فرقه‏ هاي شيعه

نوع اصطلاح :
عنوان :
فرقه‏ هاي شيعه
فرقه‏هاي شيعه فراوانند برخي از کتاب‏هاي مربوط به ملل و نحل آنها را به بيش از آنچه ما مي‏شناسيم شماره نموده و براي هر فرقه‏هاي بنيان گذاري معرفي کرده‏اند، مانند هشاميه که آنها را به هشام بن حکم نسبت داده و زراريه که آنها را به زرارة بن اعين منسوب نموده و شيطانيه آنها را به مؤمن طاق، يعني محمد بن نعمان احول، منسوب کرده و يونسيه منسوب به يونس بن عبدالرحمان، و غير اينها.
و لکن حق اين است که ما شيعيان منسوب به اهل بيت عليهم‏السلام هستيم و اهل بيت خود داناتر به بيت نبوت هستند و ما از اين فرقه‏هايي که ذکر شد هيچ نام و نشاني در تاريخ و سخنان معصومين عليهم‏السلام نديده ايم؛ و بدعت‏هايي که به رهبران آنان نسبت داده مي‏شود نيز چنين است. اگر کسي به کتاب‏هاي حديث و رجال شيعه بنگرد مي‏يابد که افرادي مثل هشام و زرارة و مؤمن طاق و يونس بن عبدالرحمان از خواص ائمه‏ي اهل بيت عليهم‏السلام و مورد اعتماد آنها بوده اند و آنان شيعيان خود را به آنان ارجاع مي‏داده‏اند و اگر اينها آرا و عقايدي مي‏داشتند که مورد قبول نمي‏بود، ائمه عليهم‏السلام آنها را از خود دور مي‏نمودند و بر آنان خشم مي‏کردند.
و اگر کسي سخنان معصومين عليهم‏السلام را درباره‏ي اهل بدعت ببيند به خوي براي او روشن مي‏شود که اين نسبت‏ها صحيح نيست و اين گونه افراد از چنين تهمت‏هايي به دورند. آري، ائمه عليهم‏السلام از افرادي مانند عبدالله بن سبا و مغيرة بن سعيد بيزار بوده و به آنان لعنت نموده‏اند، به علت اين که مغيره مدعي اباطيل گرديد و به امام باقر عليه‏السلام تهمت زد. همان گونه که امام صادق عليه‏السلام نيز از ابي الخطاب و پيروان او و از ابي الجارود بيزاري جست و درباره‏ي بني فضال نيز فرمود: «روايت‏هاي آنان را بگيريد، لکن نظرات و عقايدشان را کنار بريزيد» همان طور که از حضرت بقية الله عليه السلام نيز نقل شده که آن حضرت از عده اي که بدعت در دين خدا وارد نموده بودند و خود را باب آن حضرت مي‏دانستند بيزاري جستند و موارد ديگري نيز از بيزاري جستند و موارد ديگري نيز از بيزاري ائمه اهل بيت عليهم‏السلام موجود است که به همين اندازه اکتفا مي‏شود. [1] اگر افرادي مانند زراره و هشام و مؤمن طاق و... که از خوبان اصحاب ائمه عليهم‏السلام بوده‏اند، داراي چنين نسبت‏هايي بودند بايد ائمه عليهم‏السلام از آنها نيز بيزاري مي‏جستند و به آنها لعنت مي‏کردند.
آري، شيعه فرقه‏هايي قبل از امام صادق عليه‏السلام و بعد از آن حضرت داشته که امروز اثري از آنها نيست، جز سه فرقه: اماميه، زيديه، اسماعيليه.
1- اماميه: آنها کساني هستند که معتقد به امامت دوازده امام هستند و امام دوازدهم عليه‏السلام را زنده مي‏دانند و منتظر ظهور آن حضرت مي‏باشند.
2- زيديه: و آنها کساني هستند که پس از حضرت زين العابدين عليه‏السلام، زيد فرزند او را امام مي‏دانند و به طور کلي مي‏گويند: از فرزندان فاطمه عليها السلام هر کس قيام کند و شمشير به دست بگيرد و داراي خصلت‏هاي نيک باشد امام خواهد بود.
3- اسماعيليه: و آنها کساني هستند که بعد از امام صادق عليه‏السلام امامت را حق فرزند او اسماعيل مي‏دانند، نه موسي بن جعفر و فرزندان او عليهم السلام.
اينها فرقه‏هايي هستند که از فرق شيعه باقي مانده و در زمان ما شناخته شده هستند، و اما فرقه‏هاي از شيعه که در گذشته وجود داشته‏اند را نوبختي در کتاب «فرق الشيعه» ذکر نموده است هر چند امروز از فرقه‏هاي شيعه جز سه فرقه‏ي ياد شده فرقه اي وجود ندارد.
ما ازميان فرقه‏هاي گذشته، فرقه‏هايي را که در زمان امام صادق عليه‏السلام وجود داشته نام مي‏بريم؛ گر چه امروز اثري از آنان باقي نمانده باشد.

پی نوشت ها:
[1] آنچه گفته شد در کتاب «غيبت» شيخ طوسي موجود است.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir