هشدار از ستم

نوع اصطلاح :
عنوان :
هشدار از ستم
آموزه‏های دینی از خطر و پی آمدهای ستم هماره هشدار می‏دهند. دین بر هیچ انسانی روا نمی‏بیند که بر حقوق دیگری ستم روا دارد. قرآن در مورد پی آمد ستم و گناه هشدار می‏دهد که گناه دو عقوبت به دنبال دارد. نخست این که حقیقت ستم و گناه آتش است که در جان گناهکار شعله‏ور می‏سازد، ان الذین یأکلون اموال الیتامی ظلما انما یأکلون فی بطونهم نارا. [1] «آنان که مال یتیم را به ستم می‏خورند، در دلشان آتش می‏خورند.» هشدار آیه این است که ستم نمودن و هر گناه دیگر آتش خوردن و عذاب فراهم آوردن است. گناهکار به خطر توجه ندارد. اگر توجه داشت هیچ گاه خویشتن را در درون آتش شعله‏ور نمی‏ساخت. هشدار آیه تنها به ستم به یتیم نیست، بلکه هر نوع ستم و هر نوع گناه را شامل است.
پی‏آمد دیگر گناه دنیایی است که قرآن نسبت به برخی گناهان هشدار می‏دهد. ستم‏پیشه و گناهکار نباید خویش را از پی‏آمد ستم خویش حتی در دنیا در امان بداند. زیرا ستمی که بر دیگران روا داشته، دیگران نیز در حق وی روا خواهند داشت. امام صادق علیه‏السلام هشدار می‏دهد که در ستم بر مال یتیم دو پی آمد است، احداهما عقوبة الآخرة النار، و اما عقوبة الدنیا فقوله عزوجل و لیخش الذین لو ترکوا من خلفهم ذریة ضعافا خافوا علیهم. [2] «عقوبت آخرتی آن آتش و اما عقوبت دنیایی آن این است که آیه هشدار می‏دهد آنان که بر یتیمان دیگران ستم روا دارند، در این بیم و هراس باشند که بر یتیمان آنان ستم روا خواهند داشت».
اینک سیدالساجدین علیه‏السلام از این خطر این گونه هشدار می‏دهد، عن ابی‏حمزه ثمالی عن ابی‏جعفر علیه‏السلام لما حضر علی بن الحسین علیه‏السلام الوفاة ضمتنی الی صدره ثم قال... ایاک و ظلم و من لا یجد علیک ناصرا الا الله. [3] «از روا داشتن ستم بر کسی که یاوری جز خدا ندارد در هراس باش». در تحلیل این رهنمود عرشی برخی اساتید فرمودند که ویژگی این مظلوم آن است که چون تنها امیدش خداست؛ خدا را خالصانه به یاری می‏خواند، خدای سبحان دعای این فرد را اجابت نموده، به یاری وی می‏شتابد و ستم‏کار را از ستم خود پشیمان می‏سازد. البته هر ستم بر هر مظلومی این خطر را در پی دارد لیکن اگر کسی مظلوم واقع شود، و به ظاهر دادرس‏هایی در پیش نظرش باشد که به این و آن پناه ببرد، خالصانه از خدا استمداد نخواهد نمود. چه بسا در پاسخ وی تأخیر باشد. لیکن کسی که تمام وسایل ظاهری را بی‏اثر می‏بیند و تنها به قادر متعال و منتقم پناه می‏برد، خدای مهربان به وی پناه می‏دهد و داد وی را از ستمکار می‏ستاند که خداوند دادستان و منتقم، بر هر کاری تواناست.

پی نوشت ها:
[1] نساء، 10.
[2] وسائل، ج 12، ص 181.
[3] همان، ج 11، ص 339.

منبع: امام سجاد الگوی زندگی؛ حبیب الله احمدی؛ فاطیما؛ چاپ دوم 1384 .
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir