيد دو مطلب گفتني است: اول اين که در مستند الشيعه نراقي، شرح لمعه، الرياض، اين قيد ذکر شده اما هيچ جا در مقابل اطلاق «لتأمرن بالمعروف» قيد تأثير نيامده است. بنابراين احتمال التأثير يا تجويز التأثير دليل شرعي ندارد و تنها يک دليل عقلي دارد که لغويت باشد؛ بدين معنا که اگر به يک تارک الصلاة بگويند: نماز بخوان تأثير ندارد و از طرفي دستور شارع حکيم بايد بر اسلوب عقلاني حمل گردد. آن جا که امر به معروف اثر ندارد، گفتن و امر و نهي از لحاظ عقلي جايز نيست.
مطلب دوم آن که مرحوم شيخ عباسعلي اسلامي کتابي به نام دو از ياد رفته دارد که در آن، به شدت وجود دليل شرعي براي تجويز التأثير در باب امر به معروف و نهي از منکر را رد مي‏کنند و مي‏فرمايد تنها دليل اين قيد، دليل عقلي است.
به هر حال بايد به وسيله امر به معروف و نهي از منکر حجت بر همگان تمام شود. «ليهلک من هلک عن بينة [2] ؛ تا کسي که [بايد] هلاک شود با دليلي روشن هلاک شود». اتمام حجت خود مطلب مهمي است. اگر ما آن را مهم نمي‏دانيم خداوند چنين خواسته است. امروزه مسئله اساس دين مردم است؛ ديني که ريشه در وجود آنها دارد اما در پي تبليغات شيطاني شرق و غرب ضعيف شده است. اعتقاد به واجب بودن نماز دارند، اما نماز نمي‏خوانند و اساس ايمان در دل‏هاي آنها سست شده است. با امر به معروف و نهي از منکر دين آنها محکم‏تر مي‏شود.
امروزه سختي‏هاي زمان پيامبر وجود ندارد. ديگر لازم نيست از صد قبيله اجازه‏ي سخن گفتن گرفته شود و کار به مراتب آسان‏تر است. البته، اگر سختي و اهانتي در اين راه دامنگير مؤمن شود بايد رسول خدا را که عالي‏ترين مصداق صالحان است به ياد آورد که تمام اين بلاها بر سرشان مي‏آمد، ولي هم چنان ادامه مي‏دادند و از ابلاغ پيام خدا باز نمي‏ايستادند.

پی نوشت ها:
[1] ابوعبدالله محمد بن نعمان، معروف به شيخ مفيد (م: 413 ق) فقيه، اصولي، محدث، رجالي و متکلم و از شاگردان جعفر بن محمد قولويه، شيخ صدوق، ابوغالب رازي، احمد بن محمد بن حسن بن وليد بوده است. سيد رضي، سيد مرتضي، شيخ ابوالفتح کراجکي، شيخ طوسي و سلاربن عبدالعزيز ديلمي، از شاگردان مبرز شيخ بوده‏اند. وي داراي تأليفات بسيار از جمله: احکام أهل الجمل، الاختصاص، الارشاد في معرفه حجج الله علي العباد، الاستبصار في ما جمعه الشافعي من الأخبار، الانتصار، التمهيد، کشف الالتباس، المقنعه مي‏باشد. (ريحانة الادب ج 5، ص 365 - 361).
[2] انفال، آيه 42.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir