خطابيه

نوع اصطلاح :
عنوان :
خطابيه
و اما خطابيه: پيروان ابي الخطاب محمد بن ابي زينب اسدي اجدع مي‏باشند که بعد از کشته شدن ابي الخطاب داخل فرقه اي شدند که معتقد به امامت محمد بن اسماعيل بودند و آنها اهل غلو بودند و به فرقه‏هايي تقسيم گرديدند و قرامطه نيز از آنان هستند. [1] ابي الخطاب قبلا از اصحاب امام صادق عليه‏السلام بود و هنگامي که آن حضرت دانست و او بر آن حضرت دروغ مي‏بندد او را طرد نمود و از او بيزاري جست و او را لعنت نمود. سپس ابي الخطاب براي خود ادعاي پيامبري و براي امام صادق عليه‏السلام ادعاي خدايي نمود و گفت: من پيامبري هستم که از ناحيه‏ي خداي خود جعفر بن محمد مبعوث شده ام. بعد از آن از ناحيه‏ي او و ياران او بدعت‏هايي ظاهر گرديد.
او اهل هواپرستي و خوشگذراني شد تا هنگامي که خبر او و همراهان او در کوفه به عامل منصور - عيسي بن موسي - رسيد و آنها هفتاد نفر بودند که در مسجد کوفه جمع شده بودند. پس عيسي بن موسي با آنان جنگ نمود و همه‏ي آنان را کشت جز يک نفر که مجروح بود و جزء کشته‏ها شمرده شده بود و نجات يافت و ابي الخطاب دستگير شد و عيسي بن موسي او را در کنار فرات به قتل رساند و با عده اي از اصحاب و يارانش آنان را به دار آويخت و سپس دستور داد آنان را آتش زدند و سرهايشان را نزد منصور فرستاد و منصور سرهاي آنان را سه روز در دروازه‏ي بغداد به دار آويخت و سپس آتش زد. [2] .

پی نوشت ها:
[1] فرق الشيعه، صص 76 -67.
[2] فرق الشيعه، ص 69.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir