والدرجات الرفیعة

نوع اصطلاح :
عنوان :
والدرجات الرفیعة
این فراز اشاره به درجه‏های بالای ائمّه معصومین علیهم السلام در قرب و نزدیکی به خداوند دارد. آنها آنچنان مقامی دارند که هیچ کسِ دیگری دارای چنین مقام و منزلتی نزد خداوند نیست. بسیاری از صفات آنها که در زیارت جامعه به آن اشاره شده است، مختصّ به وجود آنان است و در صفت‏هایی که با دیگران مشترک هستند، آنها در عالی‏ترین مرتبه آن صفات می‏باشند.
در نوشته‏ای که توسط محمّد بن عثمان (از نواب حضرت مهدی علیه السلام) از حضرت بقیةاللّه الاعظم - عجل اللّه تعالی فرجه - در دعاهای ماه رجب به ما رسیده، چنین می‏خوانیم:
«اَلّلهُمَّ اِنّی اَسْئَلُکَ بِمَعانی جَمیعِ ما یدْعُوکَ بِه وُلاةُ اَمْرِکَ، الْمَاْمُونُونَ عَلی سِرِّکَ، الْمُسْتَبْشِرُونَ بِاَمْرِکَ، الْواصِفُونَ لِقُدْرَتِکَ، الْمُعْلِنُونَ لِعَظَمَتِکَ، اَسْئَلُکَ بِما نَطَقَ فیهِمْ مِنْ مَشِیتِکَ، فَجَعَلْتَهُمْ مَعادِنَ لِکَلِماتِکَ، وَ اَرْکاناً لِتَوحیدِکَ وَ ایاتِکَ، وَ مَقاماتِکَ الَّتی لا تَعْطیلَ لَها فِی کُلِّ مَکانٍ، یعْرِفُکَ بِها مَنْ عَرَفَکَ، لا فَرْقَ بَینَکَ وَ بَینَها اِلا اَنَّهُمْ عِبادُکَ وَ خَلْقُکَ، فَتْقُها وَ رَتْقُها بِیدِکَ، بَدْؤُها مِنْکَ وَعَوْدُها اِلَیکَ، اَعْضادٌ وَ اَشْهادٌ وَ مُناةٌ وَ اَذْوادٌ، وَ حَفَظَةٌ وَ رُوَّادٌ، فَبِهِمْ مَلَاْتَ سَمآئَکَ وَ اَرْضَکَ، حَتّی ظَهَرَ اَنْ لا اِلهَ اِلا اَنْتَ».[1] .
خداوندا از تو می‏خواهم تمامی آنچه را که خواسته‏اند به واسطه آن والیان امر تو. همانها که امین بر سِرّ تو هستند. همانها که مژده گیرنده به امر تو هستند. همانها که وصف‏کننده قدرت تو هستند. و اعلام‏کننده عظمت تو هستند. از تو می‏خواهم به آنچه فرمودی در آنها از مشیت خود پس آنها را قرار دادی معدن‏هایی برای کلمات خودت و رکن‏هایی برای توحید و نشانه‏های خودت و برای مقام‏های خود که در هیچ مکانی تعطیلی ندارد. تو را می‏شناسد به واسطه آنها هر کس خواهان شناخت تو باشد. همانها که هیچ فرقی بین تو و آنها نیست جز آنکه آنها بنده و مخلوق تو هستند. راه‏اندازی امور آنها به دست توست و از تو آغاز گشته‏اند و به سوی تو بازگشت دارند. آنها پشتیبان، گواه، امتحان‏کننده، دفع‏کننده و حافظ (امور تو) هستند. پس به واسطه آنها برقرار نمودی آسمان و زمینت را تا آنکه پدیدار گشت کلمه لا إله إلّا اَنت (که همان کلمه توحید است).
امام دارای چنین صفات و مقام‏ها و درجه‏های بلند و رفیع است تا بدان جا که هیچ فرقی بین خداوند و آنها نیست، جز آنکه آنها مخلوق هستند و او خالق. آنها عبد هستند و او مولا.
بعضی این فراز را اشاره به درجه‏های ائمّه معصومین علیهم السلام در بهشت و رضوان الهی دانسته‏اند که خداوند به آنان مقام و درجه‏ای بسیار رفیع و بلند اعطا می‏نماید، به حدّی که هیچ کسِ دیگر به مقام و رتبه آنان نائل نمی‏گردد.

پی نوشت ها:
[1] دعای روزانه ماه رجب، مفاتیح الجنان.

منبع: پرچم‏داران هدایت، تدبری در زیارت جامعه کبیره؛ سید احمد سجادی؛ انتشارات اسوه؛ چاپ اول خرداد 1388.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir