ورزقنی شفاعتکم

نوع اصطلاح :
عنوان :
ورزقنی شفاعتکم
«رزق» در قرآن کریم و روایات به معانی مختلفی آمده است. به معنی عطا و بخشش مستمر، بهره‏ای از خیر و به معنای خوراک روزانه. از آنجایی که روزی الهی، عطای مستمرّ او به موجودات است، به آن «رزق» گفته می‏شود. رزق تنها به مواهب مادی نیست، بلکه شامل روزی‏های معنوی نیز می‏شود. پس همان‏گونه که در دعاها از خداوند رزق مادی طلب کرده و می‏گوییم:
«وَ اجْعَلْنِی فِی جَمِیعِ ذَلِکَ مِنَ... الْمُجَارِینَ بِعِزِّکَ، الْمُوسَعِ عَلَیهِمُ الرِّزْقُ الْحَلَالُ مِنْ فَضْلِکَ».[1] .
و مرا در همه آن امور، از آنان که به عزّت تو پناه آورده‏اند و به جود و کرم تو از فضل گسترده‏ات روزی حلال برای آنان سرشار شده، قرار ده. از خدا رزق معنوی نیز طلب می‏نماییم و می‏گوییم: «اَلَّلهُمَّ ارْزُقْنی حَجّ بَیتِکَ الحَرام».[2] . خداوندا، حجّ بیت اللّه الحرام خود را روزی‏ام گردان.
در این فراز از زیارت جامعه، زائر از خداوند می‏خواهد که شفاعت ائمّه معصومین علیهم السلام را روزی او گرداند. پس زائر باید شرایط قبول شفاعت را در خود ایجاد نماید تا مورد شفاعت قرار گیرد. چرا که همگان به شفاعت ائمّه اطهار علیهم السلام و پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله نیازمند هستند. چون دارای هر مقامی باشند، به واسطه شفاعتْ ترفیع در مقام خواهند یافت.
قال ابوعبداللّه علیه السلام: «ما من أحد إلّا یحتاج إلی شفاعة مُحمَّد یوْمئذٍ».[3] .
امام صادق علیه السلام فرمودند: در روز رستاخیز هیچ کس نیست، مگر آنکه نیاز به شفاعت پیامبر اکرم، حضرت محمّد صلی الله علیه وآله دارد. در حدیث دیگری احتیاج همگان را از اوّلین انسان‏ها تا آخرین آنها، به شفاعت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله دانسته که معلوم می‏شود حتّی پیامبران نیز نیازمند شفاعت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله می‏باشند. قال ابوجعفر علیه السلام: «ما من أحد مِنْ الأوَّلین و الآخِرین إلّا و هُو مُحْتاج إلی شفاعة مُحمَّد صلی الله علیه وآله یوْم القیامة».[4] . امام باقر علیه السلام فرمودند: هیچ کس از اوّلین و آخرین انسان‏ها نیست، مگر آنکه در روز قیامت نیازمند شفاعت پیامبر اکرم، حضرت محمّد صلی الله علیه وآله است.
پس پیامبر صلی الله علیه وآله شفاعت تمامی انسان‏های صالح را می‏نمایند و ائمّه معصومین علیهم السلام شفاعت شیعیان و محبّان خود را خواهند نمود. قال أبوجعفر علیه السلام: «انّ لَرسول اللّه صلی الله علیه وآله الشِّفاعة فی اُمَّته و لَنا الشِّفاعة فی شیعَتنا و لِشِیعَتنا الشِّفاعة فی اَهالیهم».[5] . امام باقر علیه السلام فرمودند: همانا رسول خدا صلی الله علیه وآله شفاعت امّت خود را خواهد کرد و ما شفاعت شیعیان خود را می‏نماییم و شیعیان ما، شفاعت نزدیکان خاندان خود را خواهند کرد. از این دو حدیث معلوم می‏شود امّت پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله، تمامی مردم‏اند و شیعیانِ ائمّه علیهم السلام، تمامی دوستداران آنها از اوّلین تا آخِرین انسان‏ها هستند. همچنین شیعیان آنان نیز به مقامی می‏رسند که به مقتضای مقام خود می‏توانند شفاعت نزدیکان خود را بنمایند.

پی نوشت ها:
[1] صحیفه سجادیه، دعای 25، فراز 11.
[2] دعای ابوحمزه ثمالی، مفاتیح الجنان.
[3] بحارالانوار، ج 8، ص 48.
[4] تفسیر المیزان، ج 1، ص 178.
[5] تفسیر المیزان، ج 1، ص 178.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir