واقَمتم الصلوة

نوع اصطلاح :
عنوان :
واقَمتم الصلوة
«اقمتم» از ماده «اقامه» به معنی صاف و مستقیم کردید و به پا داشتید، است.
در این فراز خطاب به ائمّه هدایت علیهم السلام می‏گوییم: شما اقامه‏کنندگان نماز بودید.
در برخی از زیارت‏نامه‏هایی که برای زیارت بعضی از ائمّه اطهار علیهم السلام وارد شده است، زائر بر اقامه نماز توسّط آن گران‏قدران شهادت داده، می‏گوید:
«اَشهَدُ اَنَّک قَد اَقمت الصَّلوة».[1] . من شهادت می‏دهم شما اقامه‏کننده نماز بودید. منظور از اقامه نماز همان به‏پاداری نماز واقعی است که معراج مؤمن است.
قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله: «الصَّلاة مِعراج المُؤْمن».[2] . پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله فرمودند: نماز معراج مؤمن است. ائمّه معصومین علیهم السلام بعد از معرفت الهی هیچ عبادتی را بهتر از نماز نمی‏دانند. عن الصادق علیه السلام لما سئل عَن اَفضَل الَاعْمال و اَحبَّها اِلی اللّه قال: «ما اَعلَم شَیئاً بَعد المَعْرفةِ اَفْضَل مِن هذةِ الصَّلاةِ الّا تَری ان العَبد الصالح عِیسی بن مَریم قال: «أَوْصَانِی بِالصَّلَاةِ وَ الزَّکَاةِ مَا دُمْتُحَیا»[3] .
از امام صادق علیه السلام سؤال شد: بهترین اعمال و محبوب‏ترین کارها نزد خداوند چیست؟ امام فرمودند: من هیچ امری را بعد از معرفت خداوند، افضل و برتر از نماز سراغ ندارم. آیا ندیدی که عبد صالح خداوند - حضرت عیسی بن مریم - گفت: «خداوند مرا به نماز و زکات تا زنده هستم سفارش کرد». امامان معصوم علیهم السلام زمانی که، وقت نماز می‏رسید از خود بی خود شده، به چنان نمازی می‏ایستادند که تحقّق واقعی اقامه نماز بود.
أنّه علیه السلام کان إذا حَضَرَ وقتُ الصلاةِ تَلَوّن و تزلزلَ، فقیلَ لَهُ: ما لَکَ؟ فیقولُ: «جاءَ وقتُ أمانةٍ عَرَضَها اللّهُ تعالی علی السماواتِ و الأرضِ و الجبالِ فأبینَ أن یحْمِلَنَّها و حَمَلها الإنسانُ فی ضَعفی، فلا أدِری احسنُ إذا ما حَمِلتُ أم لا؟!»[4] . حضرت امام علی علیه السلام چون وقت نماز می‏شد، رنگش تغییر می‏کرد و به خود می‏لرزید به آن حضرت عرض شد: شما را چه شده است؟ فرمود: هنگام امانتی رسیده است که خدای تعالی آن را بر آسمان‏ها و زمین و کوه‏ها عرضه کرد، امّا آنها از پذیرفتن آن خودداری کردند و انسان به عهده گرفت و من با این ضعف و ناتوانی، آیا به خوبی از عهده برداشتن این بار برمی‏آیم یا نه؟!
حضرت زهرا علیها السلام نیز اقامه نماز می‏فرمود و نوری از اقامتگاه نماز او به سوی آسمان می‏رفت. قال رسول اللّه صلی الله علیه وآله: «أما ابنتی فاطمةُ فاِنّها سَیدة نِساء العالمین من الأولین و الآخرین... متی قامَت فی مِحرابها بین یدَی ربّها جلَّ جلالُه زَهَر نورها لِملائکةِ السّماء کما یزهرُ نورُ الکواکِب لاهل الأرض، و یقولُ اللّه عزَّ و جلَّ لملائکتِهِ: یا ملائکتی، انظُرُوا إلی أمتی فاطمةَ سیدةِ إمائی قائمةٌ بین یدَی، تَرتعِدُ فرائضُها من خِیفتی، و قد أقبلَت بقلبها علی عبادَتی».[5] . پیامبر خدا صلی الله علیه وآله فرمود: دخترم فاطمه سرور زنان سراسر عالم است... هرگاه در محراب خود در برابر پروردگارش - جلّ جلاله - بایستد، نورش برای فرشتگان آسمان می‏درخشد، همچنان که نور ستارگان برای زمینیان می‏درخشد و خدای - عزّ و جلّ - به فرشتگانش می‏فرماید: ای فرشتگان من! به بنده من فاطمه بنگرید. بانوی بندگان من در برابر من ایستاده است و عضلاتش از ترس می‏لرزد. او با تمام وجود خویش به عبادت من روی آورده است.
امام حسن علیه السلام قبل از برپایی نماز و در هنگام وضو، رنگ از رخساره‏اش می‏پرید.
کان الحسن بن علی علیهما السلام إذا توَضّأ تغیر لونه و ارتعدت مفاصِله، فقیل لهُ فی ذلک، فقال: «حقٌّ لِمَن وَقَفَ بَینَ یدَی ذِی العَرشِ أَنْ یصْفَرَ لَوْنَهُ و تَرْتَعِدَ مَفاصِلَهُ».[6] .
امام حسن علیه السلام هرگاه وضو می‏گرفت رنگ چهره‏اش تغییر می‏کرد و بندهای بدنش به لرزه می‏افتاد. علّت را جویا شدند، فرمود: کسی که در برابر خداوندگار عرش‏نشین ایستاده است، باید رنگش زرد شود و بندبند بدنش به لرزه افتد. امام سجاد علیه السلام آنچنان محو نماز می‏گشت که همانند یک شی‏ء بی‏جان می‏شد. قال الباقر علیه السلام: «کان علی بن الحسین (صلوات اللّه علیهما) إذا قام فی الصلاةِ کأنّهُ ساقُ شَجرةٍ لا یتحرّک منه شی‏ءُ إلا ما حرّکه الرّیح منه».[7] .
امام باقر علیه السلام فرمود: امام سجاد علیه السلام هرگاه به نماز می‏ایستاد، گویی تنه درختی است که هیچ چیزی از آن تکان نمی‏خورد، مگر آن چیزهایی که وزش باد به حرکت درمی‏آورد.
اینها نمونه‏هایی از اقامه نماز توسّط امامان هدایت علیهم السلام بود. آنها مراتب نماز را درک کرده، این چنین در مقابل خداوند می‏ایستادند و ما پیروان ائمّه علیهم السلام به تمسّک از امام سجاد علیه السلام چنین دعا می‏کنیم:
«وَ أَنْزِلْنَا فِیهَا مَنْزِلَةَ الْمُصِیبِینَ لِمَنَازِلِهَا، الْحَافِظِینَ لِأَرْکَانِهَا، الْمُؤَدِّینَ لَهَا فِی أَوْقَاتِهَا عَلَی مَا سَنَّهُ عَبْدُکَ وَ رَسُولُکَ صَلَوَاتُکَ عَلَیهِ وَ آلِهِ فِی رُکُوعِهَا وَ سُجُودِهَا وَ جَمِیعِ فَوَاضِلِهَا عَلَی أَتَمِّ الطَّهُورِ وَ أَسْبَغِهِ، وَ أَبْینِ الْخُشُوعِ وَ أَبْلَغِهِ».[8] .
و ما را درباره نماز، همچون کسانی قرار ده که مراتبش را درک کرده‏اند، ارکانش را محافظت نموده‏اند، و آن را در اوقات خود - (همان) سنّتی که بنده و رسول تو [که درودهایت بر او و خاندانش باد] در رکوع و سجود آن و همه فضیلت‏هایش قرار داد - با پاکی تمام و فراگیر، و روشن‏ترین و نهایی‏ترین خشوع به جا آورده‏اند.

پی نوشت ها:
[1] برای نمونه بنگرید به بحارالانوار، ج 100 صفحه‏های 273 و 293 و 294 و 299 و 318 و 321 و 326 و 338 و 426.
[2] مستدرک سفینة البحار، ج 6، ص 343.
[3] کافی، ج 3، ص 264، سوره مبارکه مریم، آیه 31.
[4] بحارالانوار، ج 41، ص 17.
[5] بحارالانوار، ج 43، ص 172.
[6] بحارالانوار، ج 80، ص 346.
[7] کافی، ج 3، ص 300.
[8] صحیفه سجّادیه، دعای 44، فراز 9.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir