ادای قرض

نوع اصطلاح :
عنوان :
ادای قرض
شهید بزرگوار حضرت آیة اللّه العظمی مرحوم حاج عبدالحسین دستغیب رضوان اللّه تعالی علی(ع)ه، در کتاب شریفش داستانهای شگفت از قول مرحوم فاضل محقق آقای میرزا محمود شیرازی رضوان تعالی علی(ع)ه فرموده: مرحوم شیخ محمد حسین جهرمی از فضلاء نجف اشرف و از شاگردان مرحوم آقا سید مرتضی کشمیری اعلی(ع) اللّه مقامه بود و با شخص عطاری در نجف طرف معامله بود، یعنی تدریجا از او قرض الحسنه می‏گرفت و هرگاه وجهی به او می‏رسید می‏پرداخت.
مدت طولانی گذشت وجهی به او نرسید که بعطار بدهد، روزی خدمت عطار آمد و مقداری قرض خواست. عطار گفت آقای شیخ قرض شما زیاد است و من بیش از این نمی‏توانم بشما قرض دهم.
شیخ ناراحت شده بحرم مطهر آقا علی(ع)می‏رود و بحضرت امیرالمؤمنین علی(ع)شکایت می‏کند و می‏گوید یا مولای یا علی(ع) من در جوار شما و پناهنده بشما هستم یا علی(ع) قرض مرا اداء کنید. یا علی(ع) ما جز شما کسی دیگر نداریم.
چند روز از این قضیه گذشت یک نفر از جهرم می‏آید و کیسه پولی به شیخ می‏دهد و می‏گوید این را بمن داده‏اند که بشما بدهم و مال شماست، شیخ کیسه را گرفت فورا خدمت عطار می‏آید و چنین قصد می‏کند که تمام قرض را بپردازد و بقیه را بمصرف فلان و فلان حاجت برساند.
بعطار می‏گوید چقدر طلب داری؟ می‏گوید زیاد است. شیخ گفت هر چه باشد می‏خواهم همه را اداء کنم.
عطار دفتر حساب را می‏آورد و حسابها را جمع می‏کند و می‏گوید فلان مقدار (مرحوم میرزا مبلغ را ذکر فرمود بنده فراموش کرده‏ام) پس کیسه پول را می‏دهد و می‏گوید این مبلغ را بردار و بقیه را بده.
عطار در حضور شیخ پولها را می‏شمارد و می‏بیند مطابق به آنچه طلب داشته بدون یک فلس کم و زیاد. شیخ با دست خالی با کمال ناراحتی بحرم مطهر آقا علی(ع)می‏آید و عرض می‏کند یا مولای مفهوم که حجت نیست (یعنی اینکه عرضکردم قرضم را اداء کنید مفهوم آن چیز دیگر نمی‏خواهم مراد من نبوده) یا مولای یا علی(ع) من فلان و فلان حاجت را دارم بالجمله چون از حرم مطهر خارج می‏شود وجهی به او می‏رسد مطابق آنچه که می‏خواست و رفع احتیاجش می‏گردد.

نه مراست قدرت آنکه دم زنم ز جلال تو یا علی(ع)
نه مرا زبان که بیان کنم صفت کمال تو یا علی(ع)‏

شده مات عقل موحدین همه در جمال تو یا علی(ع)
چو نیافت غیر تو آگهی ز بیان حال تو یا علی(ع)‏

نبرد به وصف تو ره کسی مگر از مقال تو یا علی(ع)

توئی آنکه غیر وجود خود بشهود و غیب ندیده‏ای
همه دیده نه چنین بود شه من تو دیده دیده‏ای‏

فقرات نفس شکسته سُجات وهم دریده‏ای
ز حدود فصل گذشته‏ای بصعود وصل رسیده‏ای‏

ز فنای ذات بذات حق بود اتصال تو یا علی(ع)


منبع : کرامات العلویه، علی(ع) میر خلف زاده‏، نشر مهدی یار
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir