محلی انتخابی حضرت سجاد برای سجده

نوع اصطلاح :
عنوان :
محلی انتخابی حضرت سجاد برای سجده
می‏دانیم که بر اساس فقه شیعه «سجده» بر هر چیز صحیح نبوده، باید محل سجود انسان به هنگام عبادت، «زمین» و یا «آنچه از آن می‏روید» باشد. در واقع انسان بر اساس این حکم فقهی، مقدس‏ترین عضو وجود خود را که همان «پیشانی» است، بر پست‏ترین اشیاء که «خاک» است، می‏گذارد و بدین وسیله نهایت شکستگی و تواضع و ذلت خود را در مقابل خداوند اظهار می‏کند و لذا «سجده» بر روی خاک به معنای پرستش خاک نیست که بعضی از فرقه‏های انحرافی در اسلام، آن را مطرح کرده‏اند، بلکه «سجده» در مقابل ذات اقدس الهی است که بر اساس یک حکم فقهی و فلسفه زیبایی که اشاره شد، بر روی خاک انجام می‏شود.
در همین رابطه نظر به قداست تربت حضرت سیدالشهداء علیه‏السلام سجده بر تربت آن امام بزرگوار نیز، مستحب بده و موجب افزایش بسیار زیاد ثواب نماز می‏گردد و این همه سنت‏ها و احکامی است که از ائمه هدی -علیهم‏السلام- به دست ما رسیده است.
«طاوس بن کیسان یمانی» نقل می‏کند که «حضرت علی بن الحسین -علیه‏السلام- پارچه‏ای مخصوص داشتند که در آن تربت حسین -علیه‏السلام- را نگهداری می‏کردند و جز بر آن سجده نمی‏کردند.» [1] حال رمز و راز این تقید به سجده بر خاک برگرفته از قبر حضرت سیدالشهداء علیه‏السلام چیست؟ و این عمل چه پیامهایی دارد؟ و چگونه یادآور ارتباط نماز با جهاد و شهادت است؟ و یا چگونه نماز که برترین نوع عشق بازی با حضرت حق است را با یاد برترین عاشق الهی گره می‏زند؟!! اموری است که هر کس با اندک تدبر و تفکری می‏تواند آن را دریابد.
حضرت سیدالساجدین علیه‏السلام علاوه بر این، مقید بودند که بر زمین سخت و سنگین و خشن سجده کنند و پیشانی خود را بر امثال این اشیاء در مقابل عظمت الهی بسایند. امام صادق علیه‏السلام می‏فرمایند که: «حضرت علی بن الحسین بر زمین سجده می‏کردند پس روزی به «جبان» که کوهی است در اطراف «مدینه»، آمده و بر سنگی خشن و بسیار سوزنده و آتشین به نماز ایستادند...» [2] . چه اینکه باز بنابر نقل امام صادق علیه‏السلام از یکی از بندگان و بردگان حضرت سجاد علیه‏السلام او می‏گوید: «حضرت روزی به سمت صحرا رفتند و من ایشان را تبعیت می‏کردم تا اینکه دیدم حضرت بر سنگی بسیار خشن به سجده افتاده‏اند، من ایستادم و صدای گریه و زاری ایشان را می‏شنیدم...» [3] .

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار، ج 46، ص 79، ح 75 (به نقل از مناقب و مصباح التهجد).
[2] بحارالانوار، ج46، ص 108، ح 104 (به نقل از دعوات الراوندی).
[3] بحارالانوار، ج 45، ص 149 (به نقل از لهوف).

منبع: اسوه کامل‏؛ محمد محسن دعایی؛ اطلاعات چاپ اول 1380.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir