دعای هنگام رعد و برق

نوع اصطلاح :
عنوان :
دعای هنگام رعد و برق
از جمله دعاهای امام علیه‏السلام این دعاست که هنگام مشاهده ابر و برق و وقت شنیدن صدای رعد قرائت می‏کرد:
«اللهم ان هذین آیتان من آیاتک و هذین عونان من اعوانک یبتدران طاعتک برحمة نافعة او نقمة ضارة فلا تمطرنا بهما مطر السوء، و لا تلبسنا بهما لباس البلآء اللهم صل علی محمد و آله و انزل علینا نفع هذه السحائب و برکتها و اصرف عنا اذاها و مضرتها، و لا تصبنا فیها بافة و لا ترسل علی معایشنا عاهة. اللهم و ان کنت بعثتها نقمة و ارسلتها سخطة فانا نستجیرک من غضبک و نبتهل الیک فی سؤال عفوک فمل بالغضب الی المشرکین و أدر رحی نقمتک علی الملحدین اللهم اذهب محل بلادنا بسقیاک و اخرج و حر صدورنا برزقک و لا تشغلنا عنک بغیرک و لا تقطع عن کافتنا مادة برک فان الغنی من اغنیت و ان السالم من وقیت ما عند احد دونک دفاع و لا باحد عن سطوتک امتناع تحکم بما شئت علی من شئت و تقضی بما أردت فی من اردت فلک الحمد علی ما وقیتنا من البلآء و لک الشکر علی ما خولتنا من النعمآء حمدا یخلف حمد الحامدین ورآءه حمدا یملأ ارضه و سمآءه انک المنان بجسیم المنن الوهاب لعظیم النعم القابل یسیر الحمد الشاکر قلیل الشکر المحسن المجمل ذو الطول لا اله الا انت الیک المصیر.» [1] . «خداوندا این رعد و برق آسمانی دو نشان از نشانه‏های قدرت تو و دو کمک کار از یاران و خدمتکاران تو هستند که بر اساس اطاعت فرمان تو باران رحمت می‏بارند بارانی که گاهی رحمت و مفید و گاهی هم عذاب و زیانبخش است، پس خداوندا این دو را وسیله باران زیان آور قرار مده، و بدان وسیله لباس بلا و محنت بر ما مپوشان، خداوندا بر محمد و آلش درود فرست و از این ابرها باران سودمند و با برکت نازل بفرما و رنج و ضرر آن را از ما دور کن، و بر محصولات و ارزاق ما عیب و آفت مرسان.
خداوندا اگر باران را برای عذاب و از روی قهر و غضبت می‏فرستی ما از غضب تو به درگاه رحمتت پناه می‏بریم و با تضرع و زاری تقاضای عفو داریم پس قهر و خشم خودت را به دیار مشرکان منصرف کن و باران عذابت را بر ملحدان نازل فرما، خداوندا با بارانهای رحمت خود دیار ما را سیراب گردان تا به رزق مقدر تو قانع شده و شکر و ریب را بدان وسیله از دل ما بیرون کن و ما را از خود، به دیگران مشغول مساز و از همه ما احسان و برکاتت را قطع مکن زیرا بی‏نیاز واقعی کسی است که تو بی‏نیاز سازی و هر که را تو در امان بداری، ایمن است، هیچ کس بدون کمک تو قدرت دفاع از خود را ندارد و هیچ موجودی از حیطه قدرت تو بیرون نیست تو ای که حکومت خود را بر همه چیز نافذ می‏کنی و درباره هر کس هر چه اراده کنی اجر می‏کنی، پس شکر و سپاس تو را سزاست که ما را از بلایا حفظ می‏کنی و از نعمتهای خود برخوردار می‏سازی، چنان سپاسی که جانشین سپاس همه سپاسگزاران باشد، سپاسی که زمین و آسمان را پر کند، زیرا تو ای که به مخلوقاتت نعمتهای فراوان مرحمت کرده‏ای و بدان وسیله منتهای عظیمی بر آنها نهاده‏ای، بخشنده نعمتهای بزرگ و پذیرنده شکر و سپاس ناچیز بندگان، صاحب احسان و نیکوکار و بخشاینده تویی، خدایی جز تو خدای یکتا نیست بازگشت همه به سوی توست.»
امام علیه‏السلام در این دعا از ابر و برق آسمانی که دو نشانه از نشانه‏های قدرت خدا و دو کارگزار از کارگزاران خدا هستند سخن گفته است که خداوند آنها را یا به عنوان نعمتی برای بندگانش می‏فرستد تا بدان وسیله زمین پژمرده را احیا کند و نعمتها و خیرات را برای بندگانش فراهم آورد و یا آن که عذابی است که برای مردم می‏فرستد و بارانهای زیان‏آور می‏بارد و شهر و دیارشان را ویران می‏کند و کشت و زرع آنان را نابود می‏سازد و به همراه آن برق آسمانی را با زلزله‏های ویرانگر و سوزان می‏فرستد... و امام علیه‏السلام از درگاه خدا با ناله و زاری درخواست کرده است که باران زیانبخش را بر دشمنان مشرک بی‏دین و منحرف خود مقرر دارد و بارانهای با خیر و رحمت را مخصوص مسلمانان بفرستد تا آنان را از فضل و کرم خویش توانگر سازد و از نعمتهای خود نصیب و روزیشان کند.

پی نوشت ها:
[1] صحیفه سجادیه: دعای سی و ششم.

منبع: تحلیلی از زندگانی امام سجاد (جلد 2)؛ باقر شریف قرشی؛ ترجمه محمد رضا عطائی؛ کنگره جهانی حضرت رضا علیه السلام 1372.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir