محتجب بذمتکم

نوع اصطلاح :
عنوان :
محتجب بذمتکم
زائر در این فراز اقرار دارد بر اینکه: من خود را در استتارِ امان شما و داخل در پناهگاه و پناه‏دهی و ایمنی شما می‏دانم. شاید هم زائر می‏گوید: من خود را همانند عبد و مملوک در تحت اختیار شما می‏دانم و همان‏گونه که مولا، عبدش را از تمامی هلاکت‏ها نجات می‏دهد، از شما می‏خواهم مرا نجات دهید و مرا تحت حمایت‏های دنیایی و آخرتی خود قرار دهید.
همچنین منظورِ زائر می‏تواند چنین باشد که: من در پیمان و عهدی که با شما بسته‏ام، با شما هستم و در پناه شما به سر می‏برم. چرا که شما را عهد و پیمان خداوند می‏دانم و عهد با شما، عهد با خداوند است.
عن خثیمه قال: قال لی ابوعبدالله علیه السلام: «یا خثیمه نَحْن عَهْد اللّه فَمَن وَفی بِعَهْدِنا فَقَد وَفی بِعَهْد اللّه و مَنْ خفرها فقد خفر ذَمّة اللّه و عَهْده».[1] .
خثیمه می‏گوید: امام صادق علیه السلام به من فرمودند: ای خثیمه، ما عهد و پیمان خداوند هستیم. پس هر کس به عهد ما وفا کرد، به عهد الهی وفا کرده و هر کس در عهد ما خلل و نقصی وارد کرد، همانا در ذمّه و عهد الهی خلل و نقص وارد کرده است.
و آن عهد، پیمانی است در دنیا که شیعیان با امامان خود بسته و پیمانی است که تمام مردم در «عالم ذرّ» با خداوند بسته‏اند.
قال ابوعبدالله علیه السلام: «اخْرج اللّه مِن ظَهر آدمَ ذُرّیتة إلی یوم القیامة فَخَرجوا کالذرّ فَعَرَفَهم نَفْسه و اراهم نفسه و لَوْلا ذلک لَم یعرف أحدٌ ربّه. ثمّ قال: أ لست برَبّکم؟ قالوا: بلی. قال: فان مُحمّداً عَبْدی و رَسْولی و إنّ عَلیاً امیرالمؤمنین خَلیفَتی و اَمینی».[2] .
امام صادق علیه السلام فرمودند: خداوند تمامی انسان‏ها را که در پشت آدم بودند، جمع‏آوری کرد و آنها در «عالم ذر» بودند. پس خداوند خود را به آنها شناساند و اگر نمی‏شناساند، هیچ کس به او معرفت نمی‏یافت. سپس از آنها سؤال کرد: آیا من پروردگار شما هستم؟ همه گفتند: آری. (خداوند) فرمود: همانا محمّد بنده و فرستاده من بر شماست و همانا علی امیرالمؤمنین علیه السلام و جانشین من و امین من است.
در نهایت اینکه شاید منظور زائر آن است که: من خود را مستتر به حقّ شما می‏دانم و اقرار دارم که حقّ شما بسیار عظیم است و حقّ شما بر من، همان اقرار به ولایت و فضائل و مقام‏هایی است که خداوند برای شما قرار داده است. همان‏گونه که قبلاً نیز اعتراف نمودم که من عارف و آشنا به حقوق شما هستم و گفتم «عارف بِحَقِّکم».

پی نوشت ها:
[1] تفسیر نور الثقلین، ج 1، ص 73.
[2] بحارالانوار، ج 26، ص 294.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir