حق ائمه‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
حق ائمه‏
«فأما حی سائسک بالسلطان فان تعلم أنک جعلت له فتنة، و أنه ابتلی فیک، بما جعله الله له علیک من السلطان، و أن تخلص له فی النصیحة و أن لا تماحک و قد بسطت یده علیک، فتکون سبب هلاک نفسک و هلاکه، و تذلل و تلطف لاعطائه من الرضی ما یکفه عنک، و لا یضر بدینک، و تستعین علیه فی ذلک بالله، و لا تعازه و لا تعانده فانک ان فعلت ذلک عققته و عققت نفسک فعرضتها لمکروهه، و عرضته للهلکة فیک، و کنت خلیقا أن تکون معینا له علی نفسک، و شریکا له فی ما أتی الیک، و لا قوة الا بالله...»
«اما حق رهبر حکومت آن است که بدانی تو وسیله آزمون او، و او به خاطر سلطه‏ای که خدایش بر تو قرار داده گرفتار توست، باید خیرخواه او باشی و با او درگیر نشوی زیرا دست او بازوی مسلط بر توست، ممکن است باعث نابودی خود و او گردی. برای جلب نظر او تا بدان جا که زیانی به تو نرساند و برای دینت زیانبخش نباشد (به چاپلوسی و تملق منتهی نگردد) در برابر او فروتنی و نرمش به خرج ده و در این باره از خداوند استمداد کن با او ستیز و عناد مورز، زیرا در این صورت هم او و هم خود را مردود شمرده و خود را در خشم او قرار داده‏ای و هم درباره خود، او را دچار مهلکه ساخته‏ای و نیز سزاوار آن خواهی بود که کمک او بر زیان خود و شریک او در هر چه بر سرت آورد، محسوب شوی! و هیچ نیرویی جز به خدا نیست...»
امام علیه‏السلام در این کلمات نظری به شؤون سیاسی انداخته است و پیش از آن که از حقوق سخنی بگوید، درباره حقوق ائمه و حاکمان بر امور رعایا سخن گفته است و به نظر آن حضرت، رعایا وسیله آزمون پادشاهان، فرمانروایان و والیان هستند، و این مطلب به دلیل سلطه آنهاست که خود از مهمترین عوامل آزمون و انگیزش آنهاست اما حقوقی را که از ملوک و فرمانروایان به عهده رعیت است: اولا صمیمیت نسبت به سلطنت شرعی و بذل کمال خیرخواهی و نصیحت نسبت به آنهاست بطوری که او بتواند در انجام واجبات خود در برابر رعیت اقدام کند؛ از قبیل آبادانی مملکت و گسترش امنیت و رفاه و پیشبرد همه جانبه کشور، طبیعی است وقتی که نگرانی و دلهره همه جا را گرفته باشد، آشوبها فراگیر گشته و امکان ادای مسؤولیت و انجام امور لازم میسر نخواهد بود.
ثانیا درگیر نشدن با حکومت، زیرا که درگیری باعث نابودی و ویرانی عمومی می‏گردد.
ثالثا محبت و احترام نسبت به مقام حکومت البته تا آن جا که برخوردی با دیانت انسان نداشته باشد.
رابعا مخالفت نکردن با مقام حاکمیت و نایستادن در برابر خواست او، زیرا که این روش - مخالفت - از عواملی است که هم برای حکومت زیان فراوانی دارد و هم به توده مردم، صدمه بسیاری وارد می‏کند. این بود برخی از حقوقی که لازم است مردم یک کشور در برابر حکومت شرعی رعایت کنند و از جمله عوامل هماهنگی و وحدت مردم با مقام حکومت است.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 2)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام 1372.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir