روز فطر، اول ماه شوال

نوع اصطلاح :
عنوان :
روز فطر، اول ماه شوال
عنوان دعا چنین است:
و کان من دعائه علیه‏السلام فی یوم الفطر اذا انصرف من صلوته قام قائما ثم استقبل القبله، و فی یوم الجمعه، فقال: از دعاهای امام (ع) در روز فطر (اول ماه شوال) است هنگامی که نماز آن را به جا می‏آورد آنگاه رو به قبله می‏ایستاد و (نیز) در روز جمعه، پس می‏فرمود:

محتوای دعا
امام (ع) در آغاز دعا به مدح و ثنای الهی پرداخته می‏فرماید:
یا من یرحم من لا یرحمه العباد، و یا من یقبل من لا تقبله البلاد، و یا من لا یحتقر اهل الحاجه الیه. ای آنکه رحم می‏کند کسی را که بندگان به او رحم نمی‏کنند، و ای آنکه می‏پذیرد کسی را که اهل شهرها او را نمی‏پذیرند، و ای آنکه نیازمندانش را خوار نمی‏گرداند.
آنگاه در قالب دعا نکاتی را درباره خداشناسی به ما آموزش می‏دهد، که پاره‏ای از آن نکات عبارتند از:
- خداوند دست رد به سینه کسی که به محبت و دوستی او اعتماد دارد نمی‏زند.
- عمل اندک را می‏پذیرد و پاداش می‏دهد.
- به کسی که به او نزدیک شود نزدیک می‏شود.
- هر بزرگی و بلندی در برابر خداوند کوچک، و هر ارجمندی در برابر او خوار است.
- در رحمت او به روی آنان که خواهانند باز است. سپس به یکی از سنتهای الهی که در طول تاریخ جریان داشته و دارد اشاره کرده می‏فرماید: و سنتک الابقاء علی المعتدین حتی لقد غرتهم اناتک عن الرجوع، و صدهم امهالک عن النزوع، روش و سنت تو بر تجاوزکنندگان از حد، رحمت و مهربانی است، تا اینکه مهلت دادن به ایشان، آنها را از بازگشت (از باطل به سوی حق) مغرور ساخته و فریب داده، و شتاب نکردن تو (در کیفر) آنها را از دست برداشتن از (گناه) بازداشته «رحمت خدا برای آنان باعث غوطه‏ور شدن در گناهان و نافرمانی‏ها شده».
آنگاه سبب و دلیل مهلتی که خدا به آنها داده را چنین بیان می‏فرماید: و انما تانیت بهم لیفیئوا الی امرک، و امهلتهم ثقه بدوام ملکک، فمن کان من اهل السعاده ختمت له بها، و من کان من اهل الشقاوه خذلته لها، و (ایشان غفلت دارند از) اینکه آنان را مهلت داده‏ای برای آن است که به فرمان تو بازگردند، و اینکه درباره (کیفر) آنها شتاب ننمودی از جهت اعتماد به دوام و همیشگی ملک و پادشاهی خود می‏باشد (چون کسی عجله و شتاب می‏نماید که از گذشتن وقت بترسد، ولی کسی که بر قدرت و تسلط خویش بر هر که بخواهد و هر وقت که بخواهد اعتماد داشته باشد سببی برای عجله و شتاب او نیست). پس هر که سزاوار نیکبختی بوده خاتمه و پایان کارش را نیکبخت گردانیدی، و هر که شایسته بدبختی بوده او را از جهت بدبختی خوار ساختی (کمک و یاری نکرده و به خود واگذاشتی.)
آنگاه در فراز آخر دعا به ما می‏آموزد این درخواستها را از خداوند داشته باشیم:
1- و اسمع نجوای، رازم را بشنو.
2- و استجب دعایی، دعایم را استجابت کن.
3- و لا تختم یومی بخیبتی، و روزم را به ناامیدی به پایان مرسان.
4- و لا تجبهنی بالرد فی مسالتی، و در خواهشم دست رد بر پیشانیم مزن (مرا ناامید مکن).
5- و اکرم من عندک منصرفی و الیک منقلبی، و رفتنم را از نزدت و بازگشتم را به سویت گرامی دار.

منبع: دانستنیهای صحیفه سجادیه؛ مصطفی اسرار؛ محیا.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir