آثار دعا

نوع اصطلاح :
عنوان :
آثار دعا
أکثروا من أن تدعوا الله فان الله يحب من عباده المؤمنين أن يدعوه و قد وعد عباده المؤمنين بالاستجابة و الله مصير دعاء المؤمنين يوم القيامة لهم عملا يزيدهم به في الجنة [1] ؛ به درگاه خداي متعال فراوان دعا کنيد؛ زيرا خدا دوست دارد که بندگان با ايمانش به درگاه او دعا کنند و به آنها وعده اجابت داده است. خدا دعاي مؤمنان را در روز قيامت به صورت عملي در مي‏آورد که با آن در بهشت بر پاداش و جايگاهشان مي‏افزايد.
دعا و کوشش دو راه رسيدن به اهداف و آرزوها است. هيچ کدام از اين دو کار بر ديگري برتري ندارد و هر دو با هم انسان را به نتيجه دلخواه مي‏رساند، درست مانند دو رشته سيم که با يکديگر لامپ را روشن مي‏کنند. همان خدايي که فرموده است: «و أن ليس للانسان الا ما سعي [2] ؛ براي انسان جز حاصل تلاش او نيست» و «و أن سعيه سوف يري [3] ؛ [نتيجه] کوشش او به زودي ديده خواهد شد»، در جاي ديگر مي‏فرمايد: «قل ما يعبؤا بکم ربي لولا دعآؤکم [4] ؛ بگو اگر دعاي شما نباشد، پروردگارم هيچ اعتنايي به شما نمي‏کند».
هيچ کدام از اين دو به تنهايي و بدون وجود ديگري ثمربخش نيست. همان طور که کوشش بدون دعا نتيجه ندارد، دعا بدون سعي و کوشش نيز فايده‏اي به همراه نخواهد داشت؛ چرا که اراده‏ي خالق يکتا بر اين تعلق گرفته است که اين دو با يکديگر اثر داشته باشند.
در سيره معصومين عليهم‏السلام نيز جايي نيست که وجود مقدس آن بزرگواران يکي از اين دو کار را بدون ديگري سفارش کرده باشند.
پيامبر اکرم صلي الله عليه و آله و سلم که خداوند در وصف ايشان فرموده است: «لولاک لما خلقت الافلاک [5] ؛ اگر تو نبودي افلاک را نمي‏آفريدم»، با وجود اين که هميشه دست به دعا بودند و از خداوند استمداد مي‏طلبيدند، دست از تلاش نيز بر نمي‏داشتند و همواره مشغول تبليغ اسلام و آماده سازي مسلمانان براي ايستادگي در برابر مشرکان بودند.
حضرت امام صادق عليه‏السلام در اين بخش از رساله خويش، شيعيان را به زياد دعا کردن و استمرار در اين کار فرا مي‏خواند. انسان بايد براي هر خواسته مشروعي دعا نمايد و دعا کردنش استمرار داشته باشد، به نحوي که بگويند: زياد دعا مي‏کند. دعا کردن بايد به گونه‏اي باشد که انسان خود باور کند که دست کم پايين‏ترين درجه‏ي دعا را انجام داده و در اين امر کوتاهي نکرده است. در جمله «اکثروا من ان تدعوا الله» متعلق دعا حذف شده است و حذف متعلق افاده عموم مي‏کند؛ يعني بايد در همه چيز دعا کرد. تنها جايي که نبايد دعا کرد، دعا کردن براي محرمات است. در غير اين مورد، دعا کار پسنديده‏اي است.
«فان الله يحب من عباده المؤمنين...»، مرحوم علامه مجلسي در مورد اين عبارت فرموده است: مراد آن است که خداوند از بين اعمالي که بندگان مؤمن او انجام مي‏دهند دعا کردن آنها را دوست دارد، نه اين که فقط خداوند بنده‏اي را که دعا مي‏کند دوست دارد. ظاهر عبارت نيز نظير ايشان را مي‏رساند. البته، اين منافات با آن ندارد که خداوند اعمال ديگري را نيز دوست داشته باشد، ولي اين يک شاخص است و در همين حد مي‏توان گفت که خداوند دعا کردن مؤمنان را دوست دارد.

پی نوشت ها:
[1] متن نامه امام صادق(ع).
[2] نجم، آيه 39.
[3] نجم، آيه 40.
[4] فرقان، آيه 77.
[5] بحارالانوار، ج 16، ص 405؛ تأويل الآيات، ص 430؛ مناقب ابن شهر آشوب، ج 1، ص 216.


اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir