آزادی در کار

نوع اصطلاح :
عنوان :
آزادی در کار
مردم شهری خدمت امام علی علیه السلام آمدند و مدّعی شدند:
در آن شهرستان، نهری است که با مرور زمان پر شده و آثارش از میان رفته و حفر مجدّد آن برای مسلمانان ضروری است.
آنگاه از آن حضرت خواستند که به حاکم شهر بنویسد تا برای حفر نهر، مردم را به بیگاری (کار اجباری) بگیرد.
حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام حفر نهر را پذیرفت ولی بیگاری را قبول نکرد و به عامل خود «قرظة بن کعب» [1] چنین نوشت:
«امّا بعد، عدّه‏ای از اشخاص که از منطقه حکم‏فرمائی تو هستند نزد من آمده و گفتند:
در آنجا نهری است که پُرشده و کندنش برای مسلمانان بسیار سودمند است.
اگر آنرا حفر کنند و از آنجا استفاده نمایند سود کلانی خواهند برد و در این صورت به پرداخت مالیات توانا می‏شوند.
پس آنها را بخوان و تحقیق نما، اگر موضوع چنان است که گفته‏اند به هرکس که مایل است نهر را حفر کند، به او اجازه تعمیر و حفر آن را بده و این را در نظر دار که نهر از آنِ کسی است که به میل خود در آن کارکند، نه کسی که مجبور شده باشد، و من مایل هستم که آباد کننده قوی و آزاد باشد نه ضعیف و مجبور. والسّلام. [2] .
در این دستورالعمل بهره‏کشی از مردم، و بکارگیری اجباری و وادار کردن ممنوع اعلام شد.
امام علی علیه السلام رهنمود داد که نهر آن سامان را کسانی که قدرتمندند و توانِ کاری لازم را دارند، تعمیر و لایروبی کنند و از ره‏آورد کار خود نیز بهره‏مند باشند.
از این دستورالعمل حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام انواع پیمانکاری را می‏شود قانونی و مجاز شمرد.

پی نوشت ها:
[1] قرظه از یاران پیامبر خدا صلی الله علیه وآله وسلم است. اسدالغابة ج 4 ص 202 است.
[2] علی‏ علیه السلام و فرزندانش ص 170.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir