تضرع در پیشگاه خداوند

نوع اصطلاح :
عنوان :
تضرع در پیشگاه خداوند
از نمونه‏های توجه به خدا این است که آن حضرت همواره به درگاه خدا اظهار عجز و لابه می‏کرد و از جمله دعای شریف ذیل را می‏خواند:
«الهی احمدک - و انت للحمد اهل - علی حسن صنیعک الی، و سبوغ نعمآئک علی، و جزیل عطآئک عندی، و علی ما فضلتنی من رحمتک، و اسبغت علی من نعمتک، فقد اصطنعت عندی ما یعجز عنه شکری، و لولا احسانک الی و سبوغ نعمآئک علی ما بلغت احراز حظی، و لا اصلاح نفسی، و لکنک ابتداتنی بالاحسان، و رزقتنی فی اموری کلها الکفایة، و صرفت عنی جهد البلاء، و منعت عنی محذور القضآء... «خداوندا! تو را حمد و سپاس می‏گویم، چه تو تنها سزاوار حمد و سپاسی که در آفرینش من به نیکی خلق کرده‏ای و نعمتهایت را بر من ارزانی داشته‏ای و بخشش زیادی به من فرموده‏ای و به قدری به من احسان کرده‏ای که از شکر آن عاجزم و اگر لطف و احسان تو و انواع نعمتهای تو نبود هرگز به این مرحله از بهره نرسیده بودم و نمی‏توانستم نفس خویش را اصلاح کنم اما تو از آغاز خلقتم در حقم احسان فرموده و در تمام کارها مرا کفایت فرموده‏ای و رنجها و مشقتها را از من برطرف کرده‏ای و قضا و قدر بد را از من دور کرده‏ای.» الهی: فکم من بلاء جاهد قد صرفت عنی، و کم من نعمة سابغة اقررت بها عینی، و کم من صنیعة کریمة لک عندی، انت الذی أجبت عند الاضطرار دعوتی، و اقلت عند العثار زلتی، و اخذت لی من الأعداء بظلامتی الهی، ما وجدتک بخیلا حین سالتک، و لا منقبضا حین أردتک و جدتک لدعآئی سامعا، و لمطالبی معطیا، ووجدت نعماک علی سابغة فی کل شان من شانی، و کل زمان من زمانی، فانت عندی محمود، و صنیعک لدی مبرور، نحمدک نفسی و لسانی و عقلی حمدا یبلغ الوفآء و حقیقة الشکر حمدا یکون مبلغ رضاک عنی، فنجنی من سخطک یا کهفی حین تعیینی المذاهب، و یا مقیلی عثرتی، فلولا سترک عورتی لکنت من المفضوحین، و یا مؤیدی بالنصر، فلولا نصرک ایای لکنت من الغلوبین، و یا من وضعت له الملوک نیر المذلة علی اعناقها، فهم من سطواته خائفون و یا اهل التقوی، و یا من له الأسمآء الحسنی، اسألک ان تعفو عنی، و تغفر لی، فلست بریئا فاعتذر، و لا بذی قوة فانتصر، و لا مفر لی فافر، و استقیلک عثراتی، و أتنصل الیک من ذنوبی التی قد اوبقتنی، و احاطت بی فاهلکتنی، منها فررت الیک رب تائبا، فتب علی متعوذا، فاعذنی مستجیرا. فلا تخذلنی سآئلا، فلا تحرمنی معتصما، فلا تسلمنی داعیا، فلا تردنی خائبا، دعوتک یا رب مسکینا مستکینا مشفقا خائفا، وجلا فقیرا، مضطرا الیک، اشکو الیک یا الهی ضعف نفسی عن المسارعة فی ما وعدته اولیآءک و المجانبة عما حذرته اعدآءک، و کثرة همومی، و وسوسة نفسی... «خداوندا! چه بسیار بلاهای طاقت‏فرسا را که از جان من دور کرده‏ای و چه بسیار نعمتهایی که مرحمت فرموده و چشم و دلم را با آنها روشن نموده‏ای و چه بسیار عنایتها و رفتار کریمانه‏ای که در وجود من داشته‏ای. تو آن خدایی هستی که در وقت بیچارگی هرگاه به تو پناه آوردم دعایم را اجابت کرده‏ای و از لغزشهایم درگذشته‏ای و حقم را از دشمنانم بازستانده‏ای، خداوندا! تو را از هر درخواستی که کرده‏ام، بخیل و ممسک نیافته‏ام بلکه هرگاه رو به تو آورده‏ام دعایم را مستجاب و درخواستم را اجابت کرده‏ای همواره نعمتهایت را بیش از آنچه استحقاق داشته‏ام به من داده‏ای و پیش از رسیدن وقت، هر نعمتی که لازم بوده مرحمت کرده‏ای پس خداوندا تو در نظر من ستوده و آنچه با من کرده‏ای شایسته شکر و سپاس است؛ به جان، زبان و عقلم تو را سپاس می‏گویم چنان حمد و سپاسی که فوق العاده و شایسته ذات مقدس تو باشد و باعث خشنودی تو گردد. پس خداوندا! مرا از غضب خودت نجات ده آن هنگام که من از هر سو وامانده باشم و ای آن که از لغزشهای من می‏گذری که اگر این پرده‏پوشی تو نبود من از جمله رسواشدگان بودم. ای خداوندی که خودت مرا یاری کردی که اگر کمک تو نبود هر آینه در برابر مشکلات مغلوب بودم، ای آن که گردن پادشاهان زیر یوغ مذلت تو قرار دارد و همه آنان در برابر قهر و شوکت تو بیمناکند، ای خداوندی که اهل تقوا و بخششی و ای آن که اسماء نیکوداری، خداوندا از تو تقاضای عفو دارم که گناهانم را ببخشی زیرا من خودم را مبرا نمی‏دانم از این رو پوزش می‏طلبم و نیرو و قدرتی ندارم، تا به آن متکی باشم و راه فراری ندارم تا از کیفر تو فرار کنم، پس از درگاهت تقاضای عفو می‏کنم و برای عذر خواهی به درگاهت آمده‏ام، گناهانم را اگر نبخشی مرا هلاک می‏کنند و از آن گناهان با حال توبه رو به درگاه تو آورده‏ام، تو هم از لطف و کرمت توبه مرا بپذیر و مرا پناه ده و خوارم بر مگردان و در حالی که به لطف تو رو آورده‏ام مرا محروم مفرما و مرا همچنان وامگذار و دست رد به سینه‏ام مزن. خداوندا در حال درماندگی، بیچاره و هراسان، فقیر و ناتوان و مضطر تو را می‏خوانم و از ناتوانیم به تو شکایت دارم که نه قدرت آن را دارم که سوی آن مقام والایی که به دوستانت وعده فرموده‏ای بشتابم و نه نیرویی که از وعده‏های عذابی که به دشمنانت داده‏ای دور کنم و از زیادی غمها و سوسه‏های هوای نفسم به تو شکایت می‏کنم.»
الهی: لم تفضحنی بسریرتی و لم تهلکنی بجریرتی، ادعوک فتجیبنی و ان کنت بطیئا حین تدعونی، و اسألک کل ما شئت من حوائجی، و حیث ما کنت وضعت عندک سری فلا ادعو سواک، و لا ارجو غیرک لبیک، لبیک تسمع من شکا الیک، و تلقی من توکل علیک، و تخلص من اعتصم بک، و تفرج عمن لا ذبک...
«خداوندا! مرا به اخلاق زشتم و گناهان پنهانم رسوا مکن، از تو درخواست می‏کنم مرا اجابت فرما هر چند که من سست و کاهلم در وقتی که تو مرا به اطاعت خود می‏خوانی. خداوندا! هر حاجتی که دارم از تو درخواست می‏کنم و هر جا که باشم راز دلم را به تو می‏سپارم و جز تو کسی را نمی‏خوانم و غیر از درگاه رحمت تو به هیچ کس امیدوار نیستم، خدایا! لبیک لبیک! هر که به پیشگاه تو شکایت کند می‏شنوی و هر که به تو توکل کند او را کفایت می‏کنی و هر که از درگاهت ایمنی بخواهد نجات می‏دهی و هر که به تو پناه آورد گشایش می‏بخشی.»
الهی: فلا تحرمنی خیر الأخرة و الأولی لقلة شکری، و اغفرلی ما تعلم من ذنوبی، و ان تعذب فانا الظالم المفرط المضیع الآثم المقصر المضجع المغفل حظ نفسی، و ان تغفر فأنت ارحم الراحمین.»
«خدایا به خاطر سپاس اندکم مرا از نیکیهای دنیا و آخرت محروم مکن و تمام گناهانی را که تو می‏دانی بیامرز، اگر تو مرا عذاب کنی به آن جهت است که من شایسته عذابم و بر خود ستم کرده‏ام و به راه خطا و قصور رفته و گنهکارم ولی اگر از راه لطف مرا ببخشی که تو بخشنده‏ترین بخشندگانی.» [1] .
امام علیه‏السلام این دعای شریف را با نهایت درماندگی و زاری و افتادگی در پیشگاه خداوند بزرگ عرضه می‏کند، در حالی که از روی ایمان و معرفت و اخلاص او را می‏ستاید و به ناتوانی خود از ادای شکر نعمتهایی که به او ارزانی داشته و الطاف فراوانی که به او فرموده، اعتراف می‏کند و پس از آن با حالت پناهندگی و تمسک به درگاهش از او آمرزش و بخشش می‏طلبد. و امام علیه‏السلام آن چنان خوف و ترس از عذاب خدا را اظهار کرده است که اعماق جانها و بند بند دلها را می‏لرزاند.

پی نوشت ها:
[1] صحیفه سجادیه: دعای پنجاهم.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 1)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام 1372.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir