فرزندانم برای چه می‏گریند؟

نوع اصطلاح :
عنوان :
فرزندانم برای چه می‏گریند؟
یکی از اصحاب می‏گوید:
ما با رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم از خانه خارج شدیم. در بین راه رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم صدای گریه‏ی حسنین علیهماالسلام را از خانه‏ی فاطمه‏ی زهرا علیهاالسلام شنید، آن حضرت خود را به سرعت نزد آنها رساند و فرمود: فرزندان من برای چه می‏گریند؟
حضرت فاطمه علیهاالسلام فرمود: از فرط تشنگی می‏گریند.
آن حضرت برای طلب آب به وضوخانه رفتند. آب در آن روز خیلی کم بود و مردم همه در طلب آب بودند. رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم در بین مردم صدا زد: آیا کسی از شما در خانه آب دارد؟
اما در آن روز مردم قطره‏ای آب نداشتند.
آنگاه پیغمبر خدا صلی الله علیه و آله و سلم به حضرت زهرا علیهاالسلام فرمود: یکی از دو فرزندم را نزد من بیاور. آن حضرت، امام محتبی علیه‏السلام را آورد و رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم ایشان را بالای سینه‏ی خود جا داد و زبان مبارک خود را در دهان او نهاد، آن بزرگوار هم زبان پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله و سلم را می‏مکید تا ساکت شد.
آن گاه امام حسین علیه‏السلام را خاست و به همین گونه او را آب داد [1] .
فرزند پیامبرتان را به جرعه‏ای از آب میهمان کنید
ابی‏مخنف در مقتل خود نقل می‏کند که: امام حسین علیه‏السلام در آخرین لحظات شهادت مظلومانه‏اش به آن قاتل سنگ‏دل فرمودند:
اذا کان لابد من قتلی، فاسقنی شربة من الماء،.
اگر ناچار می‏خواهی مرا بکشی، جرعه‏ی آبی به من بیاشام.
آن ملعون گفت: هیهات؛ آبی نخواهی آشامید تا کشته شوی. ای پسر ابوطالب؛ مگر تو گمان نداری پدرت ساقی حوض کوثر است، پس صبر کن تا از دستش سیراب گردی [2] .
چگونه طلب آب می‏کردم
مرحوم کفعمی در کتاب «مصباح» از حضرت سکینه علیهاالسلام روایت می‏کند که فرمود: چون پدرم کشته شد، آن بدن نازنین را در آغوش گرفتم و حالت اغماء و بیهوشی برایم روی داد در آن حال شنیدم پدرم می‏فرمود:

شیعتی ما ان شربتم ماء عذب فاذکرونی‏
او سمعتم بغریب او شهید فاندبونی‏

و انا السبط الذی من غیر جرم قتلونی‏
و بجرد الخیل بعد القتل عمدا سحقونی‏

لیتکم فی یوم عاشورا جمیعا تنظرونی‏
کیف استسقی لطفلی فابوا ان یرحمونی‏

و سقوه سهم بغی‏ء عوض الماء المعین‏
یا لزرء و مصاب هد ارکان الحجون و یلهم‏

قد جرحو قلب رسول الثقلین فالعنو هم‏
ما استطعتم شیعتی فی کل حین [3] .

ای شیعیان من؛ اگر آب شیرین و گوارا نوشیدید مرا یاد کنید.
یا اگر شنیدید کسی غریب یا شهید شده به من ندبه کنید.
من همان سبط و فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم هستم که بی‏جرم و گناه مرا کشتند. و عمدا بدن مرا، بعد از کشتن، زیر سم اسب‏ها پای مال کردند.
کاش همه شما در روز عاشورا بودید و می‏دیدید چگونه برای کودک خودم آب خواستم ولی آنها ندادند و به من رحم نکردند.
آنها کودک مرا به جای آب پاک و روان، با تیر ستم سیراب کردند.
وای از این مصیبتی که ارکان کوه حجون را شکست.
وای بر آنها! آنها قلب پیامبر انس و جن را مجروح کردند،
پس ای شیعیان من؛ همواره، تا می‏توانید آن دشمنان را لعنت کنید.

پی نوشت ها:
[1] فضائل امام حسن مجتبی علیه‏السلام: 49.
[2] سحاب رحمت: 601.
[3] معجزات امام حسین علیه‏السلام از ولادت مبارک تا شهادت مظلومانه: 167، به نقل از اشک‏های خونین: 339؛ اسرار الشهداء: 462، الدمعة الساکبه: 350؛ معالی السیطین: 2 / 31.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir