دلایل پذیرش صلحنامه

نوع اصطلاح :
عنوان :
دلایل پذیرش صلحنامه
در همان عصر خود امام حسن علیه‏السلام، افراد و گروه‏های متعددی، به ماجرای پذیرش صلح آن حضرت با معاویه، اعتراض کرده و آن حضرت را سؤال پیچ نمودند.
امام حسن علیه‏السلام نیز با کمال متانت و بزرگواری، به آن پرسشها پاسخهای لازم را دادند، که با بکارگیری دقت کافی در آن پاسخها، دلایل پذیرش صلح با معاویه، توسط آن حضرت، به خوبی آشکار می‏گردد.
خلاصه و چکیده‏ی بخشی از پاسخهای حضرت امام حسن علیه‏السلام، در این رابطه، به قرار ذیل است:
1- من، یار و یاور نداشتم.
2- یاران من، پراکنده و دارای عقاید گوناگون هستند[1] .
3- اراده‏ی خداوند، هر روز شکل مخصوصی (غیر از روز قبل) دارد (اکنون، شکل مبارزه باید به گونه‏ی دیگری باشد)[2] .
4- من، به خاطر حفظ خون مسلمانان صلح کردم. اگر من، چنین (صلح) نمی‏کردم، یک نفر از شیعیان ما، در روی زمین باقی نمی‏ماند[3] .
5- داستان صلح من (با معاویه)، همچون داستان خضر و موسی علیهم‏السلام است، که خضر علیه‏السلام کشتی را سوراخ کرد، تا آن (کشتی) به دست صاحبانش برسد، و گرنه طاغوتیان، آن (کشتی) را تصرف می‏کردند.
موسی علیه‏السلام، چون از راز موضوع، بی‏خبر بود، از کار خضر علیه‏السلام، خشمگین شد، ولی وقتی که به راز کار خضر علیه‏السلام پی برد، آن را پسندید[4] .
امام حسن علیه‏السلام، پس از ذکر داستان خضر علیه‏السلام، فرمود: شما نیز، به خاطر ناآگاهی به راز صلح (من با معاویه)، بر من خشمگین شده‏اید و اگر شما راز آن را می‏دانستید، آن را می‏پسندید[5] .
6- از عقل و خرد، به دور است که چیزی (جنگی) را که شما آماده‏ی آن نیستید، به شما تحمیل کنم[6] (اشاره است به اینکه شما، در جنگ با معاویه، به خاطر طول کشیدن جنگ صفین، خسته و بیزار شده و دیگر طاقت جنگیدن ندارید).
7- صلح من، همانند صلح پیامبر خدا صلی الله علیه و آله با کافرانی همچون «بنی‏ضمرة»، «بنی اشجع»، و «مشرکان مکه»، در «صلح حدیبیه» بود.
آنانکه، پیامبر خدا صلی الله علیه و آله با آنها صلح کرد، کافر (بر اساس تنزیل ظاهر قرآن) بودند. معاویه و اصحابش، که من با آنها صلح نمودم، کافر (بر اساس تأویل - باطن قرآن -) هستند.
8- وای بر شما! شما، نمی‏دانید که من چه کرده‏ام! سوگند به خدا! پذیرش صلح (با معاویه از جانب) من، برای شیعیانم از آنچه که خورشید بر آن می‏تابد و غروب می‏کند، بهتر است![7] [8] .

پی نوشت ها:
[1] احتجاج طبرسی، ج 2، صص 10 و 12 - کامل ابن‏اثیر، ج 3، ص 62.
[2] مناقب آل ابی‏طالب، ج 4، ص 35.
[3] بحارالأنوار، ج 44، ص 2؛ مناقب آل ابی‏طالب، ج 4، ص 34.
[4] قرآن کریم، سوره‏ی کهف، آیه‏های 79،72،71.
[5] بحارالأنوار، ج 44، ص 2.
[6] اخبار الطوال، دینوری، ص 216.
[7] بحارالأنوار، ج 44، ص 2.
[8] سیره‏ی چهارده معصوم علیه‏السلام، صص 281 - 282.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir