وایات الله لدیکم

نوع اصطلاح :
عنوان :
وایات الله لدیکم
«آیة» در لغت به معنی نشانه و علامت است و در قرآن در معانی گوناگونی به کار رفته است. از جمله:
1 - فرازهای قرآن که با نشانه‏های خاصی از هم تفکیک شده و به «آیه» معروف است. چنان‏که در خود قرآن می‏خوانیم:
«تِلْکَ آیاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَیکَ بِالْحَقِّ...».[1] .
این آیات خداست که به راستی برای تو می‏خوانیم....
2 - معجزات نیز به عنوان «آیه» معرّفی شده‏اند. چنان‏که در مورد معجزه معروفِ موسی علیه السلام، یعنی «ید بیضاء» می‏خوانیم:
«وَ اضْمُمْ یدَکَ إِلَی جَنَاحِکَ تَخْرُجْ بَیضَآءَ مِنْ غَیرِ سُوءٍ آیةً أُخْرَی».[2] .
دستت را در گریبان تا زیر بغل فروبر، به هنگامی که خارج می‏شود سفیدی و درخشندگی بی عیب و نقصی دارد و این معجزه دیگر است.
3 - دلیل و نشانه خداشناسی نیز از معانی دیگر این کلمه است، چنان که می‏خوانیم:
«وَ جَعَلْنَا اللَّیلَ وَ النَّهَارَ آیتَینِ...».[3] .
ما شب و روز را دو دلیل (برای شناسایی خدا) قرار دادیم....
4 - دلیل برپایی معاد نیز معنی دیگرِ کلمه «آیه» می‏باشد. «وَ مِنْ آیاتِهِ أَنَّکَ تَرَی الْأَرْضَ خَاشِعَةً فَإِذَآ أَنزَلْنَا عَلَیهَا الْمَآءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذِی أَحْیاهَا لَُمحْی الْمَوْتَی إِنَّهُ عَلَی کُلِّ شَی‏ءٍ قَدِیرٌ».[4] . و از نشانه‏های او این است که زمین را پژمرده و خاموش می‏بینی. امّا هنگامی که آب (باران) بر آن فرومی‏ریزیم، به جنبش می‏آید و گیاهان آن می‏روید. همان کسی که زمین را زنده کرد، مردگان را نیز زنده می‏کند. او بر همه چیز قادر است.
در این فراز به امامان معصوم علیهم السلام عرضه می‏داریم نشانه‏های خداوند که عبارت است از «علم بر تفسیر و تأویل آیات قرآن کریم»، «دارا بودن ابزار معجزات پیامبران» و «علم بر معجزات آنها» و «حکمت و علم بر دلائل خداشناسی و اعتقادات و معادشناسی» نزد شماست. پس ائمّه اطهار علیهم السلام به تمامی قرآن احاطه دارند.
قال علی علیه السلام: «ما نزلت علی رسول اللّه صلی الله علیه وآله وسلم آیةً من القرآن إلّا اقرأنیها و أملاها علی فکتبتُها بخطی، و علَّمنی تأویلها و تفسیرَها، و ناسِخَها و منسوخَها، و محکمها و متشابَهها، و خاصَّها و عامها».[5] .
امام علی علیه السلام فرمودند: آیه‏ای از قرآن بر پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم نازل نشده است، مگر آنکه قرائت آن را به من آموخته و بر من املا فرموده است و من آن را با خطّ خود نوشته‏ام و تأویل و تفسیر و ناسخ و منسوخ و محکم و متشابه و خاصّ و عامّ آن را به من یاد داده است. همچنین معجزات پیامبران نیز، نزد آنان است. قال الباقر علیه السلام: «کانت عَصا موسی لِادم علیه السلام فصارَت إلی شعیبٍ ثمّ صارت إلی موسی بن عمران و إنّها لعِندَنا و إنّ عهدی بِها آنِفاً و هی خضْراء کهیئَتها حینَ انتَزعت مِن شَجَرتها و إنّها لتنْطق إذا استنطقت، اُعدّت لقائمنا علیه السلام یصنعُ بها ما کان یصنعُ مُوسی و إنّها لتروعُ و تلقف ما یأفِکون و تصنع ما تؤمَرُ به».[6] . امام باقر علیه السلام فرمود: عصای موسی از آن آدم علیه السلام بود که به شعیب و سپس به موسی بن عمران رسید. آن عصا نزد ماست و اندکی پیش نزدم بود و مانند وقتی که از درختش باز شده، سبز است و چون از او بازپرسی شود، جواب گوید و برای قائم ما علیه السلام آماده گشته است. او با آن همان کار که موسی می‏کرد انجام دهد. آن عصا هراس‏آور است و ساخته‏های نیرنگی جادوگران را می‏بلعد و به هر چه مأمور شود، انجام می‏دهد.
باید گفت ائمه علیهم السلام هستند که خدا را آن‏گونه که باید، به ما معرفی کرده، مبانی دین را برای ما شکافته‏اند.

پی نوشت ها:
[1] سوره مبارکه بقره، آیه 252.
[2] سوره مبارکه طه، آیه 22.
[3] سوره مبارکه اسراء، آیه 12.
[4] سوره مبارکه فصلت، آیه 39.
[5] کافی، ج 1، ص 64.
[6] کافی، ج 1، ص 231.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.

اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir