اهل بیت میوه‏ی درخت نبوت

نوع اصطلاح :
عنوان :
اهل بیت میوه‏ی درخت نبوت
در کتاب عدد روایت شده است که چون حضرت امام حسن علیه‏السلام به جهت احترام به پدر بزرگوار خود در حضور او سخن کم می‏گفت، بعضی از اهل کوفه به خدمت آن حضرت عرض کردند: امام حسن علیه‏السلام در سخن گفتن عاجز است!؟ علی علیه‏السلام فرزند خویش را طلبید و فرمود: مردم چنین می‏گویند، بر منبر برآی و فضل خود را بر ایشان ظاهر کن.
امام حسن علیه‏السلام فرمود: یا امیرالمؤمنین! در حضور تو من یارای سخن گفتن ندارم. حضرت فرمود: ای فرزند من! خود را از تو پنهان می‏کنم. پس علی علیه‏السلام فرمود مردم را ندا کردند تا جمع شدند، امام حسن علیه‏السلام بر منبر برآمد، خطبه‏ای در نهایت فصاحت و بلاغت خواند. مردم را موعظه کرد که خروش از اهل مسجد بر آمد. سپس فرمود:
قال علیه‏السلام:
أیها الناس اعقلوا عن ربکم «ان الله اصطفی آدم و نوحا و آل ابراهیم و آل عمران علی العالمین. ذریة بعضها من بعض والله سمیع علیم» [1] .
فنحن الذریة من آدم و الأسرة من نوح و الصفوة من ابراهیم، و السلالة من اسماعیل، و آل من محمد صلی الله علیه و آله، نحن فیکم کالسماء المرفوعة، و الأرض المدحوة، و الشمس الضاحیة، و کالشجرة الزیتونة لا شرقیة و لا غربیة التی بورک زیتها. النبی اصلها و علی فرعها و نحن والله ثمرة تلک الشجرة، فمن تعلق بغصن من أغصانها نجا، و من تخلف عنها فالی النار هوی [2] .
امام حسن علیه‏السلام فرمود:
(ای مردم، سخن پروردگار خود را بفهمید، در آیات قرآن تدبر نمایید که حق تعالی می‏فرماید: «خداوند، آدم و نوح و آل ابراهیم و آل عمران را بر جهانیان برتری داد. آنها فرزندان «و دودمانی» بودند که «از نظر پاکی و تقوا و فضیلت» بعضی از بعض دیگر گرفته شده بودند؛ و خداوند، شنوا و داناست «و از کوشش‏های آنها در مسیر رسالت خود، آگاه می‏باشد.» پس بدانید که ذریه‏ی برگزیده‏ی آدم و سلاله‏ی نوح و برگزیده‏ی آل ابراهیم و فرزندان پسندیده‏ی اسماعیل و آل محمد مائیم. ما در میان شما مانند آسمان بلندیم (که از ما فیض و رحمت بر شما می‏بارد) و به منزله‏ی خورشید انوریم که جهان را به نور خود روشن کرده‏ایم.
مائیم شجره‏ی زیتونه که حق تعالی در قرآن مثل زده و او را به برکت یاد کرده است. فرمود: نه شرقی است و نه غربی است، پیغمبر اصل آن درخت است و علی شاخه‏ی آن درخت است، به خدا سوگند که ما میوه‏ی آن درختیم، پس هر که چنگ زند به شاخه‏ای از شاخه‏های آن درخت نجات می‏یابد، هر که از آن درخت دور ماند، پس در آتش جهنم سقوط کرده است.)

پی نوشت ها:
[1] آل عمران، آیه‏ی 33 و 34.
[2] بحارالأنوار، ج 43، ص 358، ح 37، س 17.
2- تاریخ چهارده معصوم علیهم‏السلام، ص 414، س 18. (به نقل از العدد القویة، ص 31)
3- مسند الامام المجتبی علیه‏السلام، ص 107، ح 26.
4- موسوعة المصطفی و للعترة، ج 5، ص 88، س 3.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir