مدیریت صحیح نظامی (در جنگ خیبر)

نوع اصطلاح :
عنوان :
مدیریت صحیح نظامی (در جنگ خیبر)
الف- راوی گفته است:
سلمه می‏گوید:
رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم علی‏ علیه السلام را در حالی که چشم درد داشت، خواند و آب دهان به چشمانش زد و فرمود:
این پرچم را بگیر و به میدان جنگ برو تا پروردگار فتح و ظفر را به ما بدهد.
سوگند به پرورگار، امام علی‏ علیه السلام نعره‏کشان و شتابان با پرچم اسلام روان شد و ما پشت سر او بودیم و او را دنبال می‏کردیم تا اینکه او پرچم را در صخره‏های قلعه فرو بُرد.
پس یک فرد یهودی او را بالای قلعه دید و گفت:
تو کیستی؟
فرمود:
«من علی بن ابیطالب هستم.»
راوی گفته است:
یهودی در این هنگام می‏گوید:
شما بر ما و بر آنچه که بر موسی نازل شده است برتری یافتید.
پس علی‏ علیه السلام برنگشت تا اینکه خداوند به دست او فتح و پیروزی داد.
ب- ابن اسحاق از ابی رافع، غلام رسول اللَّه ‏ صلی الله علیه وآله وسلم نقل کرده است که گفت:
در آن هنگام که رسول اللَّه ‏ صلی الله علیه وآله وسلم علی بن ابیطالب‏ علیه السلام را با پرچم خویش به سوی خیبر روانه کرد ما با او بودیم.
هنگامی که علی‏ علیه السلام به قلعه نزدیک شد، اهل قلعه بیرون آمدند،
علی‏ علیه السلام با آنها به جنگ پرداخت.
مردی از یهود او را ضربه زد و سپرش را از دستش به زمین انداخت.
علی‏ علیه السلام دری را که بر قلعه بود، گرفت و آن را سپر خود قرار داد و پیوسته دَر به دست او بود و او می‏جنگید تا اینکه پروردگار فتح را بر او عنایت فرمود.
آنگاه که علی‏ علیه السلام از جنگ فراغت یافت، دَرِ قلعه را به زمین انداخت.
من با هفت تن دیگر هرچه کوشیدیم آن دَرِ بزرگ را تکان دهیم نتوانستم.
ج- ابن اسحاق از سَلَمَة بن عمرو بن اکوع روایت کرد که:
رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم خلیفه اوّل را با پرچمش به یکی از دژهای خیبر فرستاد تا بجنگد.
خلیفه اوّل فرار کرد و پیروزی به دست نیاورد.
پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم فردا خلیفه دوّم را فرستاد، که او هم سرانجام فرار کرد و پیروزی میسّر نشد.
آنگاه رسول اللَّه ‏ صلی الله علیه وآله وسلم فرمود:
لَاُعْطِینَّ الرَّایةَ غَداً رَجُلاً یحِبُّ اللَّهُ و رسُولَهُ، یفْتَحُ عَلَی یدَیهِ لَیسَ بِفَرّارٍ
(فردا پرچم را به دست مردی خواهم داد که خدا و رسولش را دوست دارد، که خدا پیروزی را با دستان او به مسلمانان اهدا می‏کند، و او هرگز اهل فرار نیست).
حضرت امیرالمؤمنین علی‏ علیه السلام نسبت به پیروزی خود در فتح خیبر فرمود:
و اللّهِ ما اقْتَلَعْتُ بابَ خَیبَرٍ بِقُوَّةٍ جَسَدانِیةٍ وَ لا بِحَرَکَةٍ غَذائیةٍ، لکِنّی أذیدْتُ بِقُوَّةٍ مَلَکُوتِیةٍ.
وَ أنَا مِنْ أحْمَدَ، کَالصَّنوِ.
واللَّهِ لَوْ تَظاهَرَتِ الْعَرَبُ عَلَی قِتالی ما بالَیتُ، وَ لَوْ أمْکَنَتْنی مِنْ رِقابِها ما بَغَیتُ:
«وَ سَیعْلَمُ الَّذینَ ظَلَمُوا أی‏مُنْقَلَبٍ ینْقَلِبُونَ».
«سوگند به پروردگار، دَرِ خیبر را به نیروی جسمانی از جای نکندم و به حرکت غذایی هم از جای نکندم.
بلکه به نیروی ملکوتی مؤید شدم. و من از رسول خدا صلی الله علیه وآله وسلم مانند دو ریشه خُرما از یک ریشه‏ایم.
سوگند به پروردگار اگر عرب یکدیگر را برای نبرد با من یاری کنند، من هراسی به دل راه نمی‏دهم و اگر هم مرا به گردن‏های خود مسلّط کنند من ستم ننمایم و به زودی خواهند دانست آنان که ستم کردند که به کدام جای بازگشت، باز می‏گردند.» [1] .

پی نوشت ها:
[1] کتاب اشارات و تنبیهات، نمط نُهُم - و - نامه 19:45 نهج‏البلاغه معجم‏المفهرس محمد دشتی.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir