سخنوری

نوع اصطلاح :
عنوان :
سخنوری
گفتار امام، شیرین و سرزنش ایشان تکان دهنده بود. به گونه‏ای که آموزگارش در کودکی شیفته‏ی سخنوری او گردید. آن گاه که لب به سخن می‏گشود، روح شنونده‏اش را تازگی می‏بخشید و چون او را عتاب می‏کرد، کلامش چون شمشیری آتشین از جمله‏های نغز، پیکره‏ی دشمنش را شرحه شرحه می‏کرد.
آن گاه که خصم برای عشرت‏طلبی خود از او می‏خواهد شعری بخواند تا بزم خود را با آن کامل کند، لب به سخن می‏گشاید، چند بیت می‏خواند و آن چنان آتشی از ترس در وجود او می‏اندازد که بزم و عیش‏اش را تباه می‏سازد و جهان را پیش چشمان شب پرست دشمن تیره و تار می‏کند. امام می‏سراید:
ـ بر بلندای کوهسارها شب را به صبح آوردند، در حالی که مردان نیرومند از آنان نگهبانی می‏کردند، ولی کوه‏های بلند هم به آنان کمکی نکرد.
ـ سرانجام پس از دوران شکوه و عزت از جایگاه‏های خویش به زیر کشیده شده و در گودال‏های قبر افتادند و در چه جای بد و ناپسندی منزل گرفتند.
ـ پس از آن که به خاک سپرده شدند و فریادگری فریاد برآورد: کجاست آن دستبندها، تاج‏ها و زیور آلات و آن لباس‏های فاخرتان؟
ـ کجاست آن چهره‏های ناز پرورده و پرده نشین‏تان؟
ـ قبرهاشان به جای آنها ندا در می‏دهد: بر آن چهره‏های ناز پرورده اکنون کرم‏ها می‏خزند.
ـ چه بسیار خوردند و آشامیدند، ولی اکنون پس از آن همه شکم بارگی‏ها، خود، خوراک کرم‏ها می‏شوند.
مستی از سر متوکل پرید. جام شراب از دستش به زمین افتاد. تلوتلوخوران از ترس فریاد می‏کشید. حاضران می‏گریستند و متوکل، سخت حیران و وحشت زده، آن قدر گریست که ریشش خیس شد و دستور داد بزم بر هم خورده را برچینند.[1] .

پی نوشت ها:
[1] تذکرة الخواص، ابن الجوزی، تهران، مکتبة النینوی الحدیثه، ص 361؛ بحار الانوار، ج 50، ص 211.

منبع: ویژگی‏های اخلاقی امام ‏هادی؛ ماهنامه پاسدار اسلام؛ ابوالفضل هادی منش.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir