وصرتم فی ذلک منه الی الرضا

نوع اصطلاح :
عنوان :
وصرتم فی ذلک منه الی الرضا
«الرضا» به معنی خوشنود گشتن است و مقام رضا عبارت است از خوشنودی از فرمان و عمل خداوند و در تمامی سختی‏ها و راحتی‏ها تسلیم قضای او شدن و در مسیر قضای او حرکت کردن. پس معنای رضا همان تسلیم امر الهی شدن و تسلیم قضای او در سختی و راحتی و تنگدستی و آسایش است. البتّه به‏کارگیری اسباب و وسائل، برای تبدیل سختی‏ها به راحتی و حرکت در مسیری که تنگدستی را به آسایش تبدیل نماید، امری واجب است و نه تنها با مقام «رضا» منافاتی ندارد، بلکه جستجوی اسباب و ابزار و تلاش و حرکت و چاره‏اندیشی، از جمله ضروریات و واجباتی هستند که پیامبران و اولیای الهی بر تحقّق و اجرای آن اصرار داشته و بر رها کردن آن وعده عذاب داده‏اند. امّا در ماورای اسباب و ابزار ظاهری (مثل اراده خداوند و مشیت و حکمت او در انجام امور)، برای بندهْ قدرت و اراده‏ای وجود ندارد و بایستی تسلیم امر الهی و خوشنود به مشیت خداوند باشد. در فراز قبل به پنج مورد از تلاش‏ها و مجاهدت‏های ائمّه معصومین علیهم السلام، اشاره شده بود و در این فراز و دو فراز بعدی، به سه هدف از اهداف مجاهدت و تلاش آنان اشاره شده است. یعنی بعضی از هدف‏های امامان هدایت علیهم السلام در این جهاد و تلاش را بیان می‏نماید. اوّلین هدف آنها از جهاد و تلاش در راه خداوند، «کسب رضایت الهی» بوده است. در این فراز به امامان معصوم علیهم السلام عرضه می‏داریم: شما ائمّه علیهم السلام در مجاهدت‏های خود به سوی مقام رضا (که همان خوشنودی و تسلیم است)، برای خداوند گام برداشتید. چرا که آنان در تمامی امور در پی رضایت معبود بوده و طالب مقام رضا هستند. قال الصادق علیه السلام: «رأسُ طاعةِ اللّهِ الرِّضا بِما صَنَعَ اللّهُ فیما أَحَبَّ العَبْد و فیما کَرَهُ».[1] . امام صادق علیه السلام فرمود: مقام رضا و خرسندی به آنچه خدا می‏کند - چه خوشایند بنده باشد یا ناخوشایند او - در رأس فرمان‏برداری از خداست.
باید دانست که مقام رضا بالاترین مقام‏هاست. قال علی بن الحسین علیه السلام: «أعلی درجةِ الزّهد أدنی درجةِ الوَرع، و أعلی درجةِ الورع أدنی درجة الیقین، و أعلی درجة الیقین أدنی درجةِ الرضا».[2] . امام سجاد علیه السلام فرمود: بالاترین درجه زهد، پایین‏ترین درجه ورع است و بالاترین مرتبه ورع، کمترین درجه یقین است و بالاترین درجه یقین، پایین‏ترین درجه رضا و خرسندی (از خدا) است. در بعضی از احادیث «رضا» والاترین و بالاترین درجه یقین معرفی شده است. الإمام زین العابدین علیه السلام: «الرضا بمکروهِ القضاء من أعلی درجات الیقین».[3] .
امام سجّاد علیه السلام فرمود: راضی بودن به قضای ناخوشایند (خدا)، از بالاترین درجات یقین است. نتیجه رضا و خوشنودی از خداوند، آرامش درونی است. لذا در تاریخ عاشورا و در کتاب‏های مقاتل آمده است: هر چه به عصر عاشورا نزدیک‏تر می‏شد، چهره امام حسین علیه السلام آرام‏تر می‏گشت. با آنکه مصیبت‏های زیادتری را تحمّل نموده بود، ولی راضی به رضایت خداوند بوده است.[4] .

پی نوشت ها:
[1] بحارالانوار، ج 71، ص 139.
[2] کافی، ج 2، ص 128.
[3] مستدرک الوسائل، ج 2، ص 413.
[4] در فراز «بَذلتُم اَنْفُسکُم فی مَرْضاته» اشاره شد.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir