مدح علی در حضور معاویه

نوع اصطلاح :
عنوان :
مدح علی در حضور معاویه
معاویه از بزرگترین دشمنان امیرالمؤمنین علی علیه‏السلام است، و پیوسته در کنار پدرش «ابوسفیان» با نیروی اسلام جنگیده، و سرانجام در «فتح مکه» که سال هشتم هجرت بود، به ناچار «اسلام» را پذیرفته، ولی در باطن کفر خود را حفظ کرده بود.
او و همفکرانش در پی‏فرصت مناسب بودند، که اهداف کفرآمیز خویش را پیاده نمایند، وقتی از سوی عمر بن خطاب به فرمانداری شام منصوب گشت، بود تدریج باطن خود را ظاهر ساخت و مردم را با نیرنگ خاصی بر ضد اسلام واقعی به جنگ کشانید. [1] .
معاویه چون از جنگ‏ها هدفی جز دنیا نداشت، با خود می‏گفت:
«سرانجام کدامیک از من و علی زودتر از دنیا خواهیم رفت؟» و مرتب با کابینه خود این فکر را تکرار می‏کردند، روزی او گفت: من می‏توانم بدانم که من زودتر می‏میرم یا علی بن ابیطاب! و تنها وسیله‏ام وجود خود علی علیه‏السلام است؛ زیرا وی تمام علوم دنیا را می‏داند، و از هر چه تا روز رستاخیز اتفاق می‏افتد خبر می‏دهد!!
بدین منظور از سه نفر را به «کوفه» فرستاد، و به آنان تعلیم کرد در سه وقت متفاوت وارد آن شهر شوند، و به یک صورت و با سازماندهی مشابه دست به شایعه بزنند و بگویند: معاویه مرده است، سرانجام علیه‏السلام خبر می‏دهد که من و یا او کدامیک زودتر می‏میریم!
مأموران معاویه به همان طریق وارد کوفه شدند، و امیرالمؤمنین علی علیه‏السلام اظهار داشت: این شایعات بی‏اساس است، و از نقشه‏های خود معاویه است، او بر شما مسلط می‏گردد... [2] .
علی علیه‏السلام شهادت رسید، و معاویه به شام و عراق و حجاز مسلط گشت، و زمام امور مسلمانان را به دست گرفت، و سعی کرد فضائل علی علیه‏السلام را از تاریخ اسلام محو کند، ولی مقدر نشد، حتی آنان که در زمان خود علی علیه‏السلام به دربار معاویه فرار می‏کردند، و یا اضطرار امور باعث آمدن آنان می‏گشت، معاویه از آنها می‏خواست که به علی علیه‏السلام بد بگویند، ولی نتیجه معکوس می‏گرفت، زیرا خود معاویه و فراریان به دربارش همه و همه لب به مدح علی می‏گشودند، که نمونه‏هایی را ذیلا ملاحظه می‏فرمایند:

پی نوشت ها:
[1] «ما اسلموا و لکن استسلموا و اسروا الکفر فلما وجدوا اعوانا علیه اظهروه یعنی آنان مسلمان نشدند، بلکه با اجبار و کراهت خود را به اسلام زندند، و بدین وسیله کفر باطنی خود را پوشاندند، هنگامی که نیرو پیدا کردند، کفر خود را آشکار ساختند. نهج‏البلاغه فیض نامه16 ص862 ،ابن ابی‏الحدید ج15 ص114 و174.
[2] محجة البیضاء ج4 ص 202 بحارالانوار ج33 ص279.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir