مناجات منظوم‏

نوع اصطلاح :
عنوان :
مناجات منظوم‏
میرزا حسین نوری در صحیفه سجادیه چهارم دو قطعه مناجات منظوم به امام سجاد علیه‏السلام نسبت داده است و یاد آور شده که آنها را به خط یکی از علما یافته و به دستش افتاده است.

مناجات اول
«ألم تسمع بفضلک یا منایا
دعاء من ضعیف مبتلاء [1] .

غریقا فی البحار الغم حزنا
اسیرا بالذنوب و بالخطاء

أنادی بالتضرع کل یوم
مجدا بالتبتل و الدعاء

لقد ضاقت علی الأرض طرا
و أهل الأرض ما عرفوا دوائی‏

فخذ بیدی انی مستجیر
بعفوک یا عظیم، و یا رجائی‏

أتیتک باکیا فارحم بکائی
حیائی منک أکثر من خطائی‏

ولی هم و أنت لکشف همی
ولی داء و أنت دواء دائی‏

و أیقظنی الرجاء فقلت ربی
رجائی أن تحقق لی رجائی‏

تفضل سیدی بالعفو عنی
فانی فی بلاء من بلاء»

«ای مقصد و مقصود من آیا به فضل و کرمت به دعای این بنده ضعیف و گرفتار توجه نمی‏کنی؟
بنده‏ای که در دریاهای غم و اندوه غرق و اسیر و گرفتار گناهان و خطاهاست!
خدایا همه روزه از روی تضرع و زاری، تو را می‏خوانم در حالی که برای خلوص و نیایش کوشایم.
خداوندا همه زمین بر من تنگ شده و اهل زمین دوای درد مرا نشناختند!
پس تو ای خدای بزرگ و ای مایه امید من، از روی لطف دست مرا بگیر که به عفو تو پناه آورده‏ام.
خدایا با چشم گریان به در خانه تو آمده‏ام پس به گریه‏ام ترحم کن که شرمندگیم بیشتر از گناهم می‏باشد.
خداوندا مرا اندوهی است که تنها تو می‏توانی برطرف سازی و مرا دردی است که داروی دردم تویی.
و امید به درگاهت مرا از خواب غفلت بیدار کرد، این بود که گفتم: پروردگار من، ای امید من! امیدم را بر آور.
مولای من به لطف و بخشش خود بر من تفضل کن که من دچار بلاهای پیاپی هستم.و

مناجات دوم
«الیک یا رب قد وجهت حاجاتی
و جئت بابک یا ربی بحاجاتی‏

أنت العلیم بما یحوی الضمیر به
یا عالم السر علام الخفیات‏

أقض الحوائج لی ربی فلست أری
سواک یا رب من قاض لحاجتی...» [2] .
«پروردگارا حاجتهایم را به سوی تو آورده‏ام و ای پروردگار با نیازمندیهای خود به در خانه تو آمده‏ام.
تو به آنچه در دل دارم آگاهی ای دانای راز نهانی و ای که از همه نهانها بخوبی آگاهی!
پروردگار من! حوایج مرا بر آور که من جز تو ای خدای بزرگ بر آورنده حاجاتی سراغ ندارم!»

پی نوشت ها:
[1] عبارت به همین نحو است و ناموزونی این شعر پر واضح است، و نسبت چنین شعری به امام زین العابدین علیه‏السلام بسیار بعید است.
[2] این قطعه شعر نیز مانند مناجات قبلی به همان منوال دارای ناهنجاری و اختلال وزن است و آنچه به نظر می‏رسد، این است که به یقین هر دو قطعه از مجعولاتی است که به امام علیه‏السلام نسبت داده‏اند زیرا چگونه ممکن است چنین اشعار مشوشی را که هیچ آرایشی ادبی و یا بلاغی ندارد به امام سجاد علیه‏السلام نسبت داد امامی که صاحب صحیفه سجادیه است که در میان کلام عرب در بلاغت و فصاحت نظیر آن دیده نشده است.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 2)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام 1372.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir