برخورد مسالمت آمیز با طلحه و زبیر

نوع اصطلاح :
عنوان :
برخورد مسالمت آمیز با طلحه و زبیر
طلحه و زبیر با اینکه در صف اوّل بیعت کنندگان با حضرت امیرالمؤمنین علی‏ علیه السلام بودند، و با آن حضرت بیعت کردند، امّا وقتی دیدند که پُست‏ها تقسیم شد، و آنها به مقاصد شخصی خود نرسیدند، دست به توطئه زدند.
روزی که شنیدند عایشه در مکّه مردم را برضدّ امام علی‏ علیه السلام تحریک می‏کند، خدمت حضرت امیرالمؤمنین علی‏ علیه السلام رسیدند و با نفاق و دوروئی گفتند:
اجازه بدهید تا برای سفر عمره به مکّه برویم.
و سوگندهای فراوان خوردند که در بیعت با امام علی‏ علیه السلام وفا دارند.
حضرت امیرالمؤمنین علی‏ علیه السلام به آنها اجازه داد و رفتند.
ابن عبّاس فوراً بر امام علی‏ علیه السلام وارد شد و گفت:
«این دو تن قصد توطئه دارند، چرا به آنها اجازه خارج شدن از مدینه را دادی؟ چرا آنها را زندانی نکردی؟»
حضرت امیرالمؤمنین علی‏ علیه السلام فرمود:
«ابن عبّاس، من برأساس عدالت حکومت می‏کنم، چگونه افرادی را که هنوز عمل خلافی را مرتکب نشده‏اند، زندانی یا مورد آزار قرار دهم، من با اینکه از اهداف شوم آنها کاملاً آگاهی داشتم، و می‏دانستم سفر عمره بهانه است، به آنها اجازه دادم که بروند.» [1] .

پی نوشت ها:
[1] منهاج البراعة ج16 ص363.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir