نیایش و جنگ

نوع اصطلاح :
عنوان :
نیایش و جنگ
نیایش به درگاه پرودگار، خواهش انسان از خدای بزرگ است... که زمینه‏ی مناسبی برای اقدام و فعالیت انسان به وجود می‏آورد.
ضرورت حیاتی نیایش برای انسانها از آنجاست که هدفها و راه رسیدن بدانها را معین می‏کند و آنها را با الطاف، موازین و ارزشهای الهی پیوند می‏دهد. ضرورت دعا و نیایش در زمان جنگ و پیش از کارزار از دیگران مواقع نیازمندی، بیشتر است. زیرا اگر جنگ به پیروزی بینجامد، پیروزمندان را به سرکشی و زورگوئی وا می‏دارد و هر گاه به شکست منجر شود به یاس و درماندگی دچارشان می‏سازد.
و از همین جاست که سربازان باید بدانند که خداوند بر همه برتری دارد و سرنوشت زندگی و زندگانی در دست اوست. رزمندگان باید به عظمت خداوند باور داشته باشند تا در هنگام پیروزی سرکش نشوند و در شکست به نومیدی دچار نگردند. اما با این همه پس از تدارک تمام افزارهای مادی ضروری، باید به نیایش پرداخت.
امام علی (ع) پیش از آغاز حمله به دشمن چنین می‏گوید:
«خداوندا! ای پروردگار سقف برافراشته، و جوبه هم پوسته که آن را پنهانگاه شب و روز کردی، و گذرگاه خورشید و ماه، و جای رفت و آمد ستارگان سیار، و ساکانان آن را طایفه‏ای از فرشتگانت قرار دادی که از پرستش تو خسته نمی‏گردند.
و ای آفریدگار این زمین که آن را قرارگاه آفریدگان ساختی و جولانگاه جانداران و چهارپایان، که انواع مرئی و نامرئی آنها از شماره بیرون است.
و ای کردگار کوهساران بلند که آنها را میخهای استوار زمین قرار دادی و پشتیبان خلق... اگر ما را بر دشمنان چیره ساختی ما را از ظلم و تعدی دور کن و به حق پای بند ساز، و اگر آنان را بر ما غلبه دادی به ما شهادت عطا فرما و از فتنه در امان بدار.» [1] .
و در روز «جمل» می‏فرمود:
«ای بهترین کسی که دلها به وی پیوسته و زبانها نیایش او را گفته‏اند. ای که بلایت خوش و عطایت بیشمار است. میان ما و قوممان به حق داوری کن که تو بهترین داوری.» [2] .
و هنگام رویاروئی با دشمن می‏فرمود:
«خداوندا... تو مرا از گناه بر کنار می‏داری و تو یار و مددکار منی.
خداوندا... به تو روی آورده‏ام، و به نیروی تو می‏جنگم.» [3] .
و همچنین می‏فرمود:
«پروردگارا... چشمها به تو دوخته شده و دستها به سوی تو باز شده و
قلب‏ها با عمل نیکو به تو پیوسته و نزدیک شده‏اند.
خداوندا، میان ما و قوم ما به حق راهگشایی فرما که تو نیکوترین راهگشایی.» [4] .
و در جنگ همچنین می‏فرمود:
«خداوندا... تو راهی از راههای روشنت را آشکار ساختی، رضای خود را در آن قرار دادی، و یارانت را بر آن فراخواندی، و آن را پر ثواب‏ترین راههایت گردانید، و گرامی‏ترین میعادگاه و دلپسندترین آئین‏های خود ساختی، سپس جان و مال مومنان را از ایشان باز طلبیدی و به آنان بهشت بخشیدی. همانان که در راه تو پیکار می‏کنند، و بر سر پیمان راستین تو، می‏کشند و کشته می‏شوند. مرا از کسانی بساز که عزت و جان گرفتند، سپس بنا به بیعتی که با تو کرده بودند جان خویش در اختیارت گذاشتند، هیچ تقلب و پیمان شکنی از ایشان سر نزد، و از راه خود بازنگشتند، و تنها سود ایشان آن بود که به پیمان تو وفا کنند و محبت تو را جلب کنند و به تو نزدیک شوند...
خداوندا بر محمد و خاندان او درود فرست و شهادت در راهت را فرجام کردار من قرار ده و آن را بهترین پایگاهی بساز که مایه‏ی خشنودی تو گردد و از لغزشهایم برهاند. گزند دشمنان خیره سر را وسیله‏ای ساز تا در شمار بندگان درگاهت در آیم و پیوسته در زیر پرچم حق و درفش هدایت گام بردارم و پیروان آئین تو را یاری دهم، نه به لرزشی تن دهم و نه تردیدی به دلم راه یابد. پس از گناهان تباه کننده‏ی اعمال به تو پناه می‏برم.
پروردگارا به تو پناه می‏برم از جبن و بزدلی در مواضع هولناک و از سستی در مصاف گردان، و از گناهان بر باد دهنده‏ی اعمال، بدان سان که از روی شک از کاری دست بشویم یا از روی تردید به کاری دست زنم، پس تلاشم با زیان توام خواهد بود و کردارم با ناکامی قرین» [5] .

پی نوشت ها:
[1] نهج‏البلاغه، خطبه‏ی 170.
[2] نهج‏السعاده فی مستدرک نهج‏البلاغه، باب دعا، ص 294.
[3] ماخذ پیشین، ص 295.
[4] ماخذ پیشین، ص 296.
[5] ماخذ پیشین، ص 313.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir