عرض ارادت هر روزه خضر نبی به امام سجاد

نوع اصطلاح :
عنوان :
عرض ارادت هر روزه خضر نبی به امام سجاد
ابراهیم بن ادهم می‏گوید: «با قافله در بیابانی می‏رفتیم، پس من برای حاجتی از قافله دور شدم، ناگاه کودکی را دیدم که در بیابان می‏رود.با خود گفتم: «سبحان‏الله! کودکی در چنین بیابانی پهناور روان است.» سپس نزدیک او شدم و بر او سلام کردم و جواب شنیدم. سپس به او گفتم: «به کجا می‏روی؟» گفت: «به خانه‏ی پروردگارم.» گفتم: «حبیب من! تو کودکی و بر تو واجب نیست!» ایشان فرمود: «ای شیخ! مگر ندیدی که از من کوچکترها بمردند.» عرض کردم: «زاد و راحله‏ی تو چیست؟!» ایشان فرمود: «توشه‏ی من پرهیزکاری من است و راحله‏ی من دو پای من، و مقصو من مولای من است.» عرض کردم: «طعامی با تو نمی‏بینم؟» فرمود: «ای شیخ! آیا پسندیده است که ترا کسی به خانه‏ی خود بر خوان خود بخواند و تو با خود طعام و خوردنی ببری؟!» گفتم: «نه.» فرمود: «آن کسی که مرا دعوت فرموده است به من طعام می‏خوراند و مرا سیراب می‏فرماید.»گفتم: «پس پا بردار و تعجیل کن تا خود را به قافله‏ات برسانی.» فرمود: «بر من است کوشش کردن و بر خدا است رساندن من، مگر قول خداوند متعال را نشنیده‏ای که: «والذین جاهدوا فینا لنهدینهم سبلنا و ان الله لمع المحسنین.» [1] .
یعنی: «و آنها که در راه ما (با خلوص نیت) جهاد کنند قطعا به راههای خود هدایتشان خواهیم کرد و خداوند با نیکوکاران است.» در آن حال که بر این منوال بودیم ناگاه شخصی خوشرو با جامه‏های سفید روی آمد و با آن کودک معانقه نمود و بر او سلام کرد. من به آن شخص رو کردم و گفتم: «ترا قسم می‏دهم به آنکه ترا نیکو خلق فرموده است بگو که این کودک کیست؟» گفت: «آیا او را نمی‏شناسی؟ این علی بن الحسین بن علی بن ابیطالب علیهم‏السلام است.»
پس به آن کودک روی آوردم و گفتم: «ترا سوگند می دهم به حق پدرانت که به من بگویی این شخص کیست؟» امام سجاد علیه‏السلام فرمود: «این برادر من، خضر علیه‏السلام است که هر روز بر ما وارد می‏شود و بر ما سلام می‏کند.» عرض کردم: «از تو مسئلت می‏نمایم به حق پدرانت که به من بگویی که چگونه از این بیابانهای بی‏آب و علف، بدون زاد و توشه می‏روی؟»
حضرت فرمود: «من با زاد و توشه این بیابانها را می‏پیمایم و زاد و توشه‏ی من چهار چیز است.» عرض کردم: «آنها چیست؟» حضرت فرمود: «دنیا را به تمامی آن بدون استثناء مملکت خدا می‏دانم و تمامی مخلوقات را غلامان و کنیزان و عیال خدا می‏بینم، و اسباب و ارزاق را به دست قدرت خدا می‏دانم، و قضا و فرمان خدای را در تمام زمین خدا، نافذ می‏بینم.» گفتم: «خوب توشه ای است توشه‏ی تو ای زین‏العابدین، و تو با این زاد و توشه، منازل سخت آخرت را نیز می‏پیمائی چه برسد به دنیا.» [2] .

پی نوشت ها:
[1] سوره‏ی عنکبوت آیه‏ی 69.
[2] مدینة المعاجز.

منبع: عجایب و معجزات شگفت انگیزی از امام سجاد؛ تهیه و تنظیم واحد تحقیقاتی گل نرگس؛ شاکر؛ چاپ اول 1386 .
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir