حالت روحی و جسمی حضرت سجاد در سجده‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
حالت روحی و جسمی حضرت سجاد در سجده‏
«سجده» یکی از برترین نمودهای بندگی حضرت حق می‏باشد که می‏توان در ضمن انجام آن به عالیترین کمالات نائل آمد. امام صادق علیه‏السلام می‏فرمایند: «سوگند به خداوند، کسی که حقیقت سجده را در عبادت خود بیاورد و هرگز دچار خسارت نخواهد شد.» [1] .
در اینجا این سؤال مطرح می‏شود که حقیقت سجده چیست؟ در ظاهر، شکل ظاهری «سجده» محقق نمی‏گردد مگر اینکه انسان از جمیع اطراف خود با درافتادن به روی زمین، خود را برکنار داشته و از همه چیز، خود را محجوب نماید و در باطن نیز حقیقت «سجده» حاصل نمی‏شود مگر با فاصله گرفتن به «قلب» و «سر» و «روح» و همه حواس و ادراک، از آنچه غیر خداست و اقبال تام و تمام به مقام عبودیت در مقابل حضرت الله که در نهایت، این حالت متعالی به مقام «فنا» منجر خواهد شد که برترین مقام کمالی برای انسان است و به معنای رسیدن به ادراک و شهود واقعی «توحید» و نیستی محض خود و ماسوا در مقابل خداوند متعال است. به هر حال در روایات آمده است که «سجود» افضل اعمال بدنی است و از سایر عبادات در نورانی نمودن انسان مؤثرتر است. امام صادق علیه‏السلام می‏فرمایند: «نور را در گریه و سجده یافتم» و روایت شده که «نزدیکترین حالت عبد به خداوند حال سجده است بخصوص اگر گرسنه بوده و مشغول گریه باشد.» [2] . حال بر این اساس حضرت سیدالساجدین علیه‏السلام که سجده‏های طولانی و زیادی داشته‏اند، در حال نماز و غیر آن که به سجده می‏رفته‏اند آنقدر در سجده مکث می‏کرده و مشغول مناجات و یاد حق بوده‏اند که «عرق» تمام صورت مبارکشان را می‏پوشانیده و آب از سر و روی ایشان می‏ریخته است. امام صادق علیه‏السلام فرمودند: «هرگاه حضرت علی بن الحسین علیه‏السلام به «نماز» می‏ایستادند، رنگشان تغییر می‏کرد و هر گاه به «سجده» می‏رفتند، سرشان را بلند نمی‏کردند تا اینکه عرق از سر و روی ایشان می‏بارید.» [3] . در نقل دیگر هم امام صادق علیه‏السلام فرمودند: «حضرت علی بن الحسین -علیه‏السلام- بسیار گریه می‏کردند و یک بار که در موضعی زبر و درشت در کوه «جبان» در اطراف «مدینه» به «نماز» ایستاده بودند، به سجده رفته و پس از اینکه از سجود سر برداشتند کان در آب فرورفته بودند و این به خاطر کثرت گریه‏های ایشان بود.» [4] .

پی نوشت ها:
[1] اسرار الصلوة، ص 267.
[2] اسرار الصلوة، ص 267 الی 269.
[3] بحارالانوار، ج 46، ص 64، ح 23 (به نقل از اصول کافی) و ص 79، ح 75 (به نقل از مناقب).
[4] بحارالانوار، ج 46، ص 108، ح 104 (به نقل از دعوات الراوندی).

منبع: اسوه کامل‏؛ محمد محسن دعایی؛ اطلاعات چاپ اول 1380.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir