وحججا علی بریته

نوع اصطلاح :
عنوان :
وحججا علی بریته
«حجج» جمع «حجّة» به معنی دلیل و برهان است.
«بَریة» از ماده «بَرَأَ» به معنی دور بودن از نقص و عیب می‏باشد. و اطلاق «بریة» به تمامی آفریدگان و خلق‏شدگان از جهت آن است که در خلقتشان از تمامی عیب‏ها و نقص‏ها به دور بوده‏اند. پس کلمه «بریة» به معنی آفریده، خلق‏شده و آفریدگان است.
بنابراین تعاریف، ائمّه معصوم علیهم السلام حجّت‏ها و برهان‏های خداوند بر تمامی مردم هستند. قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله: «اِنَّ اللّهَ جَعَلَ عَلیا وَ زَوْجَتَهُ وَ ابْناهُ حُجَجُ اللّهِ عَلی خَلْقِهِ وَ هُم اَبْوابُ العِلمِ فی اُمَّتی مَن اِهْتَدی بِهِمْ هَدی اِلی صِراطِ المُستَقیم».[1] .
رسول خدا صلی الله علیه وآله می‏فرمایند: همانا خداوند، علی و همسرش و فرزندانش را حجّت‏های خداوند بر بندگانش قرار داده است. آن‏ها دروازه‏های علم در میان امّت من هستند. هر کس به سوی آنها هدایت شود، به صراط مستقیم هدایت شده است.
چون ذات مقدّس امامان علیه السلام، همتای قرآن کریم است. قرآن حجّت بالغه و اهل‏بیت حجّت تامه و کامله خداوند می‏باشند. به همین دلیل امیرالمؤمنین علیه السلام از قرآن و از خودشان به عنوان حجیج (برهان بزرگ) یاد می‏نماید و می‏فرماید:
«اَنَا شاهِدٌ لَکُمُ وَ حَجیجُ یومِ القیامَةِ».[2] . من گواه بر شما و برهان بزرگ روز قیامت هستم. و درباره قرآن نیز می‏فرماید: «و کَفی بِالکِتابِ حَجیجاً».[3] . و (قرآن) برای برهان بزرگ، تنها کتاب و کافی است. هماهنگی قرآن و عترت در حجّتِ الهی بودن و ثقل بودن آن دو، این نکته را ثابت می‏نماید که هر مقامی برای هر یک ثابت گردد، برای دیگری نیز ثابت است. بنابراین همان‏طور که به کُنه حجّت بالغه الهی کسی جز حجّت تامّه خداوند دست نمی‏یابد و آن را نمی‏تواند به تمامی درک نماید، کسی به حجّت تامّه و کامله خداوند نیز شناخت نمی‏یابد و آنان را نمی‏شناسد و نمی‏تواند آنان را درک نماید، جز حجّت تامّه خداوند.
قال علی بن الحسین علیه السلام: «حُجَّتُکَ اَجَلُّ مِنْ اَنْ تُوصَفَ بِکُلِّهَا».[4] .
امام سجّاد علیه السلام می‏فرماید: حجّت و برهان تو بالاتر از آن است که وصف کامل گردد.
با آنکه نمی‏توان کُنه ذاتِ آنها را شناخت، ولی معرفت آنها واجب است و بایستی در راه کسب معرفت آنان تلاش کرد و با کسب نسبی معرفت، خداوند توفیق معرفت کامل‏تر - که گوهری گران‏مایه است - را عطا می‏فرماید. سریع‏ترین راه معرفت، پیروی از آنها است. قال الباقر علیه السلام: «اِنَّ اللّهَ عَزّ و جَلّ بَعَثَ محمّداً صلی الله علیه وآله اِلی الناسِ اَجْمَعینَ رَسُولاً و حُجَّةَ الله عَلی جَمیع خَلْقِهِ فی اَرْضِهِ فَمَن امَنَ باللّهِ بِمُحَمّدٍ رَسُول اللّهِ وَ اِتَبَعَهُ وَ صَدَّقَهُ فَاِنَّ مَعْرِفَةُ الاِمامِ مِنَّا واجِبَةٌ عَلَیه... واللّه ما اَلْهَم المُؤمِنینَ حَقَّنا اِلا اللّه عَزَّ وَ جَلّ».[5] .
امام باقر علیه السلام فرمودند: خداوند عزّ و جلّ، محمّد صلی الله علیه وآله را بر تمام مردم به عنوان رسول و حجّت خدا بر همه خلقش در روی زمین فرستاد. پس هر که به خدا ایمان آورد و به محمّد (رسول خدا صلی الله علیه و) ایمان داشت و پیروی‏اش و تصدیقش نماید، معرفت امام از ما بر او عنایت خواهد شد و به خدا سوگند حقْ (و معرفت) ما را کسی جز خداوند به مؤمنین الهام نکند. یعنی کسی معرفت ما را می‏یابد که به خدا و رسولش ایمان داشته، از آنان پیروی نماید. پس هر چه ایمان کامل‏تر گردد، معرفت امام نیز تکامل می‏یابد.

پی نوشت ها:
[1] شواهد التنزیل، ج 1، ص 76.
[2] نهج‏البلاغه، خطبه 175.
[3] نهج‏البلاغه، خطبه 82.
[4] صحیفه سجادیه، دعای 46، فراز 23.
[5] کافی، ج 1، ص 180 و 181.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir