نماز مسافر

نوع اصطلاح :
عنوان :
نماز مسافر
و نیز کلینی با سند خود از محمد بن جزک نقل می‏کند که گفت:
به امام هادی علیه‏السلام نوشتم: فدایت شوم! من شتر، و شتربانی دارم که با آن‏ها گاهی که میل حج دارم به مکه، یا ندرتا به بعضی جاها می‏روم، آیا نماز و روزه‏ام را بشکنم؟ امام علیه‏السلام در پاسخ نوشت: اگر در هر سفری همراه ایشان نیستی مگر گاهی که به مکه می‏روی، نمازت را شکسته بخوان، و روزه‏ات را افطار کن.
طوسی با سند خود از یکی از اهل سامرا نقل می‏کند که گفت:
از ناحیه مقدسه امام هادی علیه‏السلام صادر شد: شکارچی تا در جاده راه می‏رود [و قصد صید ندارد]، نماز را شکسته می‏خواند، و چون از جاده [، به قصد شکار] منحرف شد، نماز را تمام می‏خواند، و چون باز به جاده بازگشت [، و از قصد شکار منصرف شد]، شکسته می‏خواند.
و نیز با سند خود از سلیمان بن حفص نقل می‏کند که گفت:
امام هادی علیه‏السلام فرمود: بر مسافر بایسته است که در تعقیب هر نماز شکسته‏ای، در عوض دو رکعت سوم و چهارم، سی بار بگوید: سبحان الله و الحمد لله و لا اله الا الله و الله اکبر.
و نیز با سند خود از عمرو بن سعید نقل می‏کند که گفت:
جعفر بن احمد به امام هادی علیه‏السلام نوشت: در چه مقداری، سفر محقق می‏شود، و نماز شکسته می‏شود؟ امام علیه‏السلام با خط خود که من آن را می‏شناختم نوشت: امیرمؤمنان علیه‏السلام چون به سفر می‏رفت، در یک فرسخی نماز را شکسته می‏خواند، سپس در سال آینده، باز همین سؤال را کرد، امام در پاسخ نوشت: در ده روز [1] .

و قال أیضا:
عن محمد بن یحیی عن عبدالله بن جعفر، عن محمد بن جزک [2] قال: کتبت الیه: جعلت فداک: ان لی جمالا، ولی قوام علیها و قد أخرج فیها الی طریق مکة لرغبة فی الحج، أو فی الندرة الی بعض المواضع، فهل یجب علی التقصیر فی الصلاة و الصیام؟ فوقع علیه‏السلام: ان کنت لا تلزمها و لا تخرج معها فی کل سفر الا الی مکة فعلیک تقصیر و فطور [3] .
قال الطوسی: روی محمد بن أحمد بن یحیی، عن أحمد بن محمد السیاری، عن بعض أهل العسکر، قال: خرج عن أبی‏الحسن علیه‏السلام: أن صاحب الصید یقصر مادام علی الجادة، فاذا عدل عن الجادة أتم، فاذا رجع الیها قصر [4] .
و روی أیضا: عن محمد بن علی بن محبوب، عن محمد بن عیسی العبیدی، عن سلیمان بن حفص المروزی، قال: قال الفقیه العسکری علیه‏السلام: یجب علی المسافر أن یقول فی دبر کل صلاة یقصر فیها: سبحان الله و الحمدلله و لا اله الا الله و الله أکبر: ثلاثین مرة، لتمام الصلاة [5] .
و روی أیضا: عن محمد بن الحسن الصفار، عن محمد بن عیسی، عن عمرو بن سعید، قال: کتب الیه جعفر بن أحمد [6] ، یسأله عن السفر، و فی کم التقصیر؟
فکتب علیه‏السلام بخطه، و أنا أعرفه، قال: کان أمیرالمؤمنین علیه‏السلام اذا سافر و خرج فی سفر قصر فی فرسخ، ثم أعاد من قابل المسألة الیه، فکتب علیه‏السلام الیه: فی عشرة أیام [7] .

پی نوشت ها:
[1] این قسمت حمل بر تقیه شده است، زیرا برخی عامه قائلند که: قصر نیست مگر در سفری که مسافت آن ده روز باشد.
[2] محمد بن جزک الجمال - ثقة - من أصحاب الهادی علیه‏السلام، (معجم رجال الحدیث 15: 148 ش 10355).
[3] الکافی 3: 438 ح 11، من لا یحضره الفقیه 1: 440 ح 1279، تهذیب الأحکام 3: 216 ح 43، الاستبصار 1: 234 ح 10.
[4] الاستبصار 1: 237 ح 7، تهذیب الأحکام 3: 218 ح 52.
[5] تهذیب الأحکام 3: 230 ح 103، وسائل الشیعة 5: 542 ح 1.
[6] جعفر بن أحمد من أصحاب الهادی علیه‏السلام (معجم رجال الحدیث 4: 50 ش 2121).
[7] تهذیب الأحکام 4: 224 ح 35، الاستبصار 1: 226 ح 19 و للخبر توضیح من الشیخ فراجع.
اصطلاح تصادفی
 
 

   به جهت ترویج فرهنگ اسلامی و معرفتی ، استفاده از کلیه ابزارها ، قالبها ، مقالات و محتویات چندرسانه ای (صدا و تصویر) به جز برای موارد تجاری بلامانع است .

    کپی برداری  و حذف کپی رایت از آواتارها، ابزارهای وبلاگی (کد و گرافیک) و قالبهای پایگاه جامع عاشورا شرعا حرام و قابل پیگرد قضایی است.

 Copyright © 2014 / 1393 Ashoora.ir