عملکرد در زمینه امور اجتماعی

نوع اصطلاح :
عنوان :
عملکرد در زمینه امور اجتماعی
چند نمونه دیگر از این سیره‏ها و عملکردهای اجتماعی نورانی وجود دارد که قابل توجه است:
1- «حنان بن سدیر» از پدرش نقل می‏کند که گفت: «من و پدرم و جدم و عمویم به حمامی در شهر «مدینه» وارد شدیم. در این هنگام با مردی که در محل تراشیدن و اصلاح موهای زائد بدن بود، مواجه شدیم. او به ما گفت: «از کدامین قوم هستید؟» گفتیم: «از اهل عراق می‏باشیم.» او گفت: «کدام عراق؟» گفتیم: «از کوفی‏ها می‏باشیم!!» گفت: «مرحبا» به شما ای اهل کوفه. «شما جامعه و پیراهن رو هستید نه جامه و پیراهن زیر!!» سپس گفت: «چرا لنگ نپوشیدید؟!! مگر نمی‏دانید که رسول الله - صلی الله علیه و آله و سلم - فرمودند: «عورة مؤمن بر مؤمن حرام است.»
آنگاه مقداری کرباس برای پدرم فرستاد که آن را به چهار قسمت تقسیم کرد و هر قسمت آن را به یکی از ماها داد و با آن وارد حمام شدیم، چونکه در قسمت گرم حمام بودیم به سراغ جدم آمده و گفت: «ای پیرمرد: چرا خضاب نمی‏بندی؟!!» جدم به او گفت: «من کسی را درک کرده‏ام که او از من و تو بهتر بود و خضاب نمی‏کرد.» آن مرد با شنیدن این سخن غضبناک شد به گونه‏ای که ما در حمام غضب او را متوجه شدیم. آنگاه فرمود: «آن کیست که از من بهتر است؟» جدم گفت: «من محضر حضرت علی بن ابی‏طالب -علیه‏السلام- را درک کرده‏ام و آن حضرت «خضاب» نمی‏کردند.» با شنیدن این حرف آن مرد سر خود را به زیر انداخته و عرقش بریخت.
سپس فرمود: «راست گفتی و نیکو رفتار نمودی، اما ای پیرمرد اگر خضاب نمودی پس براستی که رسول خدا - صلی الله علیه و آله و سلم - خضاب می‏کرد و او از علی -علیه‏السلام- بهتر بود. و اگر آن را ترک نمودی، پس تو اقتدای به سنت علی -علیه‏السلام- کرده‏ای!!» چون ما از حمام خارج شدیم از آن مرد پرسیدیم که او کیست؟ گفتند او علی بن الحسین -علیه‏السلام- است و با ایشان فرزندشان محمد بن علی -صلوات الله علیه- بود.» [1] . از این داستان شیوه صحیح امر به معروف و نهی از منکر و برخورد از سر لطف و عطوفت حضرت با کسانی که در یکی از آداب اجتماعی دچار خطا شده‏اند، به دست می‏آید. در زمینه اختلاف سنت حضرت رسول - صلی الله علیه و آله و سلم - با حضرت امیرالمؤمنین -علیه‏السلام- در مورد «خضاب» نیز هیچ اشکالی وجود ندارد. چرا که شرایط زمانی آن دو بزرگوار تفاوت داشته و بر اساس آن هر کدام به گونه‏ای با این موضوع برخورد می‏کرده‏اند.
2- امام صادق -علیه‏السلام- فرمودند: «حضرت علی بن الحسین -علیه‏السلام- در حالی که گوشتهای یک استخوان را که در میهمانی عروسی خدمتشان آورده بودند، میل می‏کردند «عقد زواج» را بین «عروس» و «داماد» جاری می‏کردند و چیزی بر این اضافه نمی‏کردند که می‏گفتند: «حمد مخصوص خداوند متعال است و درود خداوند بر محمد و آلش» و استغفار می‏کردند و سپس می‏فرمودند: «تو را بر اساس شرط خداوند به ازدواج در آوردیم.» (فما یزید علی ان یقول: الحمد لله و صلی الله علی محمد و آله و یستغفر الله، و قد زوجناک علی شرط الله). [2] .
منظور این است که حضرت سجاد -علیه‏السلام- خطبه نکاح و عقد ازدواج را بسیار مختصر در سر سفره برگزار می‏نمودند و آن را طولانی نمی‏کردند.
3- «نافع بن جبیر» به علی بن الحسین -علیه‏السلام- عرض می‏کند که: «شما با اقوام پستی نشست و برخاست می‏کنید!!» حضرت در جواب او فرمودند: «من با کسی می‏نشینم که مجالست با او در دین مرا نفع برساند.» [3] . از این برخورد حضرت نیز ملاک انتخاب همنشین از دیدگاه اسلام قابل استفاده است. چه اینکه مبارزه عملی آن بزرگوار با رسوم جاهلی جامعه که ارتباطات اجتماعی را دائر، مدار ثروت و قدرت می‏دانستند، از آن استفاده می‏شود.

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار، ج46، ص 141 و 142، ح 24 (به نقل از اصول کافی).
[2] بحارالانوار، ج 46، ص 65، ح 26 (به نقل از اصول کافی).
[3] بحارالانوار، ج 46، ص 93، ح 82 (به نقل از مناقب).

منبع: اسوه کامل‏؛ محمد محسن دعایی؛ اطلاعات چاپ اول 1380.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir