حضرت زهرا و مقام رضا

نوع اصطلاح :
عنوان :
حضرت زهرا و مقام رضا
رضا امري دروني است ولي در ظاهر نشانه‏هايي دارد، شکر با زبان و گله نکردن از خدا از نشانه‏ها و مظاهر زباني رضا است. انسان راضي به تقدير، از نظر عملي نيز در مقابل تقدير الهي تسليم است و ظلم و حبس و حرمان و هجرت را به جان مي‏خرد. انسان صابر و راضي از نفس خودش راضي نيست، اما از تقدير الهي رضايت کامل دارد و در مصايبي که از جانب خدا بر سر او مي‏آيد بردبار و خشنود است.
زندگي حضرت زهرا عليهاالسلام پر از مشکلات و فراز و شيب، و خود تاريخ مفصلي است که يک سينه سخن در آن نهفته است. دشمنان آن حضرت چه‏ها که نکردند!... اثر جراحت و کبودي سينه تا چهل روز بر بدن آن حضرت باقي مانده بود. به رغم اين همه مشکلات، در بين سخناني که آن حضرت در اين روزها بر زبان راندند حتي يک کلمه شکايت از خداوند وجود ندارد. مقام آن بزرگوار بالاتر از آن است که بخواهد گله‏اي به زبان آورد. سراسر آن خطبه آتشين حمد خداوند منان است. ايشان حجت را بر ابوبکر و عمر تمام کردند بر زن‏هاي مهاجر و انصار احتجاج فرمودند، اما حمد و سپاس خداي را فراموش نکردند؛ گويا حضرت با اين کار مي‏خواستند به ما بفهمانند که اي مسلمانان، به هنگام گرفتاري حمد و ثناي خداوند را از ياد نبريد. روايات متواتري از رسول اکرم صلي الله عليه و آله و سلم نقل شده که فرمودند:
«يا فاطمة ان الله تبارک و تعالي ليغضب لغضبک و يرضي لرضاک [1] ؛ اي فاطمه، خداي تبارک و تعالي با غضب تو غضبناک، و با رضايت تو راضي مي‏شود».
نيز فرمودند:؛ و اعلم يا علي اني راض عمن رضيت عنه ابنتي فاطمة [2] ؛ يا علي، بدان که هر کس دخترم فاطمه از او راضي باشد، من نيز از او راضي‏ام».
از اين گونه سخنان در کلام رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم درباره حضرت فاطمه عليهاالسلام فراوان است. نکته مهمي که از اين روايات دريافت مي‏شود اين است که همگان بايد به مقدرات خدا راضي باشند. ولي خدا رضايت خود را به رضايت حضرت زهرا عليهاالسلام پيوند زده است. فقط حضرت زهرا است که رضايش ملازم رضاي خدا است و خداي متعال به خشنودي او خشنود، و به خشم او خشمگين مي‏شود. فقط در مورد زهرا عليهاالسلام تعبير «الانسية الحوراء» [3] آمده است. پيامبر خدا صلي الله عليه و آله و سلم در اين روايت مي‏فرمايد خداوند فضل خود را شامل حال انسان‏ها کرده و حضرت زهرا عليهاالسلام را به دنيا آورده است. ايشان اين جهاني نيستند، اما خدا خواسته ديگران از زهرا عليهاالسلام ياد بگيرند و نسبت به او محبت، و تولي داشته باشند و لذا ايشان را آفريده است. فعل و قول حضرت زهرا عليهاالسلام در ايجاب و سلب، از طرف خداوند امضا شده است. حضرت زهرا عليهاالسلام به آن دو نفر فرمودند: «شما مرا غضبناک کرديد و من بر شما خشمناکم» و به يکي از آنها فرمودند: «من در هر نماز تو را نفرين مي‏کنم».
آيا حضرت از ما راضي است يا نه؟ آيا راضي است که خدا هم راضي باشد؟ بايد ديد حضرت از چه چيزي راضي هستند و از چه چيزي ناراضي؟ اگر خطبه ايشان را کلمه به کلمه بخوانيم، خواهيم فهميد از چه چيزي راضي نيستند. خدايي که خالق است و با مخلوق قياس نمي‏شود، رضاي خود را در رضاي بنده قرار داده است. رضاي خدا مقرون و ملازم رضاي فاطمه عليهاالسلام است. اين همان عصمت است که انبياء و ملائک به آن دست يافته‏اند، اما عصمت آنها در اين مرتبه و درجه نيست. هيچ آيه و روايتي نيامده که انبياي الهي از هر که راضي شوند، خدا نيز راضي مي‏شود. اخلاق عملي، اخلاق عبادي، و بالاتر از اين دو، اخلاق عقيده را بايد از زهرا عليهاالسلام آموخت.
حضرت امام حسن عليه‏السلام به عبدالله بن جعفر فرمودند: «من ضمانت مي‏کنم اگر کسي در دل از خداوند راضي باشد و هيچ گاه سؤالي نکند، دعايي نمي‏کند مگر آن که مستجاب گردد». اين امتياز مخصوص معصومين عليهم‏السلام نيست، بلکه براي انسان‏هاي عادي نيز هست، اما به دست آوردن آن مشکل است. ممکن است کسي از آن رو در پي رضايت از خداوند باشد که دعايش مستجاب گردد، ولي بالاتر از اين، مقام رضاي عن الله است. رضاي عن الله از همه چيز بالاتر است. کسي که از خدا راضي باشد به قدري آثار و نعمات الهي در اطراف خود مي‏بيند که چه بسا هيچ وقت از خدا سؤالي نکند و چيزي نخواهد و به مرحله‏اي برسد که درخواست‏هايش از باري تعالي، همه در مورد آخرت باشد و درخواست دنيايي نکند. نقل شده است که حضرت علي عليه‏السلام به همراه همسرشان، دختر گرامي رسول خدا، سه روز بود که غذاي خود را مي‏بخشيدند و چيزي نمي‏خوردند. روز سوم پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم به منزل آنها تشريف آوردند. حضرت زهرا عليهاالسلام فرمودند: «يا رسول الله، سه روز است اهل اين خانه چيزي نخورده‏اند». پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم نيز فرمود: دخترم، پدرت نيز سه روز است که چيزي نخورده است. اين بزرگواران غذا داشتند، اما آن را مي‏بخشيدند و ايثار مي‏کردند.
اگر روزه‏داري يک روز از ماه مبارک رمضان را بدون خوردن سحري روزه بگيرد، به هنگام افطار مي‏گويد من نمي‏توانم نمازم را با حضور قلب به جاي آورم، مگر آن که اول افطار کنم. حال اگر سه روز بدون سحري و افطار روزه بگيرد، چه مي‏شود؟
دخت گرامي رسول خدا به سجده گاه رفتند و دو رکعت نماز به جاي آوردند و فرمودند: «بار خدايا، پيامبر تو به مهماني ما آمده و ما غذايي نداريم». آن گاه از جانب خداوند برايشان غذا فرستاده شد. بهترين بندگان خدا سه روز گرسنگي را تحمل کردند اما چيزي از خداوند نخواستند، در صورتي که اگر مي‏خواستند، خداوند به آنها مي‏داد. البته، خداوند هم نخواسته است که اين بزرگواران را با گرسنگي امتحان کند. چنين امتحان‏هايي پايين‏تر از حد و منزلت معصوم است اين امتحان کوچک براي آن است که انسان‏ها به اين بزرگواران اقتدا نمايند و آنها را الگوي خويش سازند.
رضا مرتبه‏اي بس گرانبها است که انسان بايد به دنبال کسب آن باشد؛ چرا که اگر اهل آخرت باشد به درد آخرتش مي‏خورد و اگر اهل دنيا باشد به کار دنيايش مي‏آيد و فوائد بسياري عايدش مي‏شود. هر چند کسب رضا براي تحصيل دنيا، ارزان فروختن متاعي پر ارزش به قيمتي ناچيز است. درست مانند آن که در زمان وفور نان و نه در قحطي، ميليون‏ها تومان در مقابل يک قرص نان بپردازند يا مثل آن شخص که براي به جوش آوردن آب سماور اسکناس‏هاي فراواني را به شعله‏هاي آتش مي‏سپرد.

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار، ج 43، ص 22.
[2] همان، ج 22، ص 484.
[3] همان، ج 92، ص 384.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir