درخواست حاجتها از خداوند متعال

نوع اصطلاح :
عنوان :
درخواست حاجتها از خداوند متعال
عنوان دعا چنین است:
و کان من دعائه علیه‏السلام فی طلب الحوائج الی الله تعالی، از دعاهای امام (ع) در درخواست حاجتها از خداوند متعال است.
محتوای دعا
در این دعا امام (ع) ابتدا به ما شناخت و معرفت صحیح نسبت به خدایی که می‏پرستیم را آموزش می‏دهد. و در این باره نکات زیر را برمی‏شمرد:
1- نهایت حاجات و درخواستها به خدا بازمی‏گردد و وسایل و اسباب کار به دست اوست.
2- بخششهای الهی بی‏منت و بدون عوض، به انسانها داده می‏شود.
3- همه موجودات نیازمند و محتاج بخشش‏های خداوند هستند.
4- خزائن رحمت الهی فناناپذیر و لبریز از بخشش است.
5- جز خداوند متعال، همه محتاج و فقیر و نیازمند به او هستند. این دعا اینگونه آغاز می‏شود:
اللهم یا منتهی مطلب الحاجات، خدایا، ای نهایت درخواست حاجتها (زیرا بندگان وقتی از همه جا ناامید شدند به تو روی می‏آورند، یا آنکه بازگشت انجام خواسته‏ها به دست بندگانت در نهایت به اراده توست، زیرا اسباب کار به دست توست) انسان باید همواره به این نکته توجه داشته باشد که هیچ کاری در نظام آفرینش بدون خواست و اراده خداوند انجام نمی‏شود. و اگر خدا نخواهد هیچ کس نمی‏تواند به او کمک کند. و اگر کمکی هم از طرف شخصی به او صورت می‏گیرد، به خواست و اراده خداوند بوده است، امام سجاد (ع) در فراز دیگری از دعا در این باره می‏فرماید: و من توجه بحاجته الی احد من خلقک او جعله سبب نجحهادونک فقد تعرض للحرمان، و استحق من عندک فوت الاحسان، و کسی که برای حاجت و درخواست خود به یکی از آفریدگانت رو آورد یا جز تو را سبب برآمدن آن حاجت قرار دهد به درستی که به نومیدی گرائیده، و سزاوار نیافتن احسان از تو گردیده است.
باید به این حقیقت روشن، از صمیم قلب ایمان بیاوریم که کسب موفقیت و گشایش در کارها و رفع مشکلات، به اراده خداوند است و کسی که موفقیت را در جهتی غیر از جهت الهی بجوید، حتما محروم باز خواهد گشت. این یک اصل مسلم است، یک قانون و سنت خداوند است، و قوانین و سنتهای الهی تغییرناپذیرند. و امام سجاد (ع) به عنوان امام و مقتدا و راهنما، و به عنوان کسی که از جانب خدا و رسول (ص) برای هدایت انسانها برگزیده شده است، در کلاس درس این دعا، این حقیقت بزرگ که رمز موفقیت در زندگی دنیوی و اخروی است را آموزش می‏دهد. سپس بر محمد (ص) و آلش درود می‏فرستد و درخواستهای خود را به پیشگاه مقدس الهی عرضه می‏دارد. البته این نکته قابل ذکر است که در دعاهای صحیفه سجادیه همواره پیش از درخواست و پس از آن صلوات بر رسول‏الله (ص) و اهل‏بیت طاهرینش آورده می‏شود. زیرا درخواستی که قبل و بعد آن به صلوات مزین باشد، از پیشگاه خداوند رد نمی‏شود. و امام (ع) در ضمن دعاها این سنت را به ما آموزش می‏دهد. و در فرازی از این دعا پس از صلوات بر پیامبر (ص) و آل پاک او می‏فرماید: و اجعل ذلک عونا لی و سببا لنجاح طلبتی، و آن را (صلوات را) کمک من و وسیله‏ای برای برآورده شدن حاجتم قرار ده. فرستادن صلوات از سویی نشان‏دهنده عشق به رسول‏الله (ص) و اهل‏بیت پاک (ع) اوست و از سوی دیگر نشانه پذیرفتن دعوت رسول خدا (ص) و جانشینی امامان (ع) و تجدید بیعت در استمرار راه پیامبر (ص) و ائمه معصومین (ع) می‏باشد.
آنگاه در پایان دعا آمده است که دعاکننده حاجت خودش را بیاورد و به سجده رود و در سجده این عبارات زیبا و آرامش‏بخش و سازنده را بیان کند: فضلک انسنی، و احسانک دلنی، فاسالک بک و بمحمد و آله، صلواتک علیهم، ان لا تردنی خائبا، فضل و بخشش تو مرا (از گرفتاریها) آرام نموده، و احسان تو مرا (به درگاهت) راهنمائی کرده، پس از تو درخواست می‏کنم به حق خودت و به حق محمد و آل او، درودهای تو بر آنان باد، که مرا ناامید برمگردانی.
امام صادق (ع) می‏فرماید: چیزی که بنده را به پروردگارش نزدیکتر می‏نماید هرگاه او را بخواند، آن است که در سجده باشد. هنگامی که ستمی به آن حضرت می‏رسید، یا از ستمکاران چیزی می‏دید که خوش نداشت عنوان دعا چنین است: و کان من دعائه علیه‏السلام اذا اعتدی علیه او رءا من الظالمین ما لا یحب، از دعاهای امام (ع) است، هنگامی که ستمی به آن حضرت می‏رسید، یا از ستمکاران چیزی می‏دید که خوش نداشت.

محتوای دعا
«ظلم» امری زشت و ناپسند است و خداوند ظالمین را دوست ندارد. لذا امام (ع) موضعگیری و شیوه برخورد و اعتقاد یک مسلمان را نسبت به ظلم در قالب دعا به او آموزش می‏دهد. در بخش اول دعا، به خداشناسی پرداخته و به این موضوع اشاره می‏کنند که خدا همواره یار مظلومین و دشمن ظالمین است. ایشان ابتدا می‏فرماید:
یا من لا یخفی علیه انباء المتظلمین، ای آنکه خبرهای شکوه‏کنندگان از ستم، بر او پنهان نیست.
و یا من قربت نصرته من المظلومین، و یا من بعد عونه عن الظالمین، و ای آنکه یاری او به ستمدیدگان نزدیک است (به زودی آنها را یاری خواهد نمود)، و ای آنکه کمک او از ستمگران دور است (ایشان را یاری نمی‏کند).
این مطالب را امام (ع) در شرایطی بیان می‏فرمایند که دشمنان اسلام، همواره اینگونه تبلیغ می‏کردند که این اراده خداوند است که حکام ظالم و ستمگری چون معاویه و یزید بر امورات مسلمین حاکم شوند، و آن همه ظلم و فساد و جنایت را روا دارند! امام (ع) در آن شرایط خفقان و استبداد در قالب دعا، به پیروان خود و دیگران آموزش می‏دهد که خداوند نه تنها ظلم نمی‏کند که دشمن ظالمین و یار مظلومین است، و همواره در جبهه ستمدیدگان علیه ستمگران قرار دارد. سپس در فراز دیگر دعا، امام (ع) دفع ظالمین را از خداوند درخواست می‏کند و به ما می‏آموزد که چگونه دفع ظالم و ستمگر را از خداوند طلب کنیم.
چنانکه پیش از این نیز توضیح داده شد، دعا در فرهنگ اسلام از جایگاه خاصی برخوردار است و در روایات با تعبیرات عمیق و زیبایی توصیف شده است. گاهی به سلاح مومن و زمانی به سپر مومن تشبیه گردیده است. در نتیجه امام (ع) به ما شیوه استفاده از این سلاح برنده و کارساز و نیز سپر نگهدارنده و محافظت‏کننده در مقابل دشمنان را آموزش می‏دهد. و در فراز دیگری از دعا در این باره و در جهت دفع ستمگر در پیشگاه خداوند می‏فرماید:
و خذ ظالمی و عدوی عن ظلمی بقوتک، و افلل حده عنی بقدرتک، و اجعل له شغلا فیما یلیه، و عجزا عما یناویه، و ستم‏کننده و دشمن مرا به قدرت خود از ستم بر من بازدار و با توانائی خود برندگی او را (دشمن) از من بشکن، و برای او کاری که درخور اوست قرار ده (تا به آن مشغول شده از من چشم بپوشد) و او را در برابر کسی که با او دشمنی می‏کند ناتوان گردان (دشمن مرا به وسیله دشمنش ناتوان گردان). سپس می‏فرماید: اللهم فکما کرهت الی ان اظلم، فقنی من ان اظلم، بار خدایا همچنان که بر من ناپسند گردانیدی که ستم ببینم، مرا از اینکه (به دیگری) ستم کنم نگهدار. و از آنجا که آلوده شدن به ستم در برابر ستمگر، انحراف از مکتب و تعالیم الهی است، امام (ع) در این باره چنین می‏فرماید: و اعصمنی من مثل افعاله، و لا تجعلنی فی مثل حاله، و مرا از انجام کارهایی مانند کارهای او (دشمن) نگهدار، و در مانند حال او قرار مده (مرا از ستم به دیگران و متصف شدن به خویهای ناپسندیده مانند او حفظ فرما).
و آنگاه به ما می‏آموزد که از خصلتهای ناپسند زیر به خدا پناه ببریم:
1- و اعذنی من سوء الرغبه، و از خواهش و خواسته بد مرا پناه ده.
2- و هلع اهل الحرص، و از حرص آزمندان و حریصان به دنیا. (مرا پناه ده).
زیرا «سوء رغبت» و «حرص» از خصلتهایی می‏باشند که می‏توانند منشاء ظلم و ستم شوند. و انسان را از راه حق و عدالت دور کنند. انسان حریص به دنیا، زیاده‏طلب است، و چشم به حق دیگران دارد و به دارایی خود قانع نیست. لذا برای رسیدن به آنچه اضافه می‏خواهد اسیر گرداب نابودکننده ستم می‏شود. و امام زین‏العابدین (ع) با این بیانات شیوا روان‏شناسی ظلم و ستم را تبیین کرده و در فراز دیگر دعا یکی از عوامل بازدارنده ظلم و ستم به دیگران را اینگونه از خداوند درخواست می‏فرماید: و صور فی قلبی مثال ما ادخرت لی من ثوابک، و اعددت لخصمی من جزائک و عقابک،... و در دل من نمونه پاداشی که برایم (در آخرت) اندوخته‏ای و کیفری که برای دشمنم آماده ساخته‏ای را بنگار. و آن را وسیله خوشنودی من به آنچه مقدر فرموده‏ای (قناعت) و اطمینانم به آنچه برگزیده‏ای قرار ده.

منبع: دانستنیهای صحیفه سجادیه؛ مصطفی اسرار؛ محیا.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir