نامه پنهانی

نوع اصطلاح :
عنوان :
نامه پنهانی
چون حجاج بن یوسف به مدینه آمد، بعد از قتل عبدالله بن زبیر به عبدالملک بن مروان نوشت:
«اگر می‏خواهی سلطنت و ملک تو پایدار و باقی بماند، باید علی بن الحسین را به قتل برسانی.» عبدالملک در پاسخ حجاج نوشت: «بسم الله الرحمن الرحیم. اما بعد: فانظر دماء بنی عبدالمطلب فاحقنها و اجتنبها؛ فانی رأیت آل ابی سفیان لما و لغوا فیها لم یلبثوا بعدها الا قلیلا.» «ای حجاج! از ریختن خون بنی‏هاشم اجتناب کن، چرا که من دیدم چون دست آل ابی‏سفیان به خون ایشان آلوده گشت، خداوند حکومت و سلطنت را از ایشان برطرف گردانید.» [1] . و آن‏گاه نامه را مهر کرد و مخفیانه و پنهانی برای حجاج فرستاد تا کسی از این مراسله مطلع نگردد. حضرت سجاد علیه‏السلام در همان ساعتی که عبدالملک، نامه را به حجاج فرستاد، مردم مدینه را از مضمون آن آگاه ساخت و برای عبدالملک نوشت:
«پیغمبر خدا مرا در عالم خواب خبر داد از آنچه به حجاج نوشته‏ای و دانستم آنچه را که در حفظ خون بنی‏هاشم بیان داشتی، و به همین دلیل خداوند، ثبات ملک و مزید عمر، به تو عنایت فرمود.» عبدالملک بن مروان چون نامه را خواند، از تاریخ نامه که دقیقا موافق با تاریخ نامه‏ی خود بود بسیار تعجب کرد و در صدق آن حضرت شکی به دل راه نداد و از این امر خوش‏وقت و خشنود گردید.
پس مقداری لباس و درهم برای امام سجاد علیه‏السلام فرستاد به جهت این که او را به وسیله‏ی این نامه شاد گردانید. [2] .

اولاد نبی شافع روز عرصاتند
دارای مقامات رفیع‏الدرجاتند

در روز قیامت همه اسباب نجاتند
ای وای بر آن کس که به این قوم درافتاد

با آل علی هر که در افتاد ورافتاد

کام و دهن از نام علی یافت حلاوت
گل در چمن از روی علی یافت طراوت

هر کس که به این سلسله بنمود عداوت
در روز جزا جایگهش در سقر افتاد

با آل‏علی هر که درافتاد ورافتاد

هر کس که به این سلسله‏ی پاک جفا کرد
بد کرد و نفهمید و غلط کرد و خطا کرد

دیدی که یزید از ستم و کینه چه‏ها کرد
آخر به درک رفت و به روحش شرر افتاد

با آل‏علی هر که درافتاد ورافتاد

حجاج که با آل‏علی داشت معادات
می‏کشت به هر روز بسی شیعه و سادات

امروز بر او لعن کنند اهل سعادات
آوازه‏ی ظلمش به همه بحر و بر افتاد

با آل‏علی هر که درافتاد ورافتاد

جیش متوکل به لب شط بنشستند
بر زائر شاه شهدا راه ببستند

از کین، دل زوار حسینی بشکستند
از قافله‏ی عشق بسی دست و سر افتاد

با آل‏علی هر که درافتاد ورافتاد

یا رب به حق منزلت شاه شهیدان
کن روزی ما کرببلا از ره احسان

ما غرق گناهیم و توئی غافر عصیان
دریاب که دین همه اندر خطر افتاد

با آل‏علی هر که درافتاد ورافتاد [3] .


پی نوشت ها:
[1] به نظر می‏رسد جمله‏ی معروف «با آل علی هر که درافتاد، ورافتاد» از همین واقعه نشأت گرفته باشد.
[2] مجلسی، بحارالانوار، ج 46، ص 45.
[3] سید اشرف‏الدین قزوینی (نسیم شمال).

منبع: کرامات و مقامات عرفانی امام سجاد؛ سید علی حسینی قمی؛ نبوغ؛ چاپ دوم 1381 .
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir