جبله بن عطیه ذهلی (ابو عرفاء)

نوع اصطلاح :
عنوان :
جبله بن عطیه ذهلی (ابو عرفاء)
جبله فرزند عطیه ذهلی رقاشی کنیه‏اش ابو عرفه یا ابو عرفاء از اصحاب امیرالمؤمنین علی علیه‏السلام است [1] که در جنگ صفین حضرت را یاری نمود و سرانجام پس از نبرد بسیار دلاورانه‏ای به فیض شهادت رسید.
نصر بن مزاحم در دلاوری‏ها و شهادت جبلة بن عطیة از عمرو بن زبیر چنین نقل می‏کند که گفت: خودم از «حضین بن منذر رقاشی» شنیدم که می‏گفت: امیرالمؤمنین علیه‏السلام در آن روز (یکی از روزهای سخت جنگ صفین پس از قتل ذوالکلاع از دلاوران سپاه معاویه) پرچم قبیله ربیعه را به من سپرد و فرمود: «باسم اللَّه سِرْ یا حضین، و اعلم أنّه لا تَخفِق علی رأسک رایةٌ مثلها أبداً، هذا رایةُ رسول اللَّه صلی الله علیه و آله؛ ای حضین در پناه نام خدا حرکت کن و بدان که هرگز پرچمی مانند این پرچم بر فراز سرت به اهتزاز نیامده است؛ زیرا که این پرچم رسول خدا صلی الله علیه و آله است.» حضین می‏گوید: ابو عرفاء جبلة بن عطیه ذهلی پیش من آمد و گفت: آیا موافقی پرچم خود را به من بدهی که بر دوش گیرم و ثوابش برای من و شهرت و افتخار پرچم‏داری برای تو باشد؟ گفتم: ای عمو جان، مرا به شهرت بدون اجر و ثواب نیازی نیست. جبله گفت: در عین حال از این کار هم بی‏نیاز نیستی، اینک لطف کن و پرچمت را ساعتی به من عاریه بده که به زودی به تو بازمی گردد. در این جا «حضین» می‏گوید: من دانستم که «جبله» برای شهادت در رکاب امیرالمؤمنین علیه‏السلام آماده شده است، و می‏خواهد در راه خدا کشته شود. لذا به او گفتم: بسیار خوب این پرچم را بگیر، و هرگونه که می‏خواهی، عمل کن، جبله پرچم را به دست گرفت و به یاران خود چنین گفت: ای اهل این پرچم! بدانید که کارهای بهشت همگی ناگوار (و سنگین) و کارهای جهنم همگی سبک (و پلید) است. کسی به بهشت راه نخواهد یافت مگر افراد صابر و شکیبا که خود را در انجام فرایض و اوامر خداوند پایدار و کوشا هستند و هیچ‏یک از اوامر و فرایض خدا بر بندگان سخت‏تر از جهاد در راه او نیست و پاداش جهاد در راه خدا هم از همه عبادت‏ها برتر است. از این رو، هنگامی که دیدید من حمله کردم، شما نیز حمله کنید، عجب از شما، آیا مگر شما مشتاق بهشت نیستید؟ مگر دوست ندارید که خداوند شما را بیامرزد؟
پس از این سخنان، ابو عرفا در حالی که پرچم مرا در دست داشت به سپاه معاویه حمله کرد و یارانش نیز به دشمن حمله بردند و جنگ سختی به راه انداختند.
گروه ربیعه به همراه جبله به نبرد خویش ادامه دادند تا آن که خوف و خشیتی در اردوگاه معاویه به وجود آوردند به طوری که معاویه با عمرو عاص برای چاره‏جویی به گفت و گو پرداختند، اما سرانجام جبله در این نبرد شربت شهادت نوشید و به آرزوی خود رسید و روح مطهرش به ملکوت اعلی پیوست. [2] .

پی نوشت ها:
[1] رجال طوسی، ص 37، ش 12.
[2] ر. ک: وقعة صفّین، ص 304 و 305؛ شرح ابن ابی الحدید، ج 5، ص 239.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir