دورنمایی از اهتمام به عبادت حضرت حق‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
دورنمایی از اهتمام به عبادت حضرت حق‏
برای تصویر دور نمایی از اهتمام شدید حضرت سجاد علیه‏السلام به عبادات به سه روایت توجه نمائید:
1- امام باقر علیه‏السلام فرموده‏اند: «فاطمه»، دختر علی بن ابی‏طالب هنگامی که آن تلاش طاقت فرسا و عبادت بی‏وقفه و اهتمام شدید به آن را در فرزند برادر خود، حضرت علی بن الحسین علیه‏السلام مشاهده نمود، به نزد «جابر بن عبدالله بن عمرو حرام الانصاری» آمده و گفت: «ای مصاحب رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم هر آینه ما بر شماحقوقی داریم و یکی از آنها این است که هر گاه مشاهده کردید که یکی از ما از شدت تلاش و مجاهده، خود را هلاک می‏نماید، خدا را به او یادآور شوید و او را به محافظت از جان خود و تداوم حیاتش دعوت کنید. حال این علی بن الحسین علیه‏السلام بازمانده پدرش حسین است که از کثرت عبادت، بینی ایشان آسیب دیده و شکافته شده و پیشانی و زانوها و دستهای او پینه بسته است.»
«جابر بن عبدالله » به درب منزل حضرت علی بن الحسین علیه‏السلام آمد، پس از گفتگویی که بین او و حضرت باقر علیه‏السلام واقع شد و پس از استیذان برای دخول، بر حضرت علی بن الحسین علیه‏السلام داخل شده و حضرت را در محراب عبادتشان یافت در حالی که بدن آن بزرگوار به خاطر عبادت به شدت ضعیف شده بود.
حضرت با دیدن او بلند شده و از حال او سؤال متعددی پرسیده و سپس او را در کنار خود به زمین نشاندند. در این حال «جابر» رو به حضرت کرده و عرض کرد: یابن رسول الله آیا اطلاع ندارید که خداوند بهشت را برای شما و محبین شما آفریده است و آتش دوزخ را برای کسی که شما را دشمن بدارد، خلق فرموده است؟ پس این همه تلاش که خودتان را به آن مکلف می‏فرمائید برای چیست؟ حضرت علی بن الحسین علیه‏السلام به او فرمودند: «ای مصاحب رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم آیا تو اطلاع نداری خداوند تمامی گناهان گذشته و آینده جد من رسول الله صلی الله علیه و آله و سلم را بخشیده بود. (لیغفر الله لک ما تقدم من ذنبک و ما تأخر) [1] (و البته پیامبر معصوم بوده و گناه مصطلح نداشته و منظور از «ذنب» در اینجا «گناه از منظر دیگران» و یا «ترک اولی» است.) اما در عین حال آن حضرت که پدر و مادرم فدایش باد، تلاش و عبادت را رها نکرد تا اینکه ساق پای حضرت منفتح شده و پاهایش ورم نمود. و هنگامی که به او گفته شد، آیا این چنین رفتار می‏کنید در حالی که خداوند تمامی گناهان شما را بخشیده است، فرمود: «افلا اکون عبدا شکورا»؟ آیا بنده‏ای سپاسگزار نباشم.
«جابر» چون به حضرت علی بن الحسین علیه‏السلام نگریست که این گونه سخنان نمی‏تواند حضرت را به مراعات اعتدال بیشتر وادار سازد، عرض کرد: ای فرزند رسول خدا لااقل برای بقاء جان خود فکری بنمائید، چرا که شما از خانواده‏ای هستید که بلاها از مردم به واسطه آنان دفع شده و دردها و ناراحتی‏ها توسط آنان برطرف می‏شود و به وسیله آنها از آسمان طلب باران می‏گردد.» حضرت به او فرمودند: «ای «جابر» پیوسته به منهاج پدرانم - صلوات الله علیهم - اقتدا و تأسی خواهم کرد تا آنان را ملاقات نمایم.»
«جابر» به حاضران در آن مجلس رو نمود و گفت: «قسم به خدا در اولاد انبیاء کسی به مانند علی بن الحسین علیه‏السلام یافت نمی‏شود مگر «یوسف» پسر «یعقوب» و قسم به خدا فرزندان علی بن الحسین علیه‏السلام از فرزندان «یوسف» افضل‏اند چرا که بعضی از آنان زمین را از عدل و داد پر خواهند نمود همچنانکه از ظلم و جور پر شده باشد.» [2] .
2- «سعید بن کلثوم» می‏گوید: «نزد حضرت صادق علیه‏السلام بودم که یادی از حضرت امیرالمؤمنین علی علیه‏السلام به میان آمد. حضرت پس از بیان پاره‏ای از از حالات و افعال عبادی امیرالمؤمنین فرمودند: «هیچ کس از فرزندان ایشان شبیه‏تر به ایشان از حضرت علی بن الحسین علیه‏السلام نبود.» بعد فرمودند: «روزی فرزندشان جناب ابوجعفر محمد بن علی الباقر علیه‏السلام بر ایشان وارد شدند و دیدند پدر در زمینه عبادت به مرتبه‏ای رسیده که احدی به آن نرسیده است. ایشان را در حالی یافت که از کثرت شب زنده‏داری رنگ سیمایشان به زردی گرائیده و از گریه‏های طولانی، چشمانشان آتش گرفته. جبهه حضرت تغییر کرده و بینی مبارکشان از سجده‏های زیاد آسیب دیده و پاره شده است و از ایستادن در حال نماز، پاها و ساقهای ایشان متورم شده است.» «ابوجعفر» فرمود: «هنگامی که ایشان را به این حال دیدم، نتوانستم جلوی گریه خود را بگیرم و لذا از سر ترحم به حضرت نگریستم، حضرت در حال تفکر به سر می‏برد. گریه من موجب شد که به من متوجه شود. بعد فرمود: «ای پسرم بعضی از آن صحفی که در آنها عبادات علی بن ابی‏طالب علیه‏السلام نوشته شده است را برایم بیاور.» من آنها را آوردم و بعد از اینکه کمی از آن را مطالعه فرمود، با ناراحتی آنها را از دست خود رها کرد و آه بکشید فرمود: «چه کسی بر عبادت علی بن ابی‏طالب علیه‏السلام قدرت دارد؟!!» [3] .
3- امام صادق علیه‏السلام فرمودند: «حضرت علی بن الحسین علیه‏السلام در عبادت بسیار شدید الاجتهاد بودند و زیاد تلاش می‏نمودند. روزشان «روزه» و شبشان را در حالت «قیام» برای نماز به سر می‏بردند. البته این رویه به جسم حضرت آسیب رسانید. من به ایشان گفتم: «پدر جان این همه تلاش و جدیت تا به کجا؟» به من فرمود: «به سوی خدایم محبت می‏ورزم باشد که به جوار او نزدیک شده مرا به مقام قرب خود پیش برد.»
آری علاوه بر این حضرت بیست مرتبه با پای پیاده «حج» بجا آورد و فاصله «مدینه» تا «مکه» را بیست روز می‏پیمود. [4] .
در این زمینه آنچه بسیار جالب به نظر می‏رسد برخورد «عبدالملک بن مروان» آن خلیفه مقتدر و زورگوی اموی - با حضرت سجاد علیه‏السلام است که با مشاهده آثار عبادت در سیمای حضرت، لب به تعریف و تمجید حضرت گشود و سپس حضرت با برخوردی بی‏نظیر، همه کمالات خود را از خدا دانسته دیدگاه خود را نسبت به عشق به عبادت الهی بیان می‏دارد.
شرح مبسوط این برخورد و تمجیدها تحت عنوان گزارش «زهری» از وارد شدن حضرت سجاد علیه‏السلام بر «عبدالملک» و تکریم و اعزاز حضرت توسط او بیان خواهد شد.

پی نوشت ها:
[1] بخشی از آیه 2، از سوره 48، الفتح.
[2] بحارالانوار، ج 46، ص 60، ح 18 (به نقل از امالی ابن‏الشیخ).
[3] بحارالانوار، ج 46، ص 74 و 75، ح 65 (به نقل از ارشاد شیخ مفید).
[4] بحارالانوار، ج 46، ص 91، ح 78 (به نقل از مناقب).

منبع: اسوه کامل‏؛ محمد محسن دعایی؛ اطلاعات چاپ اول 1380.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir