خویشتنداری پس از پیروزی

نوع اصطلاح :
عنوان :
خویشتنداری پس از پیروزی
دشوارترین لحظه‏ی حفظ تسلط بر ارتش، هنگامی است که بر دشمن پیروز می‏شود و مجالی برای فرونشاندن کینه‏ای پیدا می‏کند که قلبش را آکنده است.
اما آیا سرباز پیرزومند به انجام دادن هر کاری آزاد است؟
هرگز!
ارتش باید به ارزشهای انسانی پای بند باشد. دلیری و قهرمانی آن اندازه که در بازداشتن نفس از تجاوز به ارزشهای انسانی و عقب راندن شهوتهای نفسانی است، در سرکوب دشمن نیست.
امام علی (ع) به سربازانش چنین سفارش می‏کند:
لا تفاتلوهم حتی یبدووکم، فانکم- بحمدالله- علی حجه، و ترککم ایاهم حتی یبدوو کم حجه اخیر لکم علیهم، فاذا کانت الهزیمه باذن الله فلا تقتلوا مدبرا و لا تصیبوا معورا و...
«با آنان پیکار نکنید تا این که جنگیدن آغاز کنند. چه خداوند را سپاس که حق و حجت از آن شماست، و اگر از حمله بدانان باز ایستید تا خود آغاز کنید، این نیز شما را حجتی دیگر است.
آنگاه که به اذن خداوند بر دشمن شکست وارد ساختید، فراریان را نکشید و بر تسلیم شدگان تیغ نکشید، و زخمیان را از پای درنیاورید و به زنان آزار نرسانید، حتی اگر به ناموس شما ناسزا گویند و به فرماندهانتان مشرک بودند نیز فرمان داشتیم از تعرض بدیشان خودداری کنیم و درآن روزگار جاهلی، اگر مردی، زنی را با سنگ یا چوبدستی می‏کوفت، این کار مایه سرافکندگی خود و فرزندانش بود.» [1] .

پی نوشت ها:
[1] نهج‏البلاغه، نامه‏ی شماره‏ی 14.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir